∆εν ξέρουµε τι πήγε στραβά και κάηκε το ένα τέταρτο της καλύτερα φυλασσόµενης περιοχής της χώρας, δηλαδή της Αττικής.
Ο υπουργός Πολιτικής Προστασίας κ. Βασίλης Κικίλιας, που καµάρωνε µαζί µε την υπόλοιπη κυβέρνηση για τη φετινή επιχειρησιακή ετοιµότητα, ανέφερε ότι «στην επιχείρηση κατάσβεσης πήραν µέρος 702 πυροσβέστες, 27 οµάδες δασοκοµάντος, 199 οχήµατα, 35 εναέρια µέσα (17 αεροσκάφη και 18 ελικόπτερα, εκ των οποίων τα τρία για τον συντονισµό τους), εθελοντές, αστυνοµία, στρατός, δασάρχες και δασικοί εργάτες, η Περιφέρεια Αττικής, δήµοι» κ.λπ.
Είπε επίσης ότι «στην πρώτη εστία το απόγευµα της Κυριακής ο χρόνος απόκρισης ήταν στα πέντε λεπτά από αέρος και στα επτά λεπτά από οχήµατα της Πυροσβεστικής» («Καθηµερινή», 13.8.2024)
Με άλλα λόγια, το σχέδιο επέτυχε, η Ανατολική Αττική απεβίωσε, κάτι που –εκτός από µαυρίλα, στο τοπίο και στη διάθεσή µας– δηµιουργεί κάποια ερωτήµατα. Αν µε ένα τόσο καλό σχέδιο, τόσο πολλά µέσα πυρόσβεσης, ένα τάγµα πυροσβέστες και ένα σύνταγµα δασοκοµάντος, εθελοντές κ.λπ. έχουµε αυτά τα αποτελέσµατα, τι µπορεί να γίνει; Αν στην πρώτη εστία έµφορτο πυροσβεστικό αεροπλάνο που περιπολούσε έριξε το πρώτο νερό σε πέντε λεπτά και οι επίγειες δυνάµεις ανταποκρίθηκαν στα επτά λεπτά, τι άλλο µπορούµε να κάνουµε εκτός από δεήσεις και ευχέλαια; Αν µετά από τόση ετοιµότητα και τέτοια απόκριση είχαµε αυτά τα αποτελέσµατα, µήπως να περιοριστούµε στο «βοήθα Παναγιά», που θα µας έρθει και πιο φθηνά; Ετσι κι αλλιώς, τα λαϊκά ταµπλόιντ πάντα µας πληροφορούν ότι «η φλόγα της πίστης έσωσε το µοναστήρι» και κάποιος ναός έγινε πυρίµαχος από τη «χάρη της Θεοτόκου».
Οµως, πριν βυθιστούµε στην απαισιοδοξία της σκέψης ότι «τίποτε δεν µπορεί να γίνει» (είναι η άλλη όψη του κυβερνητικού αφηγήµατος ότι «έγινε το καλύτερο δυνατόν») πρέπει κάποιος να ελέγξει τις λεπτοµέρειες του σχεδίου και τον τρόπο εφαρµογής του· αν δεν ανήκει και αυτό στα κρατικά απόρρητα που επικαλείται η κυβέρνηση. Πρέπει να µελετηθεί ενδελεχώς τι έγινε, τι δεν έγινε και πώς αλλιώς µπορούν να αντιµετωπιστούν τέτοιες κρίσεις, πέρα από τις ηρωικές και πένθιµες γενικότητες. Για παράδειγµα, από τις ζωντανές συνδέσεις ακούσαµε καταγγελίες κατοίκων ότι το µοναστήρι δεν σώθηκε χάρη στη «φλόγα της πίστης», αλλά ότι ρίχτηκαν εκεί υπερβάλλουσες δυνάµεις εις βάρος των παρακείµενων οικιών. Οσο για την άµεση απόκριση εναέριων και επίγειων µέσων στον Βαρνάβα, θα µείνουµε κι εµείς µε την απορία του καθηγητή ∆ασικών Πυρκαγιών του ΑΠΘ κ. Αλέξανδρου ∆ηµητρακόπουλου, ο οποίος είπε ότι απόκριση σε πέντε και επτά λεπτά «δεν γίνεται ούτε στις ΗΠΑ» (ΕΡΑ1, 13.8.2024).
(Ο Πάσχος Μανδραβέλης είναι δημοσιογράφος και συγγραφέας- Το άρθρο αποτελεί αναδημοσίευση από την εφημερίδα "Καθημερινή")
