Να μαζέψει τα ασυμμάζευτα επιχειρεί το Μαξίμου, επιδιώκοντας να κλείσει την εκλογολογία που κυβερνητικά στελέχη άνοιξαν με διαρροές και πίεση προς τον πρωθυπουργό, προκειμένου να προχωρήσει σε πρόωρες κάλπες, βλέποντας ότι τα δύσκολα έρχονται από το καλοκαίρι και μετά.
Αρκεί μερικές και μόνο «λεπτομέρειες» για να καταλάβει κανείς τι σημαίνουν πρόωρες εκλογές εν μέσω πολέμου:
-Αν δεν υπάρχει αυτοδυναμία ή δεν συγκροτηθεί κυβέρνηση συνεργασίας, η χώρα θα οδηγηθεί σε δεύτερες εκλογές, όπως έχει επανειλημμένως δεσμευτεί ο πρωθυπουργός. Συνεπώς, θα οριστεί από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας υπηρεσιακή κυβέρνηση με υπηρεσιακό πρωθυπουργό. Αν χρειαστεί να ληφθεί μια πολύ σημαντική απόφαση για τη θέση της Ελλάδας στον πόλεμο, θα ληφθεί από υπηρεσιακή κυβέρνηση;
-Υπηρεσιακοί θα είναι και οι υπουργοί Εξωτερικών και Άμυνας. Μέσα σε πόλεμο που ουσιαστικά είσαι εμπλεκόμενος μπορεί να έχεις υπουργό Άμυνας «υπηρεσιακό»; Με το Ιράν να έχει απειλήσει με αντίποινα και με πυραυλικές επιθέσεις χώρες που (όπως η Ελλάδα) διευκολύνουν τις Ηνωμένες Πολιτείες στον πόλεμο εναντίον της Τεχεράνης;
-Ακόμα όμως και αν έχουμε μια «εκεχειρία» στον Περσικό, μπορεί αυτή να θεωρηθεί δεδομένη; Όχι μόνο λόγω της στρατηγικής του Τραμπ να λαμβάνει αποφάσεις που θεωρούνται «αλλοπρόσαλλες», αλλά και λόγω του «μεγάλου προβοκάτορα» και εγκληματία πολέμου –σύμφωνα με το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο– Μπ. Νετανιάχου;
Και τα ερωτήματα για την εκλογολογία που έχει ανοίξει είναι ουκ ολίγα:
-Τόσο δύσκολα είναι τα πράγματα με τις υποκλοπές και τον ΟΠΕΚΕΠΕ για την κυβέρνηση, ώστε να αναγκάζονται στελέχη της να πιέζουν τον πρωθυπουργό προκειμένου να προχωρήσει σε εκλογές ακόμα και εν μέσω πολέμου στην περιοχή;
-Γιατί ο πρωθυπουργός δεν μπόρεσε να περιορίσει την εκλογολογία, καθώς δηλώνει ότι δεν πρόκειται να προχωρήσει σε πρόωρες κάλπες; Δεν τον ακούν και δεν τον εμπιστεύονται πλέον κορυφαία του στελέχη;
