Τα αποτελέσματα των ευρωεκλογών έγιναν η αφορμή, να ανοίξει η κουβέντα για συνεργασίες στο χώρο της κεντροαριστεράς στη χώρα μας. Φαίνεται ότι, στην κουβέντα αυτή η μεγάλη πλειοψηφία του κόσμου ανταποκρίνεται θετικά. Ωστόσο, την ίδια στιγμή οι πολίτες φαίνεται να μην είναι ιδιαίτερα αισιόδοξοι για την επιτυχία του εγχειρήματος. Οι λόγοι για τους οποίους υπάρχει αυτή η επιφύλαξη, εντοπίζονται κυρίως στην απολιτική, ναρκισσιστική και αλαζονική στάση της ηγεσίας του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και στην αμφιθυμία και την απουσία πολιτικής ταυτότητας στην ηγεσία του ΠΑΣΟΚ/ΚΙΝΑΛ. Σε αυτό το πλαίσιο, η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ μοιάζει να ακολουθεί αναγκαστικά αυτό τον διάλογο, γεγονός που επιβεβαιώνει την αλαζονική της στάση.
Το πρώτο συμπέρασμα, είναι ότι ο διάλογος οφείλει να συνεχίσει από εκεί που ξεκίνησε, από στελέχη του ΠΑΣΟΚ/ΚΙΝΑΛ, με κόμματα (ΝΕΑ ΑΡΙΣΤΕΡΑ – ΚΟΣΜΟΣ), στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και του ευρύτερου χώρου. Στο περιεχόμενο αυτού του διαλόγου, κυριαρχεί σήμερα το ζήτημα της ηγεσίας, με τον Χάρη Δούκα να φαίνεται να συγκεντρώνει τα αναγκαία χαρακτηριστικά, για την όσμωση και την επανάκαμψη της σοσιαλδημοκρατίας στη χώρα μας.
Είναι βέβαιο ότι τα πρόσωπα, έχουν σημαντικό ρόλο στη διαμόρφωση της πολιτικής. Σε αυτό το πλαίσιο, είναι σημαντικό στις παρούσες συνθήκες να ακουστούν οι πολιτικές προτάσεις, που θα κάμψουν τις επιφυλάξεις για την επιτυχία του εγχειρήματος. Υπό αυτή την έννοια, αυτό που θα πρέπει να απασχολεί τα στελέχη του χώρου και τους υποψήφιους για την ηγεσία, είναι η διαμόρφωση σαφών και συγκεκριμένων πολιτικών, που θα απαντούν στο κυρίαρχο νεοφιλελεύθερο παράδειγμα, το οποίο παράγει ολοένα και μεγαλύτερες ανισότητες. Η διαμόρφωση μιας σύγχρονης σοσιαλδημοκρατικής ταυτότητας, που θα αποτελεί εναλλακτική διέξοδο από το σημερινό ασφυκτικό και αντιλαϊκό περιβάλλον.
Η πρόταση αρκετών στελεχών για επαναφορά στο δημόσιο λόγο των συνθημάτων του ''κράτους πρόνοιας'' και της ''αναδιανομής’’, βρίσκεται σε αυτή την κατεύθυνση. Φαίνεται όμως ότι από μόνες τους αυτές οι έννοιες, δεν είναι ικανές να πείσουν. Η κοινωνία σήμερα έχει προσπεράσει το πολιτικό σύστημα, προσπαθεί να βρει δικές της λύσεις επιβίωσης, γεγονός που αποτυπώνεται στα τεράστια ποσοστά αποχής. Σε αντίθεση με τα ιστορικά ένδοξα χρόνια της σοσιαλδημοκρατικής κυριαρχίας, η κοινωνία σήμερα προηγείται της πολιτικής. Ο δρόμος που ακολουθεί, συνιστά το καλύτερο παράδειγμα για το ποια πολιτική οφείλει να οικοδομήσει σήμερα το εγχείρημα που θα διαμορφωθεί.
