Αυτή τη στιγμή, χιλιάδες αγρότες παρανομούν πολλαπλώς. Κάνουν τροχαίες παραβάσεις (απαγορεύεται η κυκλοφορία γεωργικών οχημάτων ακόμη και σε επαρχιακές οδούς), πλημμελήματα (αντίσταση κατά της Αρχής κ.λπ.), ακόμη και κακουργήματα (παρακώλυση συγκοινωνιών κ.ά.) Εδοξεν τη Βουλή και τω... νόμω, να έχουμε ένα σκασμό διατάξεις, είτε για να τυλίξουν οποιονδήποτε πολίτη σε μια κόλλα χαρτί είτε για να μένουν (ως συνήθως) σε αχρηστία.
Κάποιοι «αψείς Κρητικοί» προχώρησαν προχθές έτι περαιτέρω. Τους είδαμε να πετροβολούν αστυνομικούς, να τραυματίζουν κάποιους, να τους κυνηγούν με κατσούνες, να καταστρέφουν ένα περιπολικό κ.ά. Παραβίασαν, δηλαδή, τον μισό Ποινικό Κώδικα. Σαν να μην έφταναν όλα αυτά, κάποιος αξιωματούχος άφησε να διαρρεύσει στα ΜΜΕ η είδηση ότι η ΕΛ.ΑΣ. θα τους φορτώσει το αδίκημα της «σύστασης εγκληματικής οργάνωσης».
Ευτυχώς για την κυβέρνηση, η σύσταση εγκληματικής γελοιότητας δεν είναι ποινικό αδίκημα· αλλά και να ήταν, το πολύ πολύ να γινόταν μια Εξεταστική. Προφανώς έχουμε να κάνουμε με μία από τις γνωστές φιγούρες της κυβέρνησης. Προκειμένου να δείξει «αποφασιστικότητα», τελικώς γελοιοποιεί τη νομιμότητα. Πουλάνε σανό σε δημοσιογράφους και οι τελευταίοι το μεταφέρουν ακρίτως στους πολίτες. Ισως να είναι ένα ταχυδακτυλουργικού τύπου τρικ για να μην προσέξουμε τον άθλιο επιχειρησιακό σχεδιασμό, αφού έβαλαν μια χούφτα αστυνομικούς χωρίς εξάρτυση για να αντιμετωπίσουν δεκάδες «χουλιγκάνους».
Οταν ψηφίστηκε ο νόμος 2928/2001 για όποιον «συγκροτεί ή εντάσσεται ως μέλος σε δομημένη και με διαρκή δράση ομάδα», η Αριστερά (τότε, Συνασπισμός και ΚΚΕ) αντέδρασε με το σκεπτικό ότι ο νόμος μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να ποινικοποιηθεί η πολιτική δράση από τα έκτροπα κάποιων. Ο τότε υπουργός Δικαιοσύνης, καθηγητής Μιχάλης Σταθόπουλος, διαβεβαίωνε στη Βουλή ότι «μένουν απέξω από την έννοια αυτής της εγκληματικής οργάνωσης δραστηριότητες πολιτών, απεργίες συνδικάτων –ακούστηκαν τέτοια πράγματα– αν επιδιώκουν και πετυχαίνουν φθορά ξένης ιδιοκτησίας ή διακοπή λειτουργίας των Μέσων Μαζικής Μεταφοράς. Αυτό είναι αυτονόητο. Εδώ το πολύ να τιμωρείται το τετελεσμένο έγκλημα, η φθορά ξένης ιδιοκτησίας, η παρακώλυση συγκοινωνιών, εάν βέβαια οι εισαγγελικές αρχές δεν δείξουν κάποια ανοχή (...) Κατανοώ τον φόβο για κινδύνους από αυθαίρετη και αυταρχική εφαρμογή του νόμου, εάν και όταν ψηφιστεί. Ασφαλώς τέτοιους κινδύνους δεν μπορούμε εκ των προτέρων να τους αποκλείσουμε, αλλά δεν πρέπει να υπερβάλλουμε λόγω των βιωμάτων μας από το παρελθόν. Δεν έχουμε πια αυταρχικό κράτος» (5.6.2001).
(Ο Πάσχος Μανδραβέλης είναι δημοσιογράφος και συγγραφέας- Το άρθρο αποτελεί αναδημοσίευση από την εφημερίδα «Η Καθημερινή»)
