Το κέντρο της Αθήνας τα τελευταία χρόνια αλλάζει. Πληθώρα δημοσιευμάτων αναδεικνύουν τις νέες επενδύσεις σε ακίνητα που φρεσκάρονται ή αλλάζουν ριζικά όψη. Ο τουρισμός της Αθήνας έχει φέτος την τιμητική του θέση στις τηλεοπτικές εκπομπές με τους τουρίστες να κατακλύζουν κάθε στενό δρομάκι της Αθήνας ώστε να ανακαλύψουν όλες τις ομορφιές της. Αλλά και οι Αθηναίοι κάνουν τις ξέγνοιαστες κυριακάτικες βόλτες τους αναζητώντας όμορφες οάσεις μέσα από το πυκνό τσιμέντο της πρωτεύουσας.
Στην όμορφη αυτή πραγματικότητα προστίθενται όμως και εικόνες που δεν συνάδουν με μια σύγχρονη ευρωπαϊκή πρωτεύουσα. Και δεν αναφέρομαι σε γειτονιές που είναι φημισμένες για αυτές που ακόμη και οι ανυποψίαστοι τουρίστες είναι ενημερωμένοι ώστε να μην τις διαβούν στις εξορμήσεις τους. Αναφέρομαι σε μία από τις πιο κεντρικές πλατείες του κέντρου της Αθήνας που απέναντι ακριβώς δεσπόζει μάλιστα το κτίριο του υπουργείου Εσωτερικών.
Κυριακάτικη βόλτα λοιπόν μετά από μία παιδική θεατρική παράσταση στο κέντρο της Αθήνας μαζί με ένα τσούρμο από πιτσιρίκια τα οποία ανυποψίαστα περπατούν στα πεζοδρόμια πανέτοιμα να ανακαλύψουν τις ομορφιές του κέντρου της Αθήνας. Τις περισσότερες φορές από το χεράκι αφού γνωρίζουν ότι ελλοχεύει ο κίνδυνος μέσα στην πολυκοσμία να χάσουν την μαμά ή τον μπαμπά.
Στον γυρισμό και ενώ ο ήλιος μεσουρανεί για τα καλά, περπατώντας απέναντι από την πλατεία Κλαυθμώνος, μια σύναξη δεκάδων ανθρώπων γίνεται αντιληπτή από μέτρα μακριά εντός της πλατείας. Τα παιδιά οπλισμένα και με την συνήθεια των 100 ερωτήσεων το λεπτό, αμέσως αναρωτήθηκαν τι κάνουν τόσοι άνθρωποι μαζεμένοι. Η πρώτη αντίδραση του γονέα είναι να επιταχύνει το βήμα ώστε να μην γίνει αντιληπτή η εικόνα των χρηστών ναρκωτικών ουσιών να κάνουν χρήση μπροστά σε παιδικά μάτια.
Μάταια όμως γιατί δύο από αυτούς μέσα στην μέση του δρόμου θέλησαν να χρησιμοποιήσουν τους καθρέφτες δύο μοτοσυκλετών ώστε να τρυπήσουν τις φλέβες του λαιμού τους. Και αν διαβάζοντας αυτές τις γραμμές σας έρχεται στο μυαλό μια εικόνα που σας προκαλεί στην κυριολεξία ανατριχίλα φανταστείτε το τι θα ένοιωσαν οι αθώες από εξαρτήσεις παιδικές ψυχές. Και μετά απλά ακολουθούν οι δεκάδες ερωτήσεις που πιστεύω ότι κανείς γονιός δεν θα είχε έτοιμη απάντηση.
Καλό το promo από εμάς τα ΜΜΕ της διαφορετικής από την εποχή της ύφεσης Αθήνας, της πόλης φιλόξενης προς τους τουρίστες και ίσως σε κάποιες περιοχές και για τους κατοίκους της, αλλά δεν μπορείς να γυρνάς την πλάτη σε αυτές τις εικόνες και να κάνεις ότι δεν υπάρχουν. Οι εικόνες αυτές των βασανισμένων ψυχών των εξαρτημένων που ως κυριακάτικη βόλτα έχουν το «ταξίδι» που τους προσφέρει η δόση. Η πολιτεία απούσα αρέσκεται να παρουσιάζει μια ωραιοποιημένη κατάσταση και όταν δημοσιοποιούνται αυτές οι εικόνες των εξαθλιωμένων τοξικομανών να βρίσκονται σε κατάσταση νιρβάνας σε παγκάκια και πεζοδρόμια απλά παίρνει μέτρα ώστε να αλλάξει το στέκι ώστε όταν γίνει το follow up ρεπορτάζ η πλατεία να είναι άδεια.
Η πραγματικότητα δεν αντικατατροπτίζει ότι τα μέτρα που έχουν «ξεδιπλώσει» κυβερνήσεις και αυτοδιοίκηση τα τελευταία χρόνια έχουν αποτέλεσμα .
Πριν από λίγο χρονικό διάστημα εγκαινιάστηκε ο χώρος Εποπτευόμενης Χρήσης (ΧΕΧ) του ΟΚΑΝΑ με την ονομασία, «STEKI 46″ και ήδη λειτουργεί τους τελευταίους 6 μήνες. Εκ του αποτελέσματος όμως φαίνεται ότι δεν αρκεί. Δεν αρκεί για το ωράριο λειτουργίας είναι περιορισμένο αλλά και το φαινόμενο στο κέντρο της Αθήνας γενικευμένο.
Θα πει όμως κάποιος ότι μόνο στην Αθήνα γίνονται αυτά; Όχι, χρήστες ναρκωτικών υπάρχουν παντού. Αλλά μου έρχεται ακόμη μια απάντηση στο νου. Γιατί η Αθήνα να μην είναι πρότυπο.
