Opinions
Στέλιος Κούλογλου: Άλλο βραχμανική, άλλο λαϊκή Αριστερά
Διεθνώς, όπως και για Σοσιαλιστικά κόμματα, έτσι και για αυτά της ριζοσπαστικής Αριστεράς η πορεία των τελευταίων χρόνων είναι καθοδική και συχνά καταστροφική. Στη «συγγενική» Πορτογαλία το 2015, τα κόμματα της Αριστεράς (Bloco και ΚΚ) συγκέντρωναν από κοινού κοντά στο 20%. Εννέα μόλις χρόνια μετά, στις εκλογές του 2024 έπεσαν στο 7,5%.
Θανάσης Καρτερός: Ο Κασσελάκης, οι κάλπες, και οι…προτεστάντες
Από τη μια να κρατάει ανοιχτή την πόρτα εισόδου στους καινούργιους και από την άλλη κλειστή την πόρτα εξόδου σε όσους αμφιβάλλουν, αμφισβητούν, απομακρύνονται. Κι επειδή το στυλ και ο λόγος του Κασσελάκη απευθύνεται κυρίως στους πρώτους, ίσως ήταν καλό να δοθεί χώρος, βήμα, λόγος και σε άλλους, πλάι του.
Διονύσης Τεμπονέρας: Το φάντασμα της συνεργασίας των προοδευτικών δυνάμεων
Αν εμπιστευτεί κανείς τις δημοσκοπήσεις το αποτέλεσμα των Ευρωεκλογών σε λίγες ημέρες δεν πρόκειται να δώσει κυβερνητική προοπτική, για τα κόμματα του αριστερού και προοδευτικού χώρου. Χρειάζεται λοιπόν κάτι παραπάνω.
Νίκος Φαραντούρης: Η καρτελοποιημένη ελληνική οικονομία
Όλοι οι κρίσιμοι τομείς της οικονομίας ελέγχονται από μια χούφτα παίχτες ο καθένας. Τράπεζες, κατασκευές, ενέργεια, μεταφορές, ΜΜΕ, τρόφιμα, τηλεπικοινωνίες κλπ βρίσκονται σε συνθήκες χαμηλού ανταγωνισμού και ολιγοπωλιακής ισορροπίας.
Νίκος Κοτζιάς: H σηµασία της συµφωνίας των Πρεσπών
Η Βόρεια Μακεδονία ζει υπό τη δαµόκλειο σπάθη εκείνων των επιθετικών κύκλων που προσβλέπουν στη «Μεγάλη Αλβανία» και στη «Μεγάλη Βουλγαρία».
Γιώργος Βασιλειάδης: Οι ευρωεκλογές ως απαρχή για ένα νέο κοινωνικό συμβόλαιο
Οφείλουμε να ξεφύγουμε από καθηλωτικές νόρμες που υποτάσσουν τις κοινωνικές και πολιτικές δυνάμεις να σχεδιάζουν το μέλλον με βάση το παρελθόν.
Διονύσης Τεμπονέρας: Αιώνια φτωχοί και χαμένοι οι συνταξιούχοι
Η μέση κύρια σύνταξη υπολογίστηκε στα 818,68 ευρώ μεικτά, ενώ σημαντική είναι η διαφορά των νέων συντάξεων στον ιδιωτικό τομέα που ανέρχονται κατά μέσο όρο στα 750 ευρώ.
Νίκος Τόσκας: Οι παγκόσμιες εξελίξεις, η κεντροαριστερά και η δύναμη των εργαζόμενων
Η ελπιδοφόρα κεντροαριστερά της μεταπολεμικής εποχής, προσχώρησε σε θέσεις καθαρά συντηρητικές και Δεξιές, σε ότι αφορά το ΝΑΤΟ, την πορεία της Ε.Ε., τους μετανάστες, την εξίσωση ναζισμού-κομμουνισμού, τις παγκόσμιες διαμάχες.
Δήμητρα Κεραμυδά: Η δίκη των 9 της Πύλου ως (ακόμη ένα) πεδίο κρατικής αυθαιρεσίας
Η υποστήριξη μας στους 9 κατηγορουμένους είναι ελάχιστη υποχρέωσή μας, αν ταυτοτικό στοιχείο και καθήκον μας είναι η υπεράσπιση του κράτους δικαίου, της δημοκρατίας και των ανθρώπινων δικαιωμάτων.
Κώστας Γαβρόγλου: Μπορεί κάθε κριτική στο κράτος του Ισραήλ να θεωρηθεί αντισημιτισμός;
Η κατα μέτωπο επίθεση στην ελευθερία λόγου.
Γιώργος Σιακαντάρης: Τα πισωγυρίσματα των Μεταπολιτεύσεων
Καμία χούντα – που τελείωσε το 1974 – δεν απειλεί τη Δημοκρατία. Την απειλεί όμως η απογοήτευση από πολλές από τις λειτουργίες της. Γι’ αυτό και είναι πιο ορθό να μιλάμε για τα πισωγυρίσματα των Μεταπολιτεύσεων.
