Η φράση του υπουργού Δικαιοσύνης Γιώργου Φλωρίδη ότι όσοι μιλούν για μπάζωμα είναι για τα μπάζα έγινε, αναπόφευκτα, εμβληματική για την κυβερνητική αλαζονεία στην επικοινωνιακή διαχείριση της τραγωδίας των Τεμπών.
Μιλώντας στη Βουλή, πριν από την ψηφοφορία για την Προανακριτική, υπερασπίστηκε τη συγκεκριμένη αναφορά του καταγγέλλοντας διαστρέβλωση, επειδή όσοι τον επικρίνουν αποκρύπτουν, σκοπίμως κατά τη γνώμη του, ότι δεν αναφερόταν σε συγγενείς θυμάτων αλλά σε πολιτικούς.
Όσοι πολιτικοί μιλούν για μπάζωμα είναι για τα μπάζα, λοιπόν. Και ο Γ. Φλωρίδης το επαναλαμβάνει, περήφανος, αδιαφορώντας για το θυμό που προκαλεί με τη στάση του επειδή:
- Το ύφος του είναι οπαδικό, συμβατό με την πιο τοξική πλευρά των social media, παράταιρο για υπουργό Δικαιοσύνης και για οποιονδήποτε θεσμικό παράγοντα.
- Το ότι πολιτικοί υιοθετούν την κατηγορία που πρώτοι διατύπωσαν συγγενείς των θυμάτων για το μπάζωμα, είναι το αυτονόητο, αυτό που θα έπρεπε να κάνουν όλοι, δεδομένου ότι και στο πόρισμα του Εθνικού Οργανισμού Διερεύνησης Ατυχημάτων υπογραμμίζεται η τεράστια σημασία που είχε η αλλοίωση του τόπου του δυστυχήματος για την απώλεια κρίσιμου αποδεικτικού υλικού.
- Όσο δεν χαμηλώνουν το βλέμμα, τόσο θα μεγαλώνει η συλλογική οργή. Και αυτό δεν συνδέεται κατά κανέναν τρόπο με την αδυναμία ή την κακή ποιότητα της αντιπολίτευσης. Είναι αυτοί και η κοινωνία. Μόνοι τους και απέναντι.
Α. Σ.