Χρειάζονται συγκεκριμένες προτάσεις, διαμέσου των οποίων θα επανασυνδεθεί η κεντροαριστερά με τα πλατιά κοινωνικά στρώματα και θα δίνουν περιεχόμενο στις έννοιες αναδιανομή και πρόνοια.
Υπό αυτές τις συνθήκες,
· Είμαστε σύμφωνοι για την μετεξέλιξη του Ταμείου Κοινωνικής Οικονομίας, σε αναπτυξιακή συνεταιριστική τράπεζα, η οποία θα δανείζει μικρομεσαίες επιχειρήσεις και συνεταιρισμούς, με προσιτά επιτόκια;
· Μπορούμε να στηρίξουμε τις ενεργειακές κοινότητες, με την επέκταση του δικτύου, για προσιτό ρεύμα στους πολίτες;
· Μπορούμε να συντάξουμε ένα σχέδιο, το οποίο θα στηρίζει τη σύνδεση καταναλωτικών συνεταιρισμών με παραγωγούς, για την διάθεση προϊόντων χωρίς μεσάζοντες σε πολύ φθηνότερες τιμές;
· Θα ασκηθεί έλεγχος στις εταιρίες τηλεπικοινωνιών, στις οποίες πληρώνουμε τις ακριβότερες τιμές στην Ευρώπη, ενώ έχουμε τα χαμηλότερα ποσοστά πρόσβασης στο διαδίκτυο;
· Θα διαμορφώσουμε συγκεκριμένη πολιτική για την κοινωνική κατοικία, στα ευρωπαϊκά πρότυπα, κεντρικό σημείο των οποίων είναι η σύνδεση συνεταιρισμών με την τοπική αυτοδιοίκηση; Το ζήτημα της στέγασης σήμερα, αποτελεί ένα από τα μεγαλύτερα κοινωνικά προβλήματα. Ενδεικτικά αναφέρεται ότι, ενώ σε όλες τις χώρες τις Ευρώπης η κοινωνική στέγη κατέχει από αποδεκτά έως ικανοποιητικά ποσοστά, στη χώρα μας το αντίστοιχο ποσοστό είναι μηδενικό!
Επιπλέον, οφείλουμε να προτείνουμε μεταρρυθμίσεις που θα αποκαταστήσουν τη χαμένη αξιοπιστία του πολιτικού συστήματος και θα συμβάλουν στην οικοδόμηση της εμπιστοσύνης των πολιτών. Την ουσιαστική διάκριση των εξουσιών, την αποσύνδεση της δικαιοσύνης από την εκάστοτε κυβέρνηση, την αυτονομία των ανεξάρτητων αρχών και την ανεξαρτησία του ΕΣΡ.
Οι προτάσεις που αναφέρθηκαν αποτελούν, ένα μέρος από πολιτικές που θα συμβάλουν στην διαμόρφωση μιας σοσιαλδημοκρατικής ταυτότητας, και θα αποτελέσουν μια ουσιαστική εναλλακτική στα μάτια μιας κοινωνίας, η οποία έχει κουραστεί και απογοητευτεί. Σε αυτό το χρονικό σημείο, κρίνεται κομβική η διαμόρφωση πολιτικής ατζέντας σε αυτή την κατεύθυνση, ως ισχυρό αντίβαρο στην άνοδο της ακροδεξιάς. Στην πιθανότητα, που οι υποψήφιοι ηγέτες και τα στελέχη του χώρου μπορούν να απαντήσουν σε αυτά τα κρίσιμα ερωτήματα το αμέσως επόμενο διάστημα, η σοσιαλδημοκρατία έχει πεδίο δόξης λαμπρό.
(Ο Στέφανος Νικόπουλος είναι Μέλος της συντονιστικής επιτροπής της Κίνησης ΑΝΑΝΕΩΤΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ- Στέλεχος του ΠΑΣΟΚ/ΚΙΝΑΛ)
