Το Συνέδριο του ΠΑΣΟΚ (27-29 Μαρτίου) θέτει τέλος στο στόχο ΣΥΡΙΖΑ και Νέας Αριστεράς για τη «συνεργασία των προοδευτικών δυνάμεων».
Από τη στιγμή που το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης αποφασίζει στο Συνέδριό του πως «θα κατεβεί αυτόνομα στις εκλογές» είναι σαφές πως τα κόμματα που έως τώρα έχουν ως στόχο τη δημιουργία «εκλογικού μετώπου» των κομμάτων της κεντροαριστεράς βρίσκονται ενώπιον της εγκατάλειψης της στρατηγικής αυτής.
Το ΠΑΣΟΚ του Νίκου Ανδρουλάκη, επιλέγοντας την «αυτόνομη πορεία», βρίσκεται ενώπιον ιστορικών ευθυνών καθώς, αν και λέει πως στόχος του είναι η πρώτη θέση στις εκλογές, συμβιβάζεται με το στόχο (προσοχή, στόχο, όχι σιγουριά) της δεύτερης θέσης. Στοχεύει δηλαδή στη θέση της αξιωματικής αντιπολίτευσης και την ηγεμονία στο χώρο της κεντροαριστεράς και όχι στην αλλαγή διακυβέρνησης της χώρας, αναλαμβάνοντας το μερίδιο ευθύνης που του αναλογεί για μια ενδεχόμενη νέα πρωθυπουργική θητεία του Κυριάκου Μητσοτάκη, ενώ παράλληλα διευκολύνει την επιστροφή του Αλέξη Τσίπρα στην κεντρική πολιτική σκηνή.
ΣΥΡΙΖΑ και Νέα Αριστερά βρίσκονται όμως πλέον ενώπιον κρίσιμων αποφάσεων για την αναθεώρηση της στρατηγικής της «συνεργασίας των προοδευτικών δυνάμεων» που έχουν σήμερα. Το τέλος Μαρτίου θα πρέπει να βρει τα κόμματα του Σωκράτη Φάμελλου και Αλέξη Χαρίτση με νέα στρατηγική ή τουλάχιστον με την τελική διαμόρφωση της στρατηγικής αυτής. Πολύ περισσότερο που το ενδεχόμενο πρόωρων εκλογών, ακόμα και πριν το καλοκαίρι και πολύ περισσότερο από τις αρχές φθινοπώρου δεν μπορεί να αποκλειστεί δεν μπορεί να αποκλειστεί.
Στην εξίσωση μπαίνει πλέον και το νέο κόμμα, το οποίο όπως φάνηκε και από την τοποθέτηση του Αλέξη Τσίπρα στη Θεσσαλονίκη βρίσκεται στην τελική ευθεία της εξαγγελίας του.
Σε κάθε περίπτωση το προεκλογικό πολιτικό τοπίο μόλις αρχίζει να διαμορφώνεται.
