“Την εβδομάδα που διανύουμε (01 έως 05 Φεβρουαρίου ), δεν υπήρξε περιστατικό θανάτου διασωληνωμένης ασθενούς ηλικίας 55 ετών στο νοσοκομείο”, αναφέρει η Μίνα Γκάγκα διευθύντρια της ιατρικής υπηρεσίας και ασκούσα χρέη διοικητή του Νοσοκομείου, σημειώνοντας ότι αν ο ΙΣΑ αναφέρεται σε άλλη ασθενή ή θεωρεί ότι κάπου υπήρξε πρόβλημα, να ενημερώσει με στοιχεία, ώστε να γίνει ο έλεγχος που πρέπει.
Η κ. Γκάγκα αναφέρει, ωστόσο, ότι υπήρξε περιστατικό 49χρονης ασθενούς με βαριά χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια, χρόνια αναπνευστική ανεπάρκεια υπό κατ' οίκον οξυγονοθεραπεία και ιστορικό διασωληνώσεων, που διακομίστηκε στο Τμήμα Επειγόντων Περιστατικών την Τετάρτη, 3 Φεβρουαρίου, με παροξυσμό της νόσου της. Αντιμετωπίστηκε με φαρμακευτική αγωγή η κατάστασή της βελτιώθηκε και εξήλθε με οδηγίες. Η ασθενής αυτή επανήλθε τις πρώτες πρωινές ώρες σε υπερκαπνικό κώμα, διασωληνώθηκε και μεταφέρθηκε σε πνευμονολογική κλινική. Οπως αναφέρει η κ. Γκάγκα η ασθενής υπέστη ανακοπή λίγη ώρα μετά και, παρά τις προσπάθειες των καρδιολόγων και των πνευμονολόγων, δεν ανένηψε.
Η κ. Γκάγκα υπογραμμίζει ότι η Χρόνια Αποφρακτική Πευμονοπάθεια (ΧΑΠ) και οι λοιμώξεις του κατώτερου αναπνευστικού προκαλούν περισσότερους από 8.000.000 θανάτους το χρόνο παγκοσμίως. Σημειώνει ότι το ποσοστό των θανάτων από πνευμονίες στη μονάδα εντατικής θεραπείας είναι της τάξης του 30% και προσθέτει ότι το πρόβλημα των λοιμώξεων και των παροξύνσεων της ΧΑΠ είναι ιδιαίτερα έντονο τους χειμερινούς μήνες.
“ Στο Νοσοκομείο Σωτηρία, που είναι το μεγαλύτερο και πιο εξειδικευμένο κέντρο για αναπνευστικά προβλήματα, εξετάζονται καθημερινά περισσότεροι από 300 αναπνευστικοί ασθενείς και εισάγονται περισσότεροι από 50, αυτοί με τα σοβαρότερα προβλήματα”, αναφέρει η κ. Γκάγκα. Εξηγεί ότι αυτή την περίοδο, διασωληνώνονται πολλοί ασθενείς, καθημερινά, και η διασωλήνωση έχει στόχο να βοηθήσει τον ασθενή και να του δώσει χρόνο, η ανάκαμψη όμως έχει σχέση με τη δυνατότητα του ασθενή να βελτιωθεί, δηλ εξαρτάται από το προηγούμενο ιστορικό, το αν συνυπάρχουν άλλα προβλήματα υγείας, αν λαμβάνονται χρονίως φάρμακα και ακόμα από τη σοβαρότητα της λοίμωξης ή της παρόξυνσης.
“Η 49χρονη ασθενής είχε στο ιστορικό της βαριά ΧΑΠ και δυο προηγούμενες διασωληνώσεις. Οι πιθανότητες επιβίωσης και αποσωλήνωσης σε αυτή τη περίπτωση είναι μικρές.
Θάνατοι δυστυχώς παρατηρούνται, ακόμα και με τις καλύτερες συνθήκες νοσηλείας, ακόμα και στα πιο προηγμένα συστήματα υγείας, σε παγκόσμιο επίπεδο”, καταλήγει η κ. Γκάγκα.