Χάρης Δούκας: Καλύτερη Συνεργασία, Καλύτερο Μέλλον
Με την ελπίδα ότι ακόμη και τώρα δεν είναι αργά, η Συμφωνία των Πρεσπών πρέπει να εφαρμοστεί. Διαφορετικά, οι ολιγωρίες και οι όποιες ελλείψεις στην εφαρμογή της συμφωνίας γίνονται πεδίο δράσης για πολιτικές δυνάμεις που κινούνται στον χώρο τους εθνικισμού, του λαϊκισμού και της μισαλλοδοξίας.
Γιώργος Κατρούγκαλος: Υποκρισία με περικεφαλαία
Μην εφαρμόζοντας πλήρως τη συμφωνία, ο πρωθυπουργός βρίσκεται σήμερα σε αμηχανία ενώπιον των εμπρηστικών δηλώσεων των ηγετών του VMRO-DPMNE. Ακόμη χειρότερα, δεν φαίνεται να υπάρχει ενιαία κυβερνητική γραμμή αντιμετώπισης των προκλήσεων, δεδομένου ότι η πλειοψηφία είναι σχιζοφρενικά διχασμένη σε δύο γραμμές.
Κώστας Ζαχαριάδης: Εθνικό είναι το Αληθές
Έστω και με καθυστέρηση, οφείλουμε να δράσουμε αποφασιστικά. Η Βουλή να κυρώσει άμεσα τα πρωτόκολλα συνεργασίας και η κυβέρνηση να πολλαπλασιάσει το πολιτικό και διπλωματικό κόστος της γειτονικής κυβέρνησης αν παραβιάζει τη Συμφωνία.
Αγγελική Σπανού: Οι Πρέσπες είναι μακριά
Το τελευταίο «μακεδονικό» επεισόδιο θυμίζει τις παθογένειες του ελληνικού πολιτικού συστήματος που δεν επιτρέπουν ορθολογική διαχείριση στα ζητήματα εξωτερικής πολιτικής.
Νίκος Μπίστης: Συμφωνία Πρεσπών - ένα διαμάντι που έμεινε ακατέργαστο
Οι ανοησίες του Βελόπουλου και το εθνικιστικό μίσος της Χρυσής Αυγής, δια της ΝΔ διαχύθηκαν σε ευρύτατα λαϊκά στρώματα και τα δηλητηρίασαν. Η κυβίστηση που ακολούθησε έγινε με μισή καρδιά και ουδέποτε ολοκληρώθηκε κάτω από την πίεση Σαμάρα και της ακραίας εθνικιστικής πτέρυγας της ΝΔ.
Γιώργος Βλασσόπουλος: Με αφορμή τη Διεθνή Ημέρα Οικογένειας (15 Μαΐου 2024)…
Η ενίσχυση της οικογένειας αλληλεπιδρά και με τις τρεις μεγάλες σύγχρονες προκλήσεις: το δημογραφικό, τη 4ης Βιομηχανική Επανάσταση και τη κλιματική αλλαγή.
Παναγιώτης Κ. Ιωακειμίδης: Νέα Κανονικότητα στις Διμερείς Σχέσεις
Είναι εμφανές ότι η δημοκρατική αντιπολίτευση έχει έλλειμμα (επεξεργασμένης) στρατηγικής για τις Ελληνοτουρκικές σχέσεις με συνέπεια να καταφεύγει στην ευκολία των αφοριστικών, αντιπαραγωγικών τοποθετήσεων.
Ελισσαίος Βαγενάς: Ο λαός της Παλαιστίνης θα βγει νικητής!
Το ΚΚΕ με την Ερώτηση αναδεικνύει το αναμφισβήτητο γεγονός, ότι το κατοχικό κράτος του Ισραήλ συνεχίζει και κλιμακώνει τη γενοκτονία του Παλαιστινιακού λαού στη Λωρίδα της Γάζας, με αποτέλεσμα μέσα σε λίγους μήνες να έχουμε 35.000 νεκρούς (εκ των οποίων 15.000 παιδιά και 9.000 γέροντες, άμαχο πληθυσμό), ενώ με τους πιο μετριοπαθείς υπολογισμούς οι αγνοούμενοι υπολογίζονται σε 7.000.
Μαρία Καραμεσίνη: Πού πάει η Ευρωπαϊκή Ένωση; Η σημασία της ψήφου
Αποτελεί βόμβα στα θεμέλια της Ε.Ε. η ανακοίνωση από την Φον ντερ Λάιεν της συμφωνίας συνεργασίας την επόμενη πενταετία του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος με τη Συμμαχία Ευρωπαίων Συντηρητικών και Μεταρρυθμιστών (Αδέλφια της Ιταλίας της Μελόνι, πολωνικό Νόμος και Τάξη), του ενός από τα δύο κόμματα της άκρας δεξιάς στο ευρωκοινοβούλιο.
Γρηγόρης Γεροτζιάφας: Επί προσωπικού … επειδή το προσωπικό είναι και πολιτικό
Ο καθηγητής Αιματολογίας στο Πανεπιστήμιο της Σορβόννης απαντά στην επίθεση του Παύλου Πολάκη.
