Το αρνητικό αποτέλεσμα των ευρωεκλογών για τον Στέφανο Κασσελάκη έβαλε μπροστά τη γνωστή επιχειρηματολογία περί υπονομευτών, προκειμένου να αποποιηθεί η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ τις ευθύνες για το εκλογικό φιάσκο.
Η στρατηγική που ακολουθεί η Κουμουνδούρου δεν εκπλήσσει κανέναν, ήταν λίγο πολύ αναμενόμενη.
Αυτό που δεν ήταν αναμενόμενο ωστόσο είναι ότι ο κ. Κασσελάκης θα χρησιμοποιούσε μέχρι και την ίδια φρασεολογία για να υπηρετήσει το αφήγημά του.
Στις 24 Νοεμβρίου, μετά από τα πρώτα σοκ από τις δηλώσεις Κασσελάκη ως Προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ και λίγο μετά την αποχώρηση των στελεχών που συγκρότησαν εν συνεχεία τη Νέα Αριστερά, ο κ. Κασσελάκης δήλωνε πως «αν η Έφη Αχτσιόγλου μου είχε πει «βγαίνω πρόεδρος ή φεύγω», θα είχα κάνει πίσω».
Χθες το βράδυ, στην μετωπική επίθεση που εξαπέλυσε στον Αλέξη Τσίπρα, αποκαλώντας τον «υπονομευτή» για να το μαζέψει ενάμισι λεπτό αργότερα, ο κ. Κασσελάκης δήλωσε πως «έλα και ανάλαβε και θα είμαι συντεταγμένος στρατιώτης στην προσπάθειά σου, χωρίς να σε υπονομεύσω ούτε στιγμή. Αν όμως δεν το επιθυμείς, σταμάτα την υπονόμευση και στήριξε με να κάνω την προσπάθεια μου».
Είτε διαπιστώνει κανείς αγνό αλτρουισμό είτε άκρατη αμετροέπεια και κρίση μεγαλείου στις δηλώσεις του κ. Κασσελάκη, δεν μπορεί παρά να ομολογήσει πως η «μανιέρα» περί υπονομευτών και οι διατυπώσεις παραμένουν οι ίδιες από το Νοέμβριο μέχρι και το κατακαλόκαιρο. Απλά στη μαρκίζα τώρα δεν είναι η Έφη αλλά ο Τσίπρας. Αλήθεια, πώς ακριβώς τον υπονόμευσε όταν ακόμα και την Πέμπτη πριν τις εκλογές έδωσε το παρόν μέχρι και στην πλατεία Συντάγματος, που αν δεν είχε πάει ο ΣΥΡΙΖΑ δεν θα έγραφε όχι 14 αλλά ούτε 12, είναι κάτι που ίσως να εξηγήσει ο κ. Κασσελάκης σε επόμενη ανάρτησή του.
Θα περίμενε κανείς τουλάχιστον λίγη περισσότερη έμπνευση. Είτε από τον κ. Κασσελάκη, είτε από τον αγνό, άδολο και ανιδιοτελή υποστηρικτή του που από πίστη στο «ελληνικό όνειρο» του γράφει τις μακροσκελείς αναρτήσεις.
