Αυτές τις μέρες δημιουργήθηκε ένας κακός χαμός στα ΜΜΕ και στα social media με την ευρωβουλευτή Ελεονώρα Μελέτη, η οποία εξέφρασε την υποστήριξή της στα δικαιώματα των εκβιαζομένων και χειμαζομένων εργοδοτών.
Σύμφωνα με όσα προκύπτουν από το ρεπορτάζ της στήλης, μπορεί και να μιλάει από προσωπική εμπειρία.
Η εν λόγω ευρωβουλευτής συμμετέχει ως ετερόρρυθμη εταίρος με ποσοστό 1% στην εταιρία παραγωγών MAROSSOULIS PRODUCTIONS EΕ, όπου το 99% κατέχει ο σύζυγός της, που είναι έμπειρος επαγγελματίας του χώρου. Η εν λόγω εταιρία έχει συνάψει συμβάσεις με Οργανισμούς Τοπικής Αυτοδιοίκησης και μετά την εκλογή της ετερόρρυθμης εταίρου της. Οι συμβάσεις δεν είναι πολλές ούτε πανάκριβες (μπροστά σε όσα βλέπουμε γενικώς, είναι στραγάλια) και αφορούν έναν καλό σκοπό, τη φιλοξενία θεατρικών παραστάσεων σε Δήμους και Περιφέρειες. Π.χ. Μια σύμβαση ύψους 12.400 ευρώ με την Περιφέρεια Κρήτης για την οργάνωση της παράστασης «Τέλειοι Ξένοι», καθώς και αντίστοιχη ανάθεση ύψους 6.200 ευρώ από τον δήμο Αχαρνών, για το ίδιο έργο ή από τον δήμο Σπάρτης, ο οποίος ανέθεσε στην ίδια εταιρία την παράσταση «Πέρσες», με τη συνολική αξία της σύμβασης να ανέρχεται σε 26.040 ευρώ.
Παρά το γεγονός ότι μιλάμε για μικρά ποσά, το ερώτημα βεβαίως είναι αν υπάρχει ηθικό και τυπικό ασυμβίβαστο στην ιδιότητα της ευρωβουλευτή και αυτής της εργολάβου του δημοσίου. Δεν προδικάζουμε νομικό ζήτημα, αυτά θα τα δουν άλλοι, αρμοδιότεροι, με βάση το Σύνταγμα και τον νόμο 4255/2014 (το άρθρο 2, συγκεκριμένα), που ορίζει ρητά ότι έχουν εφαρμογή και στους ευρωβουλευτές οι διατάξεις του άρθρου 57 του Συντάγματος περί των ασυμβιβάστων των βουλευτών. Το άρθρο 57 κάνει ασυμβίβαστη την ιδιότητα του ιδιοκτήτη, εταίρου, μετόχου ή διοικητικού στελέχους επιχείρησης που αναλαμβάνει έργα, μελέτες, προμήθειες ή υπηρεσίες για το Δημόσιο και τον ευρύτερο δημόσιο τομέα. Δεν θέτει όρια επί του ποσοστού που έχει στην εταιρία ο εταίρος. Το αν εμπίπτει ή όχι η υπόθεση της κ. Μελέτη σε αυτό είναι ένα ερώτημα...
Ν.Α.
