Την ώρα που καλά καλά δεν είχε κοπάσει ο θόρυβος από την αποπομπή του Λάζαρου Τσαβδαρίδη, με φόντο την υπόθεση της μοριοδότησης της κόρης του για την εισαγωγή της στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, ήρθε άλλη μία υπόθεση που εγείρει σοβαρά ερωτήματα, αφήνει σκιές και φέρνει εκ νέου την κυβέρνηση στα «σχοινιά».
Οι αποκαλύψεις για τις απευθείας αναθέσεις, συνολικού ύψους περίπου 1,4 εκατ. ευρώ, σε επιχειρήσεις των δύο αδελφών του νέου υφυπουργού Εσωτερικών, Βαγγέλη Λιάκου, δίνουν νέα διάσταση στην υπόθεση, η οποία κάθε άλλο παρά μπορεί να μπει στο «συρτάρι».
Και μπορεί ο Παύλος Μαρινάκης (δέχθηκε τρεις ερωτήσεις στην ενημέρωση των πολιτικών συντακτών) να επανέλαβε χθες, Πέμπτη (19/11), ότι «δεν υπάρχει οικογενειακή ευθύνη», ωστόσο η συγκεκριμένη απάντηση δεν αρκεί για να κλείσει η συζήτηση. Διότι το ζήτημα δεν είναι αν ένας υπουργός ευθύνεται για την επαγγελματική δραστηριότητα των συγγενών του, αλλά αν έχουν δοθεί επαρκείς εξηγήσεις για τις συγκεκριμένες αναθέσεις και αν υπάρχει πολιτική και φυσικά ηθική διάσταση - δεδομένου ότι πρόκειται για δημόσιο χρήμα - που οφείλει να εξετάσει η κυβέρνηση.
Άλλωστε, και στην περίπτωση Τσαβδαρίδη αρχικά, υπενθυμίζουμε, είχε προβληθεί το επιχείρημα της νομιμότητας, αλλά δεν στάθηκε τελικά αρκετό για να αποτρέψει την αποπομπή του.
Αναθέσεις 1,4 εκατ. ευρώ στις επιχειρήσεις των δύο αδελφών
Η υπόθεση άρχισε να απασχολεί τη δημοσιότητα μετά τις αποκαλύψεις για απευθείας αναθέσεις ύψους 1.144.796 ευρώ προς το λογιστικό γραφείο της πρώτης αδελφής του υφυπουργού, Ελένης Λιάκου.
Ωστόσο, πριν ακόμη κοπάσουν οι αντιδράσεις, ήρθαν στο φως νέα στοιχεία, αυτή τη φορά για την επαγγελματική δραστηριότητα της δεύτερης αδελφής του, Ισιδώρας Λιάκου, η οποία φέρεται να έχει συνάψει από το 2019 μέχρι σήμερα 13 συμβάσεις με απευθείας αναθέσεις από Δήμους, συνολικού ύψους 256.694 ευρώ.
Έτσι, το συνολικό ύψος των αναθέσεων που έχουν καταγραφεί για τις επιχειρήσεις των δύο αδελφών ανέρχεται σε 1.401.490 ευρώ.
Το ύψος τους και η χρονική διάρκεια των συνεργασιών θέτουν ερωτήματα για τις διαδικασίες επιλογής των αναδόχων και τις συνθήκες υπό τις οποίες έγιναν οι αναθέσεις.
Η δεύτερη αδελφή του ήταν και επιστημονική σύμβουλος στο πολιτικό του γραφείο
Ο Βαγγέλης Λιάκος επιχείρησε την περασμένη Δευτέρα (16/11) να δώσει απαντήσεις για την πρώτη αδελφή του, υποστηρίζοντας ότι ασκεί το επάγγελμα της λογίστριας από το 2008 και συνεργάζεται με φορείς της Τοπικής Αυτοδιοίκησης από το 2011, δηλαδή οκτώ χρόνια πριν από την πρώτη εκλογή του στη Βουλή.
Όπως ανέφερε, το λογιστικό της γραφείο αποτελεί συνέχεια της επαγγελματικής δραστηριότητας του πατέρα τους, που ξεκίνησε το 1982, ενώ στεγάζεται σε διαφορετικό όροφο από το πολιτικό του γραφείο, μόλις μερικά σκαλιά απόσταση δηλαδή.
Παράλληλα, ξεκαθάρισε ότι δεν έχει καμία επαγγελματική ή εταιρική σχέση με την αδελφή του, ότι δεν υπήρξαν ποτέ συνεταίροι και ότι καμία από τις συμβάσεις της δεν αφορά δήμο της εκλογικής του περιφέρειας.
{https://www.facebook.com/liakosev/posts/pfbid0EojDSxTSYwwGVyxu1EPZ9u3uzC4VxTKjH5foasuurQzVzKLRPZavag8Y9NvFB6uhl}
Μετά τις νέες αποκαλύψεις, ωστόσο, ο υφυπουργός επανήλθε με δεύτερη ανάρτηση, αυτή τη φορά κάνοντας λόγο για «μεθοδευμένη προσπάθεια προσωπικής μου στοχοποίησης και πολιτικής μου εξόντωσης».
Υποστήριξε ότι η Ισιδώρα Λιάκου διαθέτει πανεπιστημιακές και μεταπτυχιακές σπουδές, πολυετή εμπειρία σε μεγάλες πολυεθνικές εταιρείες και διατηρεί ατομική επιχείρηση στον Ασπρόπυργο, με πελάτες ιδιώτες, επιχειρήσεις και δημόσιους φορείς.
