Η κυβέρνηση εδώ και καιρό βρίσκεται σε δύσκολη θέση. Σοβαρά ζητήματα όπως η συγκάλυψη της υπόθεσης των Τεμπών και των υποκλοπών, τα ελληνοτουρκικά και η χλιαρή στάση με την οποία αντιμετωπίζει τις τουρκικές απαιτήσεις, οι παρεμβάσεις στη Δικαιοσύνη, η χαμηλή ποιότητα της Δημοκρατίας μας, η ακρίβεια η οποία εξανεμίζει μισθούς και συντάξεις τις πρώτες μέρες του μήνα, οι ανεκπλήρωτες υποσχέσεις του πρωθυπουργού στις διάφορες κοινωνικές ομάδες, ο προκλητικός τρόπος με τον οποίο συμπεριφέρονται κυβερνητικά στελέχη κ.α. έχουν προκαλέσει μεγάλη δυσαρέσκεια σε ευρύτερα στρώματα της κοινωνίας. Παρόλα αυτά οι δημοσκοπήσεις εμφανίζουν μια μεγάλη αντίφαση: εμφανίζουν τη Ν.Δ. πρώτη με διπλάσιο, σχεδόν, ποσοστό από το δεύτερο κόμμα δίνοντας την εντύπωση ότι η κοινωνία εγκρίνει την πολιτική της. Γιατί άραγε;
Το λογικό και το πολιτικά προσδοκώμενο με βάση τα παραπάνω θα ήταν η κυβέρνηση να βρίσκεται σε μια κατάσταση κατάρρευσης. Αυτό, ωστόσο, δε συμβαίνει και η κυριότερη αιτία είναι ότι, ενώ οι δυσαρεστημένοι πολίτες αναζητούν λύση και διέξοδο και βρίσκονται σε αναμονή μιας άλλης σοβαρής κυβερνητικής πρότασης, αυτή δεν υπάρχει. Ούτε το ΠΑ.ΣΟ.Κ. ούτε η ΕΛ.Α.Σ (όσο νωρίς και αν είναι για το κόμμα του κ. Τσίπρα) έχουν πείσει μέχρι σήμερα ότι αποτελούν τον εναλλακτικό δρόμο για να ηττηθεί η Ν.Δ. Όσο για τα μικρότερα κόμματα του λεγόμενου προοδευτικού τόξου απλώς επιβεβαιώνουν το ρητό «κακό χωριό το μικρό χωριό.»
Το μεν ΠΑ.ΣΟ.Κ. βρίσκεται σε πολιτικό vertigo. Από εκεί που στόχευε στην πρωτιά έστω και με μία ψήφο διαφορά, παλεύει για τη δεύτερη θέση την οποία μάλλον φαίνεται ότι χάνει. Τα μηνύματα που εξέπεμπε όλο αυτό το διάστημα ήταν θολά και γι’ αυτό δεν μπόρεσε να πείσει την κοινωνία. Ήταν και παραμένει ένα κόμμα βαθιά διχασμένο με τη μία πλευρά να απορρίπτει τη μετεκλογική συνεργασία με τη Ν.Δ. και την άλλη να κλείνει το μάτι στον κ. Μητσοτάκη. Στο ΠΑ.ΣΟ.Κ έχασαν την ψυχραιμία τους και κατηγορούν, χωρίς στοιχεία , τον κ.Τσίπρα ότι θα συνεργαστεί με τη Ν.Δ. Κήρυξαν διμέτωπο αγώνα, λένε, κατά της Ν.Δ. και της ΕΛ.Α.Σ., αλλά αυτό που τους ενδιαφέρει, μάλλον, είναι να βρεθούν μετά τις εκλογές πάνω από το κόμμα του κ. Τσίπρα. Η ανασύνταξη του κινήματος και η αντεπίθεση που ξεκίνησε από την εκδήλωση που έγινε στο Ηράκλειο Κρήτης για τα 52 χρόνια του κινήματος, είχε έντονα τα στοιχεία του φολκλόρ, της μούχλας, της παρακμής και της ναφθαλίνης. Έτσι δεν πας πουθενά.
Από την άλλη η ΕΛ.Α.Σ. του κ. Τσίπρα, έχει κάνει κοιλιά. Χάνει τη δυναμική που είχε τον πρώτο καιρό και μετατρέπεται ολοένα και περισσότερο σε αρχηγικό κόμμα. Παρουσιάζει σοβαρές οργανωτικές αδυναμίες, ενώ το πρόγραμμα που παρουσίασε ο επικεφαλής του στη ΔΕΘ δε φαίνεται να περνάει στους πολίτες. Είναι αναμενόμενη η μετωπική αντιπαράθεση με την κυβέρνηση, καλές και οι προθέσεις για την πατριωτική εισφορά και τη φορολόγηση του μεγάλου πλούτου, οι διακηρύξεις για τη στρατηγική ήττα του κ. Μητσοτάκη, οι αναφορές σε ένα πρόγραμμα που θα καλύπτει τις ανάγκες των πολλών, οι νύξεις για πιθανές μετεκλογικές συνεργασίες και πολλά άλλα, που είπε ο κ. Τσίπρας, αλλά, αν δεν εξειδικευτεί το οικονομικό πρόγραμμα και δεν κοστολογηθεί δε θα πειστούν οι ψηφοφόροι. Το 2027 δεν είναι 2015 και οι πολίτες είναι πια υποψιασμένοι και επιφυλακτικοί. Είναι χαρακτηριστικό ότι ούτε τα ίδια τα στελέχη της ΕΛ.Α.Σ. δεν μπόρεσαν να υποστηρίξουν κάποια από τα μέτρα και βρέθηκαν εκτός επίσημης γραμμής, αφού μίλησαν για φορολόγηση των αντικειμένων αξίας τα οποία βρίσκονται σε θυρίδες κ.λ.π.
Αν κάποιοι περιμένουν να πέσει η κυβέρνηση του κ. Μητσοτάκη σαν ώριμο φρούτο, βρίσκονται εκτός πραγματικότητας και σημαίνει ότι δεν έχουν σοβαρό πολιτικό πρόγραμμα. Μέχρι στιγμής η πρωτιά της Ν.Δ. δεν έχει αμφισβητηθεί από τις δημοσκοπήσεις και μοιάζει δύσκολο να συμβεί αυτό βραχυπρόθεσμα. Από τη στιγμή που τα δύο βασικά κόμματα της Κεντροαριστεράς, το ΠΑ.ΣΟ.Κ. και η ΕΛ.Α.Σ. όχι μόνο δε συνεργάζονται, αλλά βρίσκονται σε εντονότατη αντιπαράθεση, η οποία στον δρόμο προς τις εκλογές θα γίνει οξύτερη, από την ώρα που το κόμμα του κ. Τσίπρα δε μετατρέπεται σε παράταξη, η οποία θα χωρέσει πολλούς και θα οδηγήσει σε ανασύνθεση του χώρου, δε βλέπω πώς θα χάσει την πρωτιά η Ν.Δ. Εκτός κι αν υπάρξει ένας απρόβλεπτος παράγοντας, μια εθνική τραγωδία για παράδειγμα, την οποία όλοι απευχόμαστε.
(Ο Γιάννης Ανδρουλιδάκης είναι εκπαιδευτικός στο 1ο Γυμνάσιο Καλαμάτας)
