Μάλλον προκάλεσε μεγαλύτερα του αναμενόμενου αποτελέσματα η τοποθέτηση του Ευάγγελου Βενιζέλου για το τέλος της εποχής των αυτοδύναμων κυβερνήσεων και το πρόβλημα κυβερνησιμότητας που έχει σήμερα η χώρα.
Έκπληξη, ωστόσο, προκαλεί ότι αυτός που ανέλαβε να του απαντήσει δεν ήταν ο Κυριάκος Μητσοτάκης ή, έστω, ο εκπρόσωπός του, αλλά ο... Νίκος Αλιβιζάτος, ο συνταγματολόγος, με του οποίου τους αγώνες και τις γνωμοδοτήσεις για τη δημοκρατία και τα δικαιώματα μεγάλωσε η γενιά μου. Και μάλιστα απάντησε και με σαφείς προσωπικές αιχμές κατά του Βενιζέλου.
Δημοσιεύουμε απλώς ένα απόσπασμα από το άρθρο του Ν. Αλιβιζάτου στην «Καθημερινή της Κυριακής» – οι υπογραμμίσεις δικές μας:
«Στους παρατηρητές των πολιτικών μας πραγμάτων που, εδώ και χρόνια, αναγγέλλουν το τέλος του δικομματισμού και κατ’ επέκταση της Μεταπολίτευσης, έχουν προστεθεί, τις τελευταίες εβδομάδες, και μερικοί αναπάντεχοι συνήγοροι: πρόκειται για ορισμένους έμπειρους πολιτικούς, οι οποίοι, ενώ στο παρελθόν έπλεκαν το εγκώμιο των μονοκομματικών κυβερνήσεων, μιλούν τώρα για συμμαχικές. Αν και επιτηδείως αποφεύγουν να ταχθούν υπέρ της απλής αναλογικής, οι εν λόγω πολιτικοί τονίζουν την ανάγκη για ευρύτερες συσπειρώσεις. Κατ’ αυτούς, μόνον έτσι θα γίνουν οι απαραίτητες μεταρρυθμίσεις στον τρόπο που λειτουργεί η φιλελεύθερη κοινοβουλευτική μας δημοκρατία. Αν τα πράγματα μείνουν ως έχουν, οι ίδιοι προαναγγέλλουν έκρυθμες καταστάσεις, χρησιμοποιώντας μάλιστα και βαρύγδουπους νεολογισμούς, όπως η κακόηχη μα και αδόκιμη "μη διακυβερνησιμότητα".
Να φταίνε οι δημοσκοπήσεις που δίνουν ποσοστά το πολύ γύρω στο 30% για τη Ν.Δ. στις προσεχείς εκλογές, και το πολύ γύρω στο 35% αν υπάρξει και "δεύτερος γύρος"; Να πρόκειται άραγε για θεμιτές φιλοδοξίες προσώπων που θέλουν να φανούν χρήσιμα σε μια δύσκολη συγκυρία; Ή μήπως για ευσεβείς πόθους ορισμένων που, ως κομματικοί ηγήτορες, δεν κατάφεραν έως σήμερα να συσπειρώσουν ευρύτερα στρώματα;»
Σίγουρα ο Ευ. Βενιζέλος ενόχλησε πολλούς. Αλλά τον Νίκο Αλιβιζάτο; Γιατί; Έχει λόγο ένας τόσο επιφανής επιστήμονας να ομοιάζει ως «μακρύ χέρι» του Μαξίμου;
Β.Σκ.
