Έχει ενδιαφέρον, όχι μόνο πολιτικό αλλά και ψυχολογικό, το πώς ο Μητσοτάκης διαβάζει την πολιτική και τα έργα του. Πώς σβήνει και ξαναγράφει τη διαδρομή του και τα αποτελέσματά της σε δοξαστικά παλίμψηστα, στις πυκνές προεκλογικές του παρεμβάσεις. Πώς κρύβει, μεγαλοποιεί, ανασκευάζει, κατασκευάζει χωριά του Ποτέμκιν, και λέει τόσο χοντρά ψέματα, ώστε να σε κάνει να αναρωτιέσαι αν κατέκτησε την κορυφαία διάκριση του ψεύτη: Να πιστεύει όσα λέει. Να έχει πειστεί ότι η αντίληψή του για την πραγματικότητα, για τον εαυτό του, για τις προθέσεις του, είναι η μόνη σωστή. Να μην ακούει, εν ολίγοις, τη βουή της κοινωνίας και των γεγονότων, αλλά τον ψίθυρο της φιλαυτίας του και τις κολακείες των αυλικών του.
Τέλος πάντων, η διακρίβωση της σχέσης του με τα ψέματα είναι δουλειά του ψυχολόγου του. Αυτό που φτάνει σε μας μονότονα και εκνευριστικά, είναι τα τα-τα-τα της αθωότητάς του. Άλλοι τρώνε τη σφαίρα, για να χρησιμοποιήσουμε την έκφραση του έμπιστου ανεψιού. Δεν ήξερε για τις υποκλοπές. Αθώος. Για τον ΟΠΕΚΕΠΕ. Αθώος. Για τις απευθείας αναθέσεις δισεκατομμυρίων, την κράτα με να σε κρατώ διαρπαγή του Ταμείου Ανάκαμψης, τα σπιτάκια ανακύκλωσης και τις σπιταρόνες των προσφιλών του. Αθώος. Κι έχουμε φτάσει, σκοτισμένοι από τόση πρωθυπουργική άγνοια, να θεωρούμε σχεδόν παρήγορο ότι επιτέλους δήλωσε και κάτι που ξέρει: Δεν υπάρχει σκάνδαλο ΟΠΕΚΕΠΕ και πρέπει να του ζητήσουμε συγγνώμη.
Ενδιαφέρον, ε;. Κι ακόμα πιο ενδιαφέρον ότι σαν να εγκαταλείπει την άγνοια για τα στριφνά και μίζερα εγκόσμια, για να διεισδύσει στον κόσμο των ιδεών. Και να μας ενημερώσει πριν λίγες μέρες σε εκδήλωση για την τεχνητή νοημοσύνη, που εξελίχθηκε σε επίθεση στη νοημοσύνη μας, ότι είναι κεντρώος. Ασκεί κεντρώα πολιτική, μετριοπαθή και φιλελεύθερη. Με την ιδιωτική πρωτοβουλία, βεβαίως, αλλά και με κρατική παρέμβαση για τους μη προνομιούχους. Αύξησε για παράδειγμα το βασικό μισθό σε ποσοστά ευτυχίας από το 2019. Φροντίζει τους μη προνομιούχους και ευάλωτους. Και ορθώνει μέτωπο στο λαϊκισμό, τον οποίο είναι σε θέση να κατανικήσει με κεντρώα εργαλεία και να αποκομίσει μια τρίτη τετραετία.
Ο Μητσοτάκης κεντρώος! Όπως ο Καραγκιόζης φούρναρης. Με τον Πλεύρη του νεκροτομείου στο μεταναστευτικό, τον Άδωνι του κυνοκομείου στην Υγεία, τον Βορίδη στα μέσα και τα έξω. Με τους τραπεζίτες, τους συνδαιτημόνες, την αγία οικογένεια, τους νομείς του δημόσιου χρήματος στο κέντρο του κέντρου. Και στις άκρες του οι γαλάζιες μεραρχίες, που τους φυλάγουν, αλλά και αρπάζουν ότι μπορούν. Θέσεις, ρουσφέτια, καμιά καλή προμήθεια. Διότι πρέπει να είμαστε δίκαιοι. Στα λάφυρα ο Μητσοτάκης είναι κεντρώος. Προηγούνται οι στρατηγοί της ιδιωτικής πρωτοβουλίας, αλλά δεν παραλείπεται και η φανταρία. Στρατός χωρίς καλά ταϊσμένους στρατιώτες δεν μπορεί βλέπετε να νικήσει το λαϊκισμό.
Συμπέρασμα: Λαϊκιστές της Αριστεράς και της Προόδου, προσδεθείτε. Έρχονται μεγάλες αναταράξεις. Τον Μητσοτάκη της άγνοιας διαδέχεται ο Μητσοτάκης του κέντρου. Και με γελάτε παρακαλώ. Αυτός μπορεί αύριο να δηλώσει αριστερός και να τρέχετε…
(Ο Θανάσης Καρτερός είναι δημοσιογράφος- Το άρθρο αποτελεί αναδημοσίευση από την εφημερίδα «Η Εφημερίδα των Συντακτών»του Σαββατοκύριακου)
