Η χρήση του κατασκοπευτικού λογισμικού με θύματα πολιτικό προσωπικό και δημοσιογράφους χαρακτηρίστηκε σκάνδαλο για δυο λόγους. Πρώτον γιατί επιτράπηκε η χρήση ενός τόσο επικίνδυνου εργαλείου στην Ελλάδα αλλά κυρίως για αυτό που ακολούθησε, τον πλήρη συντονισμό κατηγορουμένων, κράτους και θεσμών για την αποσιώπηση της αλήθειας. Αποτέλεσμα αυτού ήταν η συγκάλυψη της υπόθεσης, η αδρανοποίηση κρίσιμων θεσμικών αντιβάρων και η περαιτέρω απαξίωση του δικαστικού συστήματος στα μάτια της κοινωνίας. Υπάρχει όμως και μια περαιτέρω κρίσιμη παράμετρος. Ανάμεσα στα 87 πρόσωπα που έχουν πιστοποιημένα παγιδευτεί με κατασκοπευτικό λογισμικό βρίσκεται το μισό Υπουργικό Συμβούλιο, δικαστικοί λειτουργοί και η ηγεσία των ενόπλων δυνάμεων μαζί με μέλη των οικογενειών τους. Κανείς από αυτούς δεν ζήτησε την ποινική δίωξη των δραστών ούτε παραστάθηκε προς υποστήριξη της κατηγορίας στο ακροατήριο, ενώ είχαν ιδιαίτερη νομική, ηθική και ουσιαστική υποχρέωση να το πράξουν, καθώς υπάρχει σοβαρό ενδεχόμενο να έχουν αποσπαστεί κρίσιμα και απόρρητα υπηρεσιακά έγγραφα. Κάποιος λοιπόν μπορεί πολύ βάσιμα να υποθέσει ότι το υποκλαπέν υλικό χρησιμοποιείται ακόμη και παράγει αποτελέσματα, εξασφαλίζοντας ασυλία σε αυτούς που το κατέχουν. Σίγουρα παράγει πολιτικά αποτελέσματα, καθώς διόλου τυχαία τα παγιδευμένα πολιτικά πρόσωπα είτε αναβαθμίστηκαν είτε διατηρήθηκαν στις θέσεις τους, δίνοντας την εικόνα συναλλαγής.
Με αυτά τα δεδομένα η απόφαση του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών να διαβιβάσει την υπόθεση για περαιτέρω αξιολόγηση για τα αδικήματα της κατασκοπίας μεταξύ άλλων αποτελεί μια επιστροφή στην κανονικότητα, μια επαναφορά του αυτονόητου. Μετά την εκκωφαντική κατάρριψη της φαυλότητας του αναντίλεκτου πορίσματος των κ. Ζήση και Αδειλίνη, οι επόμενοι δικαστικοί λειτουργοί θα πρέπει να προβούν στην ουσιαστική διερεύνηση της υπόθεσης και κυρίως να καλέσουν επιτέλους τα πολιτικά πρόσωπα-θύματα των υποκλοπών προκειμένου να ερευνηθούν τα κινητά τους τηλέφωνα και τα απολεσθέντα υπηρεσιακά δεδομένα αλλά και να εξηγήσουν τους λόγους της αδράνειάς τους. Ήρθε επιτέλους η στιγμή να αποδοθεί πλήρως δικαιοσύνη, ελπίζοντας ότι η Κυβέρνηση δεν θα σπαταλήσει άλλο πολύτιμο κεφάλαιο στην περαιτέρω συγκάλυψη της υπόθεσης, όπως ήδη έχει κάνει μέσω της φαιδρής εξεταστικής επιτροπής, της παράνομης αλλαγής της σύνθεσης της ΑΔΑΕ, των προσυμφωνημένων αστυνομικών ελέγχων, της κατά παραγγελία επιφανειακής έρευνας της Εθνικής Αρχής Διαφάνειας, της αδιανόητης γνωμοδότησης Ντογιάκου και του τραγελαφικού πορίσματος Ζήση-Αδειλίνη. Το Κράτος-Δικαίου δεν είναι φέουδο κανενός.
(Ο Ζαχαρίας Κεσσές είναι δικηγόρος παρ΄ Αρείω Πάγω, ΜΔΕ Διευθύνων Εταίρος)
