Αναδημοσιεύουμε από το Κ-Report των Κώστα Καλλίτση και Παύλου Τσίμα, που κυκλοφορεί καθημερινά με πλούσια ύλη σε συνδρομητική μορφή και που κάθε Τετάρτη παρέχει στους συνδρομητές και μια ειδική έκδοση, το «Έχετε Γράμμα από την Τουρκία», που επιμελούνται οι δημοσιογράφοι Ευάγγελος Αρεταίος και Μαρία Ζαχαράκη:
Το φάντασμα της «περικύκλωσης» επιστρέφει στην Άγκυρα με τον φόβο ότι «η Μεσόγειος ξανα-χαράσσεται χωρίς την Τουρκία». Ο ερχομός της Γκίλφοϊλ στην Αθήνα και η άμεση ενεργοποίηση του σχήματος 3+1 για την ενέργεια, η παρέμβαση του Τομ Μπάρακ υπέρ μιας τουρκο-ισραηλινής επαναπροσέγγισης, αλλά και η πρόταση του Κυριάκου Μητσοτάκη για διάσκεψη 5+5, δείχνουν στην Άγκυρα ότι ο αμερικανικός σχεδιασμός στην Ανατολική Μεσόγειο διαμορφώνεται ερήμην – και εις βάρος– της Τουρκίας.
Στο τουρκικό αφήγημα, η ασφάλεια και η ενέργεια στην περιοχή περνούν πλέον από άξονες που εδράζονται στην Αθήνα, τη Λευκωσία και το Τελ Αβίβ, με την Ουάσιγκτον να επιχειρεί να θεσμοποιήσει και να ενισχύσει το μπλοκ συνεργασίας Ελλάδας–Κύπρου–Ισραήλ μέσω του σχήματος 3+1, που αναλαμβάνει να φέρει εις πέρας η νέα πρέσβειρα στην Αθήνα.
Από την άλλη, η επικύρωση ενεργειακών συμφωνιών σε Λίβανο και η ενεργοποίηση αμερικανικών κολοσσών στη Λιβύη και ευρύτερα στην Ανατολική Μεσόγειο, σε θαλάσσιες ζώνες, όπου η Τουρκία διεκδικεί «κυριαρχικά δικαιώματα», εντείνει το αίσθημα αποκλεισμού της.
Το αποτέλεσμα είναι η αναζωπύρωση της προειδοποιητικής ρητορικής του Ερντογάν, που καταγγέλλει «ιμπεριαλιστικά παιχνίδια» στην Κύπρο και στρέφει αιχμές κατά των ΗΠΑ, σε μια προσπάθεια να προειδοποιήσει ότι η νέα στρατηγική στην ανατ. Μεσόγειο έχει βάθος, συνοχή και σαφή στόχευση κατά της Τουρκίας, την οποία η Άγκυρα παρακολουθεί στενά και είναι έτοιμη να αντιδράσει.
Αναλυτικά οι φόβοι της Άγκυρας στη συγκυρία:
Διάσκεψη Αθήνας: Η Αθήνα φιλοξενεί τη Διάσκεψη για τη Διατλαντική Ενεργειακή Συνεργασία, στην οποία θα βρεθούν υπουργοί ενέργειας και εκπρόσωποι της νέας αμερικανικής κυβέρνησης, και στον τουρκικό Τύπο, το συνέδριο αυτό παρουσιάζεται ως κρίσιμο σημείο, εδώ, όπου η Ουάσιγκτον θα επιχειρήσει να προωθήσει κοινή γραμμή Αθήνας–Λευκωσίας–Τελ Αβίβ. Αντιλαμβάνονται ότι η ενεργειακή χαρτογράφηση της περιοχής αποκτά θεσμικό χαρακτήρα και η Τουρκία μένει εκτός.
Κίμπερλι Γκίλφοϊλ: Η δήλωσή της ότι «η Ελλάδα είναι η πύλη για την ενεργειακή ασφάλεια της Ευρώπης» ερμηνεύεται στον τουρκικό δημόσιο λόγο ως θεσμική αναβάθμιση του ρόλου της Ελλάδας στον στρατηγικό σχεδιασμό των ΗΠΑ.
Η Άγκυρα βλέπει ότι η Ουάσιγκτον επιχειρεί να περιορίσει τη «Γαλάζια Πατρίδα» μέσω κατοχύρωσης νέων ενεργειακών δρόμων, που περνούν από Ελλάδα και Ισραήλ.
Τομ Μπαράκ: Αντίστοιχα, η δήλωση του Τομ Μπαράκ ότι «θα δείτε συνεργασία από την Κασπία μέχρι τη Μεσόγειο μεταξύ Τουρκίας και Ισραήλ», αντιμετωπίστηκε στην Άγκυρα ως προειδοποίηση: Οι ΗΠΑ αναμένουν από την Τουρκία να ευθυγραμμιστεί με μια νέα περιφερειακή αρχιτεκτονική, που θα περιλαμβάνει συμφιλίωση με το Ισραήλ και την Κύπρο.
Μπούλος και Λιβύη: Η Λιβύη παρουσιάζεται ως βασικός κρίκος στη στρατηγική πίεσης, όπου οι ΗΠΑ επιχειρούν να αναιρέσουν το τουρκο-λιβυκό μνημόνιο του 2019. Οι κινήσεις του συμπέθερου του Τραμπ, Μασάντ Μπούλος, που προσπαθεί να οργανώσει μια τετραμερή διάσκεψη με τη συμμετοχή της Τουρκίας, της Ελλάδας, της Αιγύπτου και της Λιβύης έχει ως στόχο –σύμφωνα με τους τουρκικούς εθνικιστικούς κύκλους– να αναγκάσει την Τουρκία να εγκαταλείψει τις αξιώσεις κυριαρχίας της στην «Γαλάζια Πατρίδα».
Το ερώτημα που τίθεται στον αντιπολιτευόμενο Τύπο είναι: Υπάρχει ήδη συμφωνία σε εξέλιξη, ή πρόκειται για πίεση, ώστε η Τουρκία να αποδεχθεί τετελεσμένα;
Κύπρος: Σύμφωνα με τη νέα εικόνα στην Τουρκία, οι ΗΠΑ επιχειρούν να ορίσουν την Ανατολική Μεσόγειο ως χώρο συντονισμένης ενεργειακής και γεωπολιτικής διαχείρισης, όπου η Τουρκία δεν αποτελεί «κεντρικό υποκείμενο», αλλά μεταβλητή. Ο Ερντογάν το αναγνωρίζει και επανέρχεται με οξύ λόγο για την Κύπρο, η οποία έχει γίνει «η γεωστρατηγική και γεωπολιτική βάση του Ισραήλ».
