Τα κόμματα δεν γεννιούνται στο κενό. Γεννιούνται όταν η πραγματικότητα τα απαιτεί — όταν το υπάρχον πολιτικό σύστημα αποτυγχάνει να αντιπροσωπεύσει αυτό που ζουν οι άνθρωποι, όταν δεν εκφράζουν ανάγκες και μετατρέπονται σε μουσεία παλιών βεβαιοτήτων, φιλολογικές λέσχες προσωπικών διαδρομών ή σε κυνικούς μηχανισμούς αυτοσυντήρησης.
Στην Ελλάδα των τελευταίων χρόνων, το πολιτικό σύστημα έχει στενέψει επικίνδυνα. Η χώρα λειτουργεί ουσιαστικά με ένα μόνο κόμμα διακυβέρνησης παρά το γεγονός πως η κοινωνία αποδοκιμάζει μαζικά αυτό που βιώνει. Και είναι απολύτως λογικό αυτό καθώς η μεγάλη πλειοψηφία ζει καθημερινά την ακρίβεια, την ανασφάλεια, την αδικία. Όμως αυτή η κοινωνική δυσφορία δεν έχει βρει ακόμη πειστική κυβερνητική έκφραση και αυτό είναι πρόβλημα Δημοκρατίας.
Γιατί όταν μια κυβέρνηση μπορεί να κυβερνά επί επτά χρόνια — παρά τη φθορά, παρά τις αυξανόμενες ανισότητες, παρά τη θεσμική απαξίωση, παρά τα σκάνδαλα και τις κραυγαλέες αποτυχίες της — τότε κάτι δεν λειτουργεί σωστά. Οι πολίτες παύουν να πιστεύουν ότι υπάρχει εναλλακτική, συνηθίζουν το λιγότερο, συμβιβάζονται με το άδικο. Με τον τρόπο αυτό- σιγά σιγά- η πολιτική μετατρέπεται από πεδίο ελπίδας σε πεδίο παραίτησης. Επτά χρόνια κυριαρχίας της Νέας Δημοκρατίας έχουν οδηγήσει σε αυτό ακριβώς το τέλμα — ενώ η κατασυκοφάντηση κάθε προοδευτικής στιγμής από το παρελθόν επιχειρεί να εξουδετερώσει ακόμη και τη σκέψη και τη φαντασία μιας διαφορετικής πραγματικότητας.
Σε αυτήν τη συνθήκη, η Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη δεν έρχεται να γεμίσει έναν κατάλογο κομμάτων αλλά να απαντήσει σε ένα κεντρικό και υπαρκτό πολιτικό κενό. Η χώρα χρειάζεται αξιόπιστη, ισχυρή προοδευτική εναλλακτική και τη χρειάζεται άμεσα. Κανείς δεν έχει την πολυτέλεια της αναμονής, της ωρίμανσης των πολιτικά ανώριμων και της κατανόησης της κατάστασης που βιώνουν οι τρεις στους τέσσερις Έλληνες. Εάν κάποιος δεν το έχει καταλάβει μέχρι σήμερα, μάλλον δεν θα μπορέσει να το καταλάβει και αύριο.
Τα ερωτήματα που θέτει αυτή η αναγκαιότητα είναι απλά — και δεν χρειάζονται ιδεολογικές ακροβασίες για να απαντηθούν. Ποια η αξία της αύξησης των ονομαστικών εισοδημάτων, όταν ο μισθός και η σύνταξη τελειώνουν στα μέσα του μήνα; Όταν η αγοραστική δύναμη συρρικνώνεται ενώ οι τιμές στο σούπερ μάρκετ, στο ρεύμα, στα καύσιμα σπάνε ρεκόρ; Ποια η αξία μιας ανάπτυξης από την οποία μεγάλα κοινωνικά στρώματα είναι δομικά αποκλεισμένα; Όταν το ΑΕΠ ανεβαίνει αλλά οι ανισότητες διευρύνονται, η μεγέθυνση γίνεται στατιστικό επίτευγμα — χρήσιμο στα επιτελεία επικοινωνίας, αδιάφορο για τη ζωή των ανθρώπων. Ποιο το μέλλον ενός νέου ανθρώπου που δεν μπορεί να νοικιάσει σπίτι, που μένει μέχρι τα 35 με τους γονείς του, που η δημιουργία οικογένειας μοιάζει οικονομικό ρίσκο; Αυτό δεν είναι πολιτισμικό φαινόμενο αλλά οικονομική αδικία με δημογραφικές συνέπειες που αρχίζουμε μόλις να υπολογίζουμε. Και ποια η κοινωνική συνοχή, όταν η πρόσβαση σε υγεία και παιδεία εξαρτάται από το πάχος του πορτοφολιού; Όταν η ιδιωτική δαπάνη γίνεται προαπαιτούμενο και όχι επιλογή;
Αυτά είναι τα πραγματικά ερωτήματα της εποχής. Πέρα από ιδεολογισμούς, πέρα από κομματικές ταυτότητες. Είναι η καθημερινή εμπειρία εκατομμυρίων — εργαζόμενων, μικρομεσαίων, νέων, ανθρώπων της περιφέρειας, γειτονιών της Θεσσαλονίκης και όλης της χώρας που νιώθουν ότι κανείς δεν τους ακούει.
Ο στόχος μας είναι διπλός. Πρώτον, να γίνουμε το σημείο αναφοράς της πλειοψηφίας που απορρίπτει τη σημερινή κατεύθυνση. Δεύτερον — και αυτό είναι το ουσιαστικό — να ανατάξουμε τη χώρα στα κρίσιμα επίπεδα: κοινωνική συνοχή, κράτος πρόνοιας, αγοραστική δύναμη, δημόσια υγεία, παραγωγική ανταγωνιστικότητα που δεν αφήνει κανέναν πίσω. Να χτίσουμε ένα νέο κοινωνικό συμβόλαιο — με φορολογική δικαιοσύνη, με κανόνες απέναντι στα ολιγοπώλια, με ανάπτυξη που μετριέται στη ζωή των ανθρώπων και όχι μόνο σε δείκτες.
Εμείς δεν θέλουμε να συνεχίσουμε σε μια κοινωνία του ενός τετάρτου των προνομιούχων. Η πρότασή μας είναι συμπεριληπτική. Δεν ζητάμε από τους πολίτες να πιστέψουν σε μια ταμπέλα. Τους ζητάμε να συμμετάσχουν σε μια προσπάθεια — αλλαγής πολιτικής, όχι απλώς εναλλαγής προσώπων. Στόχος μας να κάνουμε ξανά την πολιτική χρήσιμη στη ζωή των ανθρώπων. Η ώρα δεν περιμένει.
(Ο Αντώνης Σαουλίδης είναι Δικηγόρος Παρ'Αρείω Πάγω, MA-IR, MA-EYP, Υποψήφιος Διδάκτωρ Ειδικευμένος σε θέματα Τοπικής Αυτοδιοίκησης, Πιστοποιημένος Υπεύθυνος Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων)