Κώστας Καλλίτσης: Αφού όλα πάνε καλά...
Ας δούµε την πραγµατικότητα της οικονοµίας µας χωρίς παραµορφωτικούς φακούς, µε πιο καθαρή µατιά.
Σία Αναγνωστοπούλου: Η Συμφωνία των Πρεσπών στις συμπληγάδες της «επαναβαλκανοποίησης»
Ζητάμε χωρίς καμιά καθυστέρηση πια, την κύρωση των Μνημονίων συνεργασίας με τη Βόρεια Μακεδονία τώρα!
Λευτέρης Στουκογεώργος: Όταν η φον ντερ Λάιεν στρίβει το τιμόνι προς την Μελόνι
Από την εποχή της Βαϊμάρης ως σήμερα, είναι πολλαπλά τα παραδείγματα όπου η Δεξιά, προκειμένου να έχει την κυβερνητική εξουσία, στηρίζεται στην Ακροδεξιά. Αλλά είναι η πρώτη φορά που συμβαίνει στο ανώτατο επίπεδο της ΕΕ (με τον μέχρι τώρα συνήθη συμβιβασμό Δεξιάς-Σοσιαλδημοκρατών).
Γαβριήλ Σακελλαρίδης: Πώς θα νικήσουμε τον Μητσοτάκη;
Για να ανοίξει ο δρόμος για την αλλαγή των συσχετισμών, πρέπει να γίνει το πρώτο βήμα στις κάλπες της 9ης Ιούνη. Πρέπει οι πολίτες να διασφαλίσουν με την ψήφο τους την ισχυρή παρουσία της Νέας Αριστεράς στο Ευρωκοινοβούλιο.
Σταμάτης Μαλέλης: Δεν είναι διαγωνισμός δεύτερης θέσης οι εκλογές
Η μεγάλη κεντροαριστερά που θα αμφισβητήσει τη Δεξιά δεν μπορεί να προέλθει από τη συγκόλληση κομμάτων. Πρέπει να είναι μία ανοιχτή διαδικασία που θα δημιουργήσει το νέο. Νέο σε ιδέες, σε πρόσωπα, σε νοοτροπία. Και κυρίως συντονισμένο στην προοπτική να κυβερνήσει και όχι να παίξει το ρόλο του κομπάρσου που αυτοθαυμάζεται.
Στέφανος Παραστατίδης: Οι ιδέες κερδίζουν τις κραυγές
Ο χώρος της κεντροαριστεράς οφείλει να παρουσιάσει μία εναλλακτική πρόταση διακυβέρνησης της χώρας, ένα πολιτικό σχέδιο το οποίο θα εξηγεί με σαφήνεια στον πολίτη τι θα κάνει αν αύριο βρεθεί στο τιμόνι της χώρας.
Γιώργος Βασιλειάδης: Για ένα νέο κοινωνικό συμβόλαιο
Η Αριστερά δεν αρκεί να είναι καλύτερη. Οφείλει να ανοίγει δρόμους που η Δεξιά δεν θέλει και δεν μπορεί ούτε καν να διανοηθεί ότι υπάρχουν. Αντί γι’ αυτό έχουμε μπει στα παπούτσια της Δεξιάς.
Μαριζέτα Αντωνοπούλου: Ένα σοκ και ένα άλμα για την Κεντροαριστερά
Η σύγχρονη Κεντροαριστερά θα πρέπει να επαναπροσδιορίσει το κυρίαρχο κοινωνικό υποκείμενο, το οποίο θα αποτελέσει την βάση πάνω στην οποία θα συγκροτήσει τις νέες κοινωνικές της συμμαχίες.
Γιώργος Κατρούγκαλος: Τα μεγάλα διλήμματα της εξωτερικής πολιτικής και άμυνας της ΕΕ
Προϋπόθεση για να έχει υπόσταση η Ευρώπη στην διεθνή σκηνή είναι να βρεθεί τουλάχιστον ένας κοινός βηματισμός. Άλλωστε, κατά το γνωστό ευφυολόγημα του Προέδρου Γιούνκερ, δύο είδη κρατών έχει αυτή τη στιγμή η Ένωση: μικρά κράτη και κράτη που δεν έχουν ακόμη συνειδητοποιήσει ότι είναι μικρά.
Νίκος Τόσκας: Πώς εξοπλίζεται η Ευρώπη; Η πρώτη Ευρωπαϊκή αμυντική βιομηχανική στρατηγική
Ο επίτροπος Μπρετόν προτείνει την δημιουργία χρέους 100 δισ. (ομόλογα) για χρηματοδότηση των ευρωπαϊκών αμυντικών βιομηχανιών, πρόταση που συμφωνούν η Γαλλία και η Εσθονία αλλά διστακτικοί είναι η Γερμανία και η Ολλανδία. Είναι αμφίβολο αν εγκριθεί τελικά αυτό το ποσό. Για την ώρα έχουν προγραμματισθεί 27,5 δισ. μέχρι το 2027