Σε ...βέρτιγκο δείχνει να βρίσκεται το Μαξίμου, με τα προβλήματα στο κυβερνών κόμμα να πολλαπλασιάζονται και με την ηγεσία του να εναποθέτει τις ελπίδες της για ένα ευνοϊκό αποτέλεσμα στις κάλπες στον ...κατακερματισμό της αντιπολίτευσης.
1. Ο ΠΟΛΕΜΟΣ ΤΩΝ «ΔΕΛΦΙΝΩΝ» ΞΕΚΙΝΗΣΕ: Στο Συνέδριο η μάχη των «δελφίνων» όχι απλώς πέρασε από το παρασκήνιο στο προσκήνιο αλλά και κατά κάποιον τρόπο ...«επισημοποιήθηκε»! Στο κυβερνών κόμμα συζητείται η επόμενη μέρα, ανεξαρτήτως αν ουδείς πρόκειται να θέσει θέμα ηγεσίας πριν από μια εκλογική ήττα ή, έστω, πριν από μια πρωτιά στις κάλπες που θα ισοδυναμεί με εκλογική ...ήττα! Ο Νίκος Δένδιας εμφανίστηκε ως ο εναλλακτικός πόλος στον Κυριάκο Μητσοτάκη με στόχο την επαναφορά της «ψυχής της παράταξης» και της μετατροπής της ΝΔ ξανά σε ένα κόμμα της «λαϊκής δεξιάς». Απέναντί του με εξίσου προσεκτικά διατυπωμένη πλατφόρμα ο Κυριάκος Πιερρακάκης που έχει «κλειδώσει» μέσα την απόφασή του ότι θα διεκδικήσει την ηγεσία στη «μετα-Μητσοτάκη εποχή». Αυτή τη στιγμή, μάλιστα, ο υπουργός Οικονομικών και πρόεδρος του Eurogroup εμφανίζεται ως ο «αντίπαλος πόλος» στον Νίκο Δένδια, ενώ ο Κωστής Χατζηδάκης που δεσμευόταν από τη θέση του ως αντιπρόεδρος της κυβέρνησης αναγκάστηκε να τροποποιήσει τη στρατηγική του σε κάποια σημεία ώστε να μην ταυτίζεται απολύτως με το Μαξίμου. Αντιθέτως ο Άδωνις Γεωργιάδης προώθησε τη «δεξιά ατζέντα» του με την οποία θα διεκδικήσει την ηγεσία ζητώντας μεταξύ άλλων την επιστροφή των Αντώνη Σαμαρά και Κώστα Καραμανλή, ενώ με προσεκτικό είναι αλήθεια τρόπο ως «δελφίνος» εμφανίστηκε και ο Βασίλης Κικίλιας. Ερώτημα είναι αν απέναντι στον Νίκο Δένδια θα ενωθούν στο δεύτερο γύρο οι υπόλοιποι ¨δελφίνοι», καθώς μόνο απαρατήρητες δεν πρέπει να περάσουν τα θερμά λόγια του Άδωνι Γεωργιάδη για τον Κυριάκο Πιερρακάκη.
