Όπως είναι γνωστό από τις 27 έως τις 29 Μαρτίου διεξάγεται το 4ο συνέδριο του ΠΑ.ΣΟ.Κ στον χώρο του Τάε Κβο Ντο. Όλο το προηγούμενο διάστημα φανερά ή κρυφά υπήρχαν συγκρούσεις κορυφαίων στελεχών λιγότερο για ζητήματα που αφορούσαν την πολιτική φυσιογνωμία του κινήματος και περισσότερο για τον τρόπο εκλογής των αντιπροσώπων. Πολλοί εκτιμούν ότι το ΠΑ.ΣΟ.Κ. θα βγει λαβωμένο από αυτή τη διαδικασία και ότι δεν πρόκειται στην πραγματικότητα για συνέδριο ιδεολογικής αντιπαράθεσης, αλλά για μια μάχη συσχετισμών.
Το συνέδριο του ΠΑ.ΣΟ.Κ. γίνεται σε μια περίοδο ιδιαίτερα κρίσιμη για τη χώρα. Η κυβέρνηση του κ. Μητσοτάκη αδυνατεί να ελέγξει την ακρίβεια και τα εισοδήματα των πολιτών συμπιέζονται συνεχώς. Τα κοινωνικά προβλήματα πολλαπλασιάζονται και διογκώνονται. Η χώρα εμπλέκεται σε πολεμικές περιπέτειες με απρόβλεπτες επιπτώσεις. Οι πολίτες αγανακτούν και έχει δημιουργηθεί αυτό που αποκαλείται κοινωνική αντιπολίτευση χωρίς , ωστόσο, αυτή να έχει βρει πολιτική έκφραση. Και στην απουσία πολιτικής διεξόδου το ΠΑ.ΣΟ.Κ. έχει τεράστια ευθύνη.
Είναι προφανές ότι το ΠΑ.ΣΟ.Κ. δεν μπορεί να δώσει από μόνο του λύσεις. Ό, τι και να αποφασίσει το συνέδριο του, όποιες και να είναι οι εξελίξεις που θα προκύψουν το τριήμερο από 27 έως 29 Μαρτίου δε θα καταφέρει να νικήσει τη Ν.Δ. στις επερχόμενες εκλογές. Και δεν το λένε μόνο οι δημοσκοπήσεις. Είναι φανερό και διά γυμνού οφθαλμού σε κάποιον που στοιχειωδώς ασχολείται με την πολιτική κατάσταση στην Ελλάδα. Το ΠΑ.ΣΟ.Κ. έδειξε ανικανότητα και δεν αξιοποίησε τη θέση της αξιωματικής αντιπολίτευσης, δώρο που του δόθηκε από τον ΣΥ.ΡΙΖ.Α., για να αποκτήσει ισχυρές κοινωνικές βάσεις. Αν ήθελε, πραγματικά, να συμβάλλει, με μεγάλες πιθανότητες, στην πτώση της κυβέρνησης του κ. Μητσοτάκη , θα είχε επιλέξει τον δρόμο της συνεργασίας των κεντροαριστερών δυνάμεων και όχι τη λογική της αυτόνομης καθόδου και της νίκης στις εκλογές ακόμη και με μία ψήφο.(Αλήθεια ποιος ήταν ο εμπνευστής αυτής της μεγαλοφυούς ιδέας;) Επιπλέον, είναι ξεκάθαρο ότι ο αρχηγός του, ο κ. Ανδρουλάκης, δεν έχει τα χαρακτηριστικά που θα πείσουν τους ψηφοφόρους ότι μπορεί να γίνει ο επόμενος πρωθυπουργός και ούτε κατόρθωσε να συνθέσει τις διαφορετικές, συχνά αντιφατικές, φωνές και προτάσεις που διατύπωναν κορυφαία στελέχη του. Μόνο αιθεροβάμονες, επομένως, πιστεύουν σε νίκη του ΠΑ.ΣΟ.Κ. στην επόμενη εκλογική διαδικασία.
Ακόμα, το ΠΑ.ΣΟ.Κ. δείχνει στις δημοσκοπήσεις να συμπιέζεται από τη δημιουργία νέων κομμάτων, κυρίως ,από τον κ. Τσίπρα και, δευτερευόντως, από την κ. Καρυστιανού. Εκ των πραγμάτων, λοιπόν, ένας ρεαλιστικός στόχος θα ήταν η δεύτερη θέση. Όμως και στην περίπτωση αυτή τα πράγματα γίνονται εξαιρετικά δύσκολα, αφού φαίνεται ότι η δυναμική του υπό δημιουργία κόμματος από τον πρώην πρωθυπουργό είναι μεγάλη. Το ΠΑ.ΣΟ.Κ αναμένεται και στο συνέδριο, αλλά και μετά από αυτό, να εντείνει τις επιθέσεις του προς το πρόσωπο και τις πολιτικές θέσεις του Αλέξη Τσίπρα, αλλά παρόλα αυτά πάρα πολύ δύσκολα θα ανακόψει την ανοδική πορεία του υπό διαμόρφωση κόμματος του. Έτσι αναπόφευκτα θα αρχίσει η γκρίνια και η εσωστρέφεια στο ΠΑ.ΣΟ.Κ.(οι οποίες στην πραγματικότητα ποτέ δε σταμάτησαν) και θα τεθεί θέμα αρχηγού.
Το συνέδριο του ΠΑ.ΣΟ.Κ. αποτελεί, μάλλον, μια πρόβα για επίδοξους αρχηγούς. Γι’ αυτό καταμετρούν «κουκιά» και συνέδρους οι υποψήφιοι μνηστήρες της ηγεσίας. Για τον ίδιο λόγο έχει σημασία όχι αν θα αμφισβητηθεί η αρχηγία του κ. Ανδρουλάκη (γιατί αυτό είναι γνωστό ότι δε θα συμβεί ), αλλά ποια θα είναι η τελική κατάταξη στην κεντρική επιτροπή των κορυφαίων στελεχών και πόσο καλό μηχανισμό θα έχουν στήσει. Στο ΠΑ.ΣΟ.Κ. σήμερα δεν προετοιμάζονται για τη νίκη στις επόμενες εκλογές, γιατί κάτι τέτοιο οι πάντες γνωρίζουν ότι είναι ανέφικτο, αλλά για την επόμενη μέρα, όταν η καρέκλα του αρχηγού θα περιμένει τον επόμενο κάτοχο.
(Ο Γιάννης Ανδρουλιδάκης είναι εκπαιδευτικός στο 1ο Γυμνάσιο Καλαμάτας)
