Τέλη Ιουλίου και οι πολιτικοί αρχηγοί πάνε... διακοπές, καθώς από τις αρχές Σεπτεμβρίου η χώρα εισέρχεται σε οιονεί προεκλογική περίοδο.
Ο πρωθυπουργός έχει να αποφασίσει ή για τέλη Σεπτεμβρίου – αρχές Οκτωβρίου ή από τον Απρίλιο και μετά. Ποια από τις δύο περιόδους θα επιλέξει και γιατί; Και τα κόμματα της αντιπολίτευσης ποια περίοδο επιθυμούν να στηθούν οι κάλπες, ασχέτως αν αυτό δεν περνάει από το χέρι τους, καθώς ο Κυριάκος Μητσοτάκης έχει και το μαχαίρι και το πεπόνι, επικαλούμενος «εθνικό θέμα» για διάλυση της Βουλής, είτε το εθνικό θέμα είναι υπαρκτό είτε όχι;
ΜΑΞΙΜΟΥ: Ο πρωθυπουργός, με την «προεκλογική εκστρατεία» του καλοκαιριού αλλά και το «πακέτο» στη ΔΕΘ, είναι φανερό πως επιδιώκει να διαθέτει «καθαρό διάδρομο» για τις κάλπες, εάν το αποφασίσει. Πρώτα απ΄ όλα, θα δει δημοσκοπικά τι αποδίδει το «πακέτο» της ΔΕΘ και, εν συνεχεία, θα λάβει την απόφασή του για τον χρόνο των εκλογών. Θα συνυπολογίσει, βεβαίως, τόσο τις επιπτώσεις του πολέμου στον Περσικό εφόσον αυτός συνεχιστεί, τις εξελίξεις με τις δικαστικές υποθέσεις των υποκλοπών, του ΟΠΕΚΕΠΕ κ.ο.κ., αλλά και την κατάσταση των άλλων κομμάτων. Εκλογές θα προκηρύξει είτε επειδή βλέπει πως τις κερδίζει είτε επειδή θα έχει μεγαλύτερες απώλειες αν αποφασίσει να εξαντλήσει την τετραετία!
ΕΛ.Α.Σ.: Ο Αλέξης Τσίπρας είναι φανερό πως θα ήθελε εκλογές τον Μάιο, ώστε να ετοιμαστεί το κόμμα του τόσο προγραμματικά όσο και οργανωτικά και στελεχιακά. Αν οι εκλογές πραγματοποιηθούν προς το τέλος της τετραετίας, η ΕΛ.Α.Σ. θα έχει περισσότερο χρόνο για πιο σοβαρές επεξεργασίες, εξεύρεση περισσότερων προσώπων, χρόνο για να ενσωματώσει στελέχη που έχουν αποχωρήσει από τον παλαιό ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και να μεγαλώσει την απόσταση του κόμματος από το ΠΑΣΟΚ, αναδεικνυόμενο ως ο πόλος απέναντι στον Μητσοτάκη αλλά και ως εκείνος που μπορεί να δημιουργήσει συνθήκες πολιτικής ανατροπής.
ΠΑΣΟΚ: Ο Νίκος Ανδρουλάκης θέλει εκλογές στο τέλος της τετραετίας, καθώς γνωρίζει ότι έως το φθινόπωρο δεν προλαβαίνει ό,τι και αν συμβεί να καλύψει τη διαφορά από την ΕΛ.Α.Σ. του Αλέξη Τσίπρα. Με δεδομένο ότι η πρώτη θέση για το ΠΑΣΟΚ, όπως είναι ο στόχος του, μοιάζει ακόμα και για τα στελέχη της Χαριλάου Τρικούπη αδύνατος, το ζητούμενο για τον Νίκο Ανδρουλάκη είναι η «δεύτερη θέση, έστω και με μία ψήφο», καθώς σε διαφορετική περίπτωση είναι φανερό πως στο ΠΑΣΟΚ θα τεθεί θέμα ηγεσίας. Επειδή όμως κάθε νόμισμα έχει δύο όψεις, αν η διαφορά στις δημοσκοπήσεις υπέρ της ΕΛ.Α.Σ. μεγαλώσει, είναι πιθανόν να τεθούν εσωτερικά θέματα στη Χαριλάου Τρικούπη. Μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα δηλαδή.
ΣΥΡΙΖΑ: Ρένα Δούρου, Νίκος Παππάς και Παύλος Πολάκης είναι αυτοί που θέλουν όσο κανένας άλλος εκλογές την άνοιξη, ει δυνατόν και τον... Ιούνιο, οπότε και έχουμε εξάντληση της τετραετίας. Σε ενδεχόμενο εκλογών το φθινόπωρο, ο ΣΥΡΙΖΑ δεν έχει καμία πιθανότητα να πετύχει κοινοβουλευτική εκπροσώπηση· αν οι κάλπες στηθούν στο τέλος της τετραετίας, οι πιθανότητες θα αυξηθούν. Και εδώ, όμως, το νόμισμα έχει δύο όψεις: Οι εκλογές την άνοιξη ενδεχομένως να επιτρέψουν στον Παύλο Πολάκη να θέσει θέμα ηγεσίας, με ό,τι αυτό θα συνεπάγεται για την Κουμουνδούρου.
ΚΟΜΜΑ ΣΑΜΑΡΑ: Λογικά, ο πρώην πρωθυπουργός θα ήθελε κάλπες νωρίς, αλλά και εκλογές την άνοιξη δεν θα τον πείραζαν ιδιαιτέρως! Σε κάθε περίπτωση, ο Αντώνης Σαμαράς δείχνει να έχει καταλήξει πως θα ανακοινώσει το κόμμα του σε χρόνο πολύ κοντά στις εκλογές, αν και έχει έτοιμα όνομα και διακήρυξη του κόμματος, τα ιδρυτικά μέλη και μέρος των ψηφοδελτίων του.
ΤΑ ΑΛΛΑ ΚΟΜΜΑΤΑ: Τα υπόλοιπα κόμματα, κυρίως η Πλεύση Ελευθερίας, η Νίκη και η Φωνή Λογικής, ανεξαρτήτως του πότε θα γίνουν οι εκλογές, θα επηρεαστούν σε μεγαλύτερο βαθμό από την απήχηση άλλων κομμάτων, π.χ. του Αντώνη Σαμαρά και της Μαρίας Καρυστιανού, παρά από τον χρόνο των εκλογών. Η Ελπίδα για τη Δημοκρατία, πάντως, δείχνει πως κάθε μέρα που περνάει εμφανίζει απώλειες, εν αντιθέσει με τον Κυριάκο Βελόπουλο, που μέχρι αυτή τη στιγμή κρατάει τη συσπείρωσή του.
(Το κείμενο δημοσιεύεται στην εφημερίδα «Απογευματινή» της Δευτέρας)