2. Η ΠΕΡΠΑΤΗΣΙΑ ΠΟΥ ΑΝΟΙΓΕΙ Ο ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΑΜΥΝΑΣ: Ο Νίκος Δένδιας, με την πλατφόρμα που παρουσίασε στο Συνέδριο, έδειξε ότι αποτελεί την εναλλακτική πολιτική λύση απέναντι στον νυν πρωθυπουργό, ενώ ο υπουργός Οικονομικών την -εκσυγχρονισμένη- συνέχειά του. Ο υπουργός Άμυνας, με τη δημοσιοποίηση της διαφωνίας του με την πολιτική των «ήρεμων νερών» που εφάρμοσε και συνεχίζει να ακολουθεί η κυβέρνηση στις ελληνοτουρκικές σχέσεις, έδειξε πως σιγά- σιγά θα αρχίσει να συγκεκριμενοποιεί δημοσίως τις θέσεις του και σε συγκεκριμένες πλευρές της κυβερνητικής πολιτικής, γεγονός που προκαλεί «νευρική κρίση» στο Μαξίμου. Ταυτόχρονα όμως ούτε προτίθεται να τραβήξει το σκοινί ώστε να σπάσει και να βρεθεί με δική του ευθύνη εκτός κυβέρνησης, ούτε πολύ περισσότερο να αμφισβητήσει προεκλογικά την ηγεσία του Κυριάκου Μητσοτάκη, καθώς είναι φανερό πως αυτό θα κριθεί από το εκλογικό αποτέλεσμα. Βρισκόμαστε δηλαδή ενώπιον ενός «ιδιότυπου ανταρτοπόλεμου», όπως ακριβώς τον περιγράφει ο ...Κλαούσεβιτς: Όταν ο εχθρός επιτίθεται ο αντάρτης υποχωρεί, όταν ο εχθρός στρατοπεδεύει ο αντάρτης ξεκινά τον κλεφτοπόλεμο, όταν ο εχθρός υποχωρεί ο αντάρτης τον κυνηγά και τον αποδεκατίζει. Υπόψη βεβαίως πρέπει να ληφθεί ότι οι συνθήκες διαδοχής θα κρίνουν πολλά, καθώς άλλο είναι ο Κυριάκος Μητσοτάκης να είναι ισχυρός τη συγκεκριμένη στιγμή και άλλο να μην διαθέτει άλλη λύση παρά την αποχώρηση από την ηγεσία.
3. ΤΟ ΚΟΜΜΑ ΣΑΜΑΡΑ: Η ίδρυση κόμματος από τον Μεσσήνιο πρώην πρωθυπουργό θα στερήσει τη ΝΔ όχι απλώς τη «φαντασίωση της αυτοδυναμίας» αλλά και την προοπτική να πετύχει ένα ποσοστό που θα υπερβαίνει έστω και ελάχιστα το «ψυχολογικό όριο» του 30%. Για την ακρίβεια η ίδρυση ενός τέτοιου κόμματος μπορεί να αναγκάσει τη Νέα Δημοκρατία να αγωνιά για τον αν θα πιάσει το 25%, το εκλογικό όριο δηλαδή που επιτρέπει στο πρώτο κόμμα να λάβει το κλιμακωτό bonus των 50 εδρών. Ένα κόμμα Σαμαρά, άλλωστε, θα το στηρίξει παρασκηνιακά και ο Κώστας Καραμανλής, ενώ σύμφωνα με τις πληροφορίες που διαθέτουμε δεν θα πρέπει να αποκλείσουμε -τουναντίον- στα ψηφοδέλτια κόμματος του Μεσσήνιου πρώην πρωθυπουργού να συμμετάσχουν και σημαίνοντα πρόσωπα του «καραμανλικού» μπλοκ.
4. Η ΣΥΓΚΑΛΥΨΗ ΤΩΝ ΣΚΑΝΔΑΛΩΝ: Η επιλογή του Μαξίμου να απορρίψει τις προτάσεις της αντιπολίτευσης για σύσταση Προανακριτικής και Εξεταστικής Επιτροπής για τον ΟΠΕΚΕΠΕ και τις υποκλοπές αποκαλύπτει άλλη μια συντονισμένη προσπάθεια του πρωθυπουργού και μέρους της ηγεσίας της δικαιοσύνης να μην αποδοθούν ευθύνες στους υπευθύνους των σκανδάλων αυτών. Η στάση αυτή όμως επιδρά αρνητικά για την κυβέρνηση και επαυξάνει το αρνητικό κλίμα από την ακρίβεια και τη συνεχή μείωση της αγοραστικής δύναμης των πολιτών.
(Το κείμενο έχει γραφεί για την εφημερίδα «Στο Καρφί» που κυκλοφορεί στα περίπτερα από το Σάββατο)