Στη συγκεκριμένη ανάρτηση, όμως, υπάρχει και μία πληροφορία που αποκτά ιδιαίτερο ενδιαφέρον υπό το πρίσμα των νέων αποκαλύψεων: η Ισιδώρα Λιάκου είχε διατελέσει επιστημονική σύμβουλος του αδελφού της κατά τη βουλευτική του θητεία.
«Στη θητεία μου ως Βουλευτής, υπήρξε επιστημονική μου σύμβουλος (πράγμα το οποίο επιτρέπεται) και παραιτήθηκε από τη θέση της πριν την ορκωμοσία μου ως Υφυπουργός Εσωτερικών, ακριβώς για να μη δημιουργηθεί η παραμικρή σκιά μετά την ανάληψη των νέων μου καθηκόντων λόγω της φύσης των νέων μου αρμοδιοτήτων», ανέφερε ο ίδιος.
Η διευκρίνιση αυτή δημιουργεί ένα επιπλέον ερώτημα: ποια ήταν η ακριβής χρονική σχέση ανάμεσα στη θητεία της ως επιστημονικής συμβούλου και στις συμβάσεις της επιχείρησής της με δήμους; Η ενδεχόμενη χρονική επικάλυψη δεν συνιστά από μόνη της παρατυπία, αποτελεί όμως στοιχείο που χρειάζεται αποσαφήνιση.
Ο Βαγγέλης Λιάκος επιμένει ότι όλες οι συμβάσεις των αδελφών του αφορούν δήμους εκτός της εκλογικής του περιφέρειας, ενώ αποδίδει τα δημοσιεύματα σε εκλογικές σκοπιμότητες.
«Θεωρώ αισχρή την επίθεση που δέχονται οι αδελφές μου, στο πλαίσιο εκλογικών σκοπιμοτήτων», σημείωσε, καταλήγοντας με τη φράση «η ανθρωποφαγία πρέπει επιτέλους να σταματήσει».
{https://www.facebook.com/liakosev/posts/pfbid02WoeVwYgA5JvsnGcF2wRMR2nTrxRV8eK7DkAYNCP2k3AbNPU47HBB59LcWSDPB1Dl}
Ο Μαρινάκης δεν απάντησε ευθέως για την εμπιστοσύνη της κυβέρνησης
Την ίδια ώρα, το Μέγαρο Μαξίμου επιμένει στην αρχική του τοποθέτηση, παρά τα νέα δεδομένα. Κατά τη χθεσινή ενημέρωση των πολιτικών συντακτών, ο Παύλος Μαρινάκης ρωτήθηκε ευθέως εάν ο Βαγγέλης Λιάκος εξακολουθεί να έχει την εμπιστοσύνη της κυβέρνησης, μετά και τις αποκαλύψεις για τη δεύτερη αδελφή του, καθώς και εάν προκύπτει ηθικό και πολιτικό ζήτημα.
«Όχι, δεν έχω κάτι να προσθέσω από την απάντηση που έδωσα στην προ ημερών ενημέρωση πολιτικών συντακτών. Επαναλαμβάνω, ότι δεν υπάρχει οικογενειακή ευθύνη και αναφέρομαι σε όσα είπα στην προηγούμενη ενημέρωση», απάντησε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος.
Είναι χαρακτηριστικό ότι, παρά τη σαφή διατύπωση της ερώτησης, ο Παύλος Μαρινάκης δεν επιβεβαίωσε ρητά ότι ο υφυπουργός εξακολουθεί να απολαμβάνει την εμπιστοσύνη της κυβέρνησης, ούτε τοποθετήθηκε ειδικά επί των νέων στοιχείων. Επέλεξε να παραπέμψει στην προηγούμενη απάντησή του, η οποία είχε δοθεί πριν από τις αποκαλύψεις για τη δεύτερη αδελφή.
Δείτε το σχετικό απόσπασμα στο 17:17’’ του βίντεο:
{https://www.youtube.com/watch?v=uzX9ZOIpRsM}
Η νομιμότητα και η πολιτική ευθύνη
Η επαγγελματική δραστηριότητα των δύο αδελφών του Βαγγέλη Λιάκου, όπως και η συγγενική τους σχέση με τον υφυπουργό, δεν αποδεικνύουν από μόνες τους κάποια παράνομη πράξη ή προσωπική εμπλοκή του στις αναθέσεις. Αυτό, όμως, δεν σημαίνει ότι η πολιτική συζήτηση εξαντλείται στην επίκληση της οικογενειακής ευθύνης.
Η πρόσφατη υπόθεση Τσαβδαρίδη υπενθυμίζει, άλλωστε, ότι το επιχείρημα της νομιμότητας δεν αρκεί πάντοτε για να κλείσει μια πολιτική υπόθεση. Εκείνο που απομένει να φανεί είναι αν το Μέγαρο Μαξίμου θεωρεί τις μέχρι τώρα εξηγήσεις επαρκείς και, κυρίως, με ποια κριτήρια αξιολογεί την πολιτική διάσταση των νέων αποκαλύψεων.
Οι απευθείας αναθέσεις συνολικού ύψους 1,4 εκατ. ευρώ στις επιχειρήσεις των δύο αδελφών και τα νέα στοιχεία για την επαγγελματική σχέση της Ισιδώρας Λιάκου με τον υφυπουργό δεν επιτρέπουν να αντιμετωπιστεί, πάντως, η υπόθεση ως οριστικά κλειστή.




























