Στον πολιτικό κόσμο γίνονται διαφορετικές αναγνώσεις του αποτελέσματος του δεύτερου γύρου των γαλλικών εκλογών. Για τη ΝΔ δεν υπάρχουν αναλογίες ανάμεσα στο γαλλικό και το ελληνικό παράδειγμα, για τον Αλέξη Τσίπρα το μήνυμα για τις προοδευτικές δυνάμεις είναι ότι το "μαζί" πρέπει να επικρατήσει του "εγώ" και πάει λέγοντας. Υπάρχουν, όμως, κάποια αδιαμφισβήτητα συμπεράσματα ανεξάρτητα από τους κομματικούς υποκειμενισμούς.
Ειδικότερα:
- Όταν υπάρχει σημαντικό διακύβευμα σε μια εκλογική αναμέτρηση, οι πολίτες σηκώνονται από τον καναπέ. Η συμμετοχή μπορεί να είναι μεγάλη, όταν στις κάλπες κρίνονται πολλά ή όλα. Επομένως, η αποχή δεν είναι κάτι σαν φυσικό φαινόμενο αλλά προϊόν αποτυχίας των κομμάτων να εμπνεύσουν και να κινητοποιήσουν.
- Ο ψυχικός δεσμός των ψηφοφόρων με τα κόμματα είναι πλέον εξαιρετικά εύθραυστος και οι μετακινήσεις γίνονται πλέον γρήγορα και εύκολα. Η συναισθηματική ψήφος, με την έννοια μιας παραδοσιακής οικογενειακής επιλογής, έχει περιοριστεί σημαντικά και το ίδιο ισχύει για την ταύτιση των ψηφοφόρων με κάποιο κόμμα ή πολιτικό αρχηγό.
- Το σύγχρονο προλεταριάτο, κυρίως εργάτες, αγρότες και χαμηλόμισθοι του ιδιωτικού τομέα, δεν βρίσκουν επαρκή εκπροσώπηση στην Αριστερά και μπορεί να εκφράσουν το θυμό και την απόγνωση τους με μια ακραία επιλογή στα δεξιά, χωρίς αυτό να σημαίνει απαραίτητα ιδεολογική προτίμηση.
- Η συντηρητική στροφή που παρατηρείται σε ευρωπαϊκές κοινωνίες είναι κυρίως πολιτισμική και λιγότερο πολιτική, γιατί συνδέεται περισσότερο με την ανασφάλεια, την αβεβαιότητα και το φόβο, παρά με το μίσος προς συγκεκριμένα άτομα και ομάδες όπως συμβαίνει με τις φασιστικές ή φασίζουσες ιδεολογίες.
- Η θεωρία ότι η Δύση κινείται προς τα δεξιά με νομοτελειακό τρόπο αποδεικνύεται αφελής. Οι ανισότητες, η κοινωνική αδικία και η ασυδοσία των ελίτ έχουν πολύ μεγαλύτερη επίδραση από την θρησκευτική πίστη ή την αντιμεταναστευτική διάθεση.
- Ο λαϊκισμός είναι επικίνδυνος όσο και ο τοξικός αντιλαϊκισμός που τον τροφοδοτεί. Όταν καταγγέλλεται οποιαδήποτε φιλολαϊκή πρόταση (πχ αύξηση του φόρου στις επιχειρήσεις, αύξηση μισθών) ως λαϊκιστική, γίνεται περισσότερο ελκυστική για τους αποδέκτες της.
Αυτά- προς το παρόν!
