Τα τελευταία χρόνια, η πορεία της χώρας μας στα ταραγμένα νερά της διεθνούς πολιτικής μοιάζει με ακυβέρνητο καράβι. Χωρίς στρατηγική, χωρίς στόχο, χωρίς συνοχή, εγκλωβισμένη σε μονοδιάστατες συμμαχικές σχέσεις και με μια «κατά περίπτωση» αναφορά στις αρχές του διεθνούς δικαίου.
Δεν έχει περάσει, άλλωστε, πολύς καιρός από τότε που ο ίδιος ο Πρωθυπουργός, ενώπιον μιας διεθνούς κρίσης, έγραφε ότι δεν είναι τώρα η ώρα να μιλάμε για τη διεθνή νομιμότητα. Και είναι πολύ πρόσφατες οι διαφοροποιήσεις ανάμεσα στην πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας και του Υπουργείου Εξωτερικών για την προσέγγιση των «ήρεμων νερών» με την Τουρκία ή για το θαλάσσιο drone που βρέθηκε τυχαία στη Λευκάδα.
Δυστυχώς, αυτές οι παλινδρομήσεις θολώνουν τη σταθερή γραμμή που πρέπει να έχει η χώρα στο διεθνές στερέωμα. Οι εσωκομματικές αντεγκλήσεις της Νέας Δημοκρατίας μετατρέπονται σε εθνικό πρόβλημα και η Ελλάδα εμφανίζεται είτε ως δεδομένος είτε ως αναξιόπιστος εταίρος είτε και τα δύο!
Η Ελλάδα, όμως, ιστορικά βασίστηκε και απέδειξε την προσήλωσή της στους διεθνείς θεσμούς και στο διεθνές δίκαιο. Αυτά είναι τα σημεία αναφοράς μας και τα μεγαλύτερα όπλα μας. Η χώρα μας είχε ισχυρή παρουσία διεθνώς κάθε φορά που συνδύαζε την αμυντική της θωράκιση με μια πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική, μέσα από κοινές πρωτοβουλίες με άλλες χώρες, προκρίνοντας την ευρύτερη συνεργασία έναντι της προσκόλλησης στους εκάστοτε ισχυρούς.
Μέσα σε έναν κόσμο που αλλάζει ριζικά, αυτά είναι τα δικά μας σημεία αναφοράς. Η Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη έχει, λοιπόν, ως κεντρικό στόχο να επαναφέρει την εθνική μας πυξίδα σε αυτή την κατεύθυνση.
Για να το πετύχουμε, όμως, αυτό οφείλουμε να διαμορφώσουμε μια εξωτερική πολιτική που να ανοίγεται σε πολυεπίπεδες συμμαχίες στη βάση του σεβασμού του διεθνούς δικαίου. Χρειάζεται να μιλήσουμε για τη στρατηγική αυτονομία της Ευρώπης και να διεκδικήσουμε, μαζί με τους ευρωπαίους εταίρους μας, μια κοινή εξωτερική πολιτική της ΕΕ που δεν θα αρκείται στην αποτρεπτική ισχύ αλλά θα προωθεί την ειρήνη και τη συνεργασία απέναντι στον πόλεμο και τον γεωπολιτικό αναθεωρητισμό.
Και σε ό,τι αφορά τις μεγάλες εθνικές μας υποθέσεις, η πατριωτική στάση δεν είναι αυτή της υποταγής ούτε αυτή της επιθετικότητας, αλλά είναι η στάση της ψύχραιμης διεκδίκησης και των ειλικρινών σχέσεων. Γι’ αυτό τασσόμαστε με την επανεκκίνηση των συνομιλιών με στόχο μια δίκαιη και βιώσιμη λύση στο Κυπριακό, χωρίς κατοχικά στρατεύματα, με μια Κύπρο ασφαλή και ευρωπαϊκή. Και γι’ αυτό στις σχέσεις μας με την Τουρκία η προτεραιότητα δεν πρέπει να είναι η αμοιβαία εξάντληση στην κούρσα των στρατιωτικών εξοπλισμών, αλλά η αποφασιστική υπεράσπιση των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων σε συνδυασμό με την εντατική δουλειά για ειρήνη και σταθερότητα στην ευρύτερη περιοχή μας.
Αυτό είναι το πλαίσιο ενός σύγχρονου πατριωτισμού, για μια Ελλάδα με αυτοπεποίθηση, πολυδιάστατη παρουσία στη διεθνή σκακιέρα, ανοιχτές και ειλικρινείς σχέσεις με τις άλλες χώρες και σε κοινή πορεία με τους φυσικούς ευρωπαίους συμμάχους μας. Αυτόν τον πατριωτισμό καλούμαστε να υπηρετήσουμε σήμερα.
(Η Κατερίνα Μπέρδου είναι στέλεχος της ΕΛ.Α.Σ., δικηγόρος)
