Πενήντα χρόνια μετά τη μεταπολίτευση, το πολιτικό σύστημα της χώρας μετατοπίζεται προς τα δεξιά!
Οι δεξιώσεις και οι θριαμβολογίες για την «αποκατάσταση της δημοκρατίας» (αλήθεια υπήρχε πραγματική δημοκρατία πριν τη δικτατορία των συνταγματαρχών για να υπάρχει «αποκατάστασή» της;) δεν είναι πολλές φορές παρά υποκριτικές.
Υποκρισία, για παράδειγμα, είναι να μιλάς για δημοκρατία και ταυτόχρονα, στ΄ όνομα μάλιστα της δημοκρατίας, να λαμβάνεις αντιλαϊκά μέτρα, να παρακολουθείς ακόμα και ...υπουργούς, να περιορίζεις τις ελευθερίες, ακόμα και αυτές του συνέρχεσαι και του αποφασίζειν με αδιανόητα νομοθετήματα.
Το πολιτικό σύστημα, άλλωστε, μετατοπίζεται συνολικά προς τα δεξιά:
-Η ΝΔ, στο όνομα του «ακραίου κέντρου», πραγματοποιεί αντιδραστικές μεταρρυθμίσεις προκειμένου να ψαλιδίσει το δυνατόν τις κατακτήσεις της μεταπολίτευσης, εντείνει την εμπλοκή της χώρας στους αμερικανονατοϊκούς σχεδιασμούς, υιοθετεί τη θεωρία των «δυο άκρων» κοκ.
-Ο ΣΥΡΙΖΑ, υπό τη νέα του ηγεσία, δεν αποτελεί πλέον ούτε και τυπικά «αριστερό κόμμα», με τη «δεξιά στροφή» του Στέφανου Κασσελάκη να είναι κάτι περισσότερο από εμφανής. «Ιερά αμυντική συμμαχία» το ΝΑΤΟ, δεν το έχει πει ούτε το ...ΠΑΣΟΚ του Κώστα Σημίτη!
-Η ακροδεξιά έχει στο σύνολό της το υψηλότερο ποσοστό στα 50 αυτά χρόνια!
-Το ΠΑΣΟΚ μπορεί να ξεκόλλησε από το «αντι-ΣΥΡΙΖΑ μέτωπο», μένει ωστόσο να δούμε τη νέα του ηγεσία. Και κυρίως εάν θα συνεχίσει εκείνο το ... «δεν θα αφήσουμε τη χώρα ακυβέρνητη»- αν το ακούσουμε ξανά, ο Μητσοτάκης θα έχει εξασφαλίσει από τώρα κυβερνητικό εταίρο!
Την ίδια στιγμή:
- Οι πολίτες γυρίζουν την πλάτη στο πολιτικό σύστημα. Στις ευρωεκλογές σημειώθηκε η μεγαλύτερη αποχή της μεταπολίτευσης.
-Ελάχιστα κινήματα αναπτύσσονται στη χώρα. Είτε «αυθορμήτως», όπως για τα Τέμπη ή για τα ιδιωτικά Πανεπιστήμια, είτε λόγω της επιμονής και της δουλειάς μερμηγκιού του ΚΚΕ!
Να σημειώσουμε και κάτι ακόμα: Το 1974, ο πλανήτης βάδιζε προοδευτικά, σήμερα θυμίζει παραμονές παγκόσμιου πολέμου!
