Σε σοβαρή δοκιμασία θέτει τη συνοχή και την ενότητα της Νέας Αριστεράς η προοπτική του κόμματος και η στρατηγική των συνεργασιών.
Η εισήγηση του προέδρου Αλέξη Χαρίτση και η αντιεισήγηση του γραμματέα Γαβριήλ Σακελλαρίδη αποδεικνύει τον διχασμό αλλά και την «κρίση ηγεσίας». Δύσκολα θα μπορέσει να διατηρηθεί το συγκεκριμένο σχήμα στην ηγεσία, ακόμα και στο άμεσο μέλλον, καθώς η λογική επιμένει πως όποιου από τους δυο η εισήγηση απορριφθεί πολύ δύσκολα θα παραμείνει στη θέση του και δεν θα υποβάλλει την παραίτησή του.
Οι πληροφορίες επιμένουν πως η θέση που είναι πιθανότερο να πλειοψηφήσει, σύμφωνα με την «χαρτογράφηση» που έχουν κάνει οι δυο ομάδες, είναι η θέση που αντιτίθεται στη συνεργασία της Νέας Αριστεράς με τον ΣΥΡΙΖΑ, τον Κόσμο, το Πράττω και άλλες δυνάμεις. Υπάρχει όμως μια «γκρίζα ζώνη» μελών της Κεντρικής Επιτροπής (έχει σύνολο μελών 141) που μπορεί να ανατρέψει την κατάσταση, καθώς οι ζυμώσεις συνεχίζονταν μέχρι αργά το βράδυ και προφανώς θα συνεχιστούν και καθόλη τη διάρκεια της συνεδρίασης.
Η διάσπαση ενός κόμματος βεβαίως ποτέ δεν γίνεται αυτομάτως, απαιτεί πάντα ένα χρονικό διάστημα προκειμένου να επισφραγιστεί. Στην προκειμένη περίπτωση το πιθανότερο είναι να αποφασιστεί ένα έκτακτο συνέδριο, στο οποίο όλα τα ενδεχόμενα θα είναι ανοιχτά.
Βασικά ερωτηματικά υπάρχουν και για το αν την επόμενη μέρα θα παραμείνει η κοινοβουλευτική ομάδα της Νέας Αριστεράς, η οποία σήμερα διαθέτει 11 βουλευτές. Αν συγκροτηθεί κοινή κοινοβουλευτική ομάδα με τον ΣΥΡΙΖΑ θα έχει ισχυρές πιθανότητες να καταστήσει το νέο σχήμα αξιωματική αντιπολίτευση και τον πρόεδρό της αρχηγό της αξιωματικής. Αν υπάρξει διάσπαση είναι πολύ πιθανό η Νέα Αριστερά να μείνει χωρίς κοινοβουλευτική ομάδα. Και αυτό καθώς ο κανονισμός της Βουλής προβλέπει κοινοβουλευτική ομάδα που δημιουργείται χωρίς το κόμμα να έχει κατέβει στις κάλπες δεν μπορεί να υπάρχει με λιγότερους από δέκα βουλευτές, τη στιγμή που για να μην έχει κοινοβουλευτική ομάδα κόμμα που έχει εισέλθει στη Βουλή με εκλογές πρέπει να μείνει με κάτω από πέντε βουλευτές.
Σε κάθε περίπτωση η επόμενη μέρα θα κρίνει πολλά στο χώρο της (παραπαίουσας) αριστεράς, αλλά και στην κοινοβουλευτική γεωγραφία του Κοινοβουλίου.
