Όπως εξήγησε η αναπληρώτρια υπουργός Παιδείας, τα μαθήματα που διδάσκονται στα σχολεία είναι θέματα της πολιτείας, τονίζοντας ότι «η πολιτεία είναι υπεύθυνη απέναντι στους πολίτες για το τι είδους μόρφωση θα προσφέρει και κανένας υπουργός δεν αποφασίζει από μόνος του το περιεχόμενο των σχολικών βιβλίων». Αντίθετα, συνέχισε η Σία Αναγνωστοπούλου, «υπάρχουν επιστήμονες, επιστημονικοί φορείς και το Ινστιτούτο Εκπαιδευτικής Πολιτικής, που εισηγούνται στο υπουργείο τι πρέπει να αλλάξει, ανάλογα με την κοινωνική πραγματικότητα την πρόοδο στις επιστήμες κ.α».
Αναφερόμενη στο μάθημα των θρησκευτικών, είπε ότι μπορεί να γίνει πάρα πολύ ελκυστικό για τους μαθητές. Όπως πρόσθεσε, «μέχρι τώρα είχαμε βρει αυτό το μεσοβέζικο τρόπο, να δίνεται απαλλαγή από το μάθημα», αλλά τόνισε ότι «τα θρησκευτικά είναι ένα μάθημα όπως όλα τα άλλα και μπορεί να αναπτύξει την κριτική ικανότητα των μαθητών, εάν αποκτήσει όλες αυτές τις ιδιότητες που έχει ένα μάθημα, το οποίο στηρίζεται στην επιστήμη». Σε αυτό το σημείο, η Σία Αναγνωστοπούλου τόνισε ότι «η επιτροπή που συστάθηκε με θεολόγους, τα πορίσματα της σχολής Θεολογικών σπουδών του Αριστοτελείου πανεπιστημίου και το πιλοτικό πρόγραμμα σε διάφορα σχολεία, κυρίως στην Αλεξανδρούπολη, μας έδειξε ότι αυτό το μάθημα, με αλλαγές στο περιεχόμενο, μπορεί να γίνει πάρα πολύ ελκυστικό και να τονώσει αυτό που πρέπει να προσφέρει μία πολιτεία σε μια πολυπολιτισμική κοινωνία, όπως είναι πλέον η ελληνική.» Δηλαδή, συνέχισε, «να τονώσει, όχι μόνο το εθνικό αίσθημα, αλλά το εθνικό αίσθημα μέσα από την εξοικείωση του άλλου, διότι αυτό είναι το μεγάλο στοίχημα της εποχής μας». «Δεν καταλαβαίνω», πρόσθεσε η Σία Αναγνωστοπούλου, «γιατί η εκκλησία θεωρεί ότι απειλείται, όταν ο υπουργός Παιδείας αποφασίζει να εφαρμόσει αυτό που οι ίδιοι οι θεολόγοι, δηλαδή η επιτροπή, τού έχει εισηγηθεί». Καταλήγοντας η Σία Αναγνωστοπούλου υπογράμμισε πως «νομίζω ότι είναι μία διαμάχη που πρέπει να σταματήσει εδώ, για το καλό όλων μας».
Σχετικά με τις δράσεις που αναπτύσσει το Ανοικτό Πανεπιστήμιο, ώστε το ίδρυμα να έλθει πιο κοντά με την πόλη της Πάτρας, όπως οι πολιτικές εκδηλώσεις που οργανώνει αυτές τις ημέρες στις εγκαταστάσεις του, η Σία Ανγνωστοπούλου είπε ότι «το ΕΑΠ είναι ένα κοινωνικό πανεπιστήμιο που πρέπει να επιτελέσει τον ρόλο του και να ανοίξει απ΄ ευθείας διάλογο με την κοινωνία και να κάνει πράξη το άνοιγμα προς αυτή». Σε αυτό το σημείο ανακοίνωσε ότι μετά τις υποτροφίες σε 20 κρατούμενους των φυλακών, θα ξεκινήσει συνεργασία με το υπουργείο Εσωτερικών για εξ΄ αποστάσεως φοίτηση των σωφρονιστικών υπαλλήλων, οι οποίοι, όπως είπε, πρέπει να επιμορφώνονται συνέχεια. Ακόμη ανακοίνωσε, ότι «το Ανοικτό Πανεπιστήμιο έχει κάνει ένα μεγάλο πρόγραμμα για την εξ΄αποστάσεως μάθηση προσφύγων, το οποίο συνδέεται με τη πολιτισμική ζύμωση που ένα πανεπιστήμιο μπορεί να επιτελέσει σε μία πόλη».
Από την πλευρά του, ο πρόεδρος της διοικούσας επιτροπής, καθηγητής Βασίλης Καρδάσης, είπε, με αφορμή το πολιτιστικό τριήμερο που βρίσκεται σε εξέλιξη, ότι το ΕΑΠ θα καθιερώσει την επικοινωνία τους με τους πατρινούς καλλιτέχνες, ώστε να δείχνουν τη δουλειά τους και παράλληλα θα τους βοηθήσει, διότι όπως πρόσθεσε μας ενδιαφέρει η ανάπτυξη πολιτιστικών ομάδων.
Στο μεταξύ, με αφορμή όπως είπε η αναπληρώτρια υπουργός Παιδείας τις προσωπικές επιθέσεις που δέχεται υπογράμμισε μεταξύ άλλων τα εξής: «Έμαθα να είμαι καθαρή απέναντι σε αυτούς που με έχουν τιμήσει είτε ως καθηγήτρια στο πανεπιστήμιο, είτε τώρα ως πολιτικό με την ψήφο τους. Από τη στιγμή που ακούγονται ψίθυροι δεν με ενδιαφέρει από πού προέρχονται, ούτε για ποιους λόγους. Η προσπάθεια μου πάντα ήταν να μην προσπαθήσω να κάνω κάτι προς όφελος δικό μου. Η ανθρωποφαγία που υφίσταμαι, επειδή τυχαίνει να υπάρχουν σε αυτή την κυβέρνηση βουλευτές και υπουργοί, οι οποίοι είναι από λαϊκές οικογένειες, και έχουν ανθρώπους οι οποίοι είναι άνεργοι και ψάχνουν δουλειά, όπως όλοι οι άνεργοι, και αυτό να βαραίνει εμένα προσωπικά για ανθρώπους, οι οποίοι έχουν την μόρφωση τα ταλέντα και ασχολούνται με αυτό το πεδίο και να το φορτώνομαι εγώ, το θεωρώ όχι μόνο άδικο, αλλά το αισθάνομαι ως λάσπη και κυρίως ως θέμα τιμής απέναντι στους ανθρώπους που με εμπιστεύτηκαν».
