«Κερδοσκόπο με την καλή έννοια του όρου» χαρακτηρίζει τον εαυτό του ο αμερικανός επενδυτής Τζορτζ Σόρος, μιας και προέβλεψε και αποκάλυψε, όπως υποστηρίζει, τα τρωτά σημεία του παγκόσμιου οικονομικού συστήματος. Ο άνθρωπος που κάποτε με κερδοσκοπικές επιθέσεις στη βρετανική λίρα έγινε πλουσιότερος κατά 1 δισεκατομμύριο σε μια μόλις μέρα μίλησε στο γερμανικό οικονομικό περιοδικό Wirtschaftwoche για την δύσκολη θέση στην οποία βρίσκεται η Ελλάδα, αλλά και η Γερμανία, η οποία είναι, κατά την άποψή του η μόνη χώρα που μπορεί να αποτρέψει τη διάσπαση της Ευρώπης.
«Όταν η ελληνική κρίση ξέσπασε για τα καλά το 2009 η ΕΕ υπό την αρχηγία της Γερμανίας βοήθησε μεν, αλλά η Ελλάδα έπρεπε να καταβάλλει υψηλό τίμημα», τονίζει ο Τζορτζ Σόρος προσθέτοντας: «Της ζητήθηκε να καταβάλλει υπερβολικά υψηλά επιτόκια καθιστώντας αδύνατη την εξυπηρέτηση του ελληνικού χρέους. Δυστυχώς οι Γερμανοί επανέλαβαν το λάθος και κατά τις τελευταίες διαπραγματεύσεις. Επέβαλαν και πάλι όρους που θα ενισχύσουν ακόμα περισσότερο την χρεοκοπία. Η Ελλάδα δεν θα μπορέσει να αποπληρώσει ποτέ τα χρέη της».
Στο ερώτημα αν η Ελλάδα θα είχε ενδιαφέρον ως τόπος επένδυσης για ιδιώτες ο Τζορτζ Σόρος είναι κατηγορηματικός: «Όχι, όσο η Ελλάδα είναι μέλος της Ευρωζώνης. Με το ευρώ η χώρα δεν θα μπορέσει ποτέ να συνέλθει, γιατί η συναλλαγματική ισοτιμία είναι υπερβολικά υψηλή και η χώρα δεν είναι ανταγωνιστική».
Ο Τζορτζ Σόρος διακρίνει ομοιότητες μεταξύ Ουκρανίας και Ελλάδας: «Ο ουκρανικός πληθυσμός κατέβαλλε τεράστιες προσπάθειες τα τελευταία δύο χρόνια. Όμως οι Ευρωπαίοι δίνουν στο Κίεβο πολύ λίγα χρήματα κάνοντας το ίδιο λάθος, όπως στην περίπτωση της Ελλάδας. Η “παλιά“ Ουκρανία έμοιαζε με την “παλιά“ Ελλάδα. Ολιγάρχες είχαν μοιράσει μεταξύ τους τη χώρα και οι δημόσιοι υπάλληλοι επιδίωκαν τον προσωπικό πλουτισμό. Όμως οι άνθρωποι στην “νέα“ Ουκρανία επιθυμούν ριζικές μεταρρυθμίσεις και σε αυτό χρειάζονται την βοήθεια της Ευρώπης. Κάτι τέτοιο θα είχε άμεσο θετικό αντίκτυπο στην ίδια την Ευρώπη, διότι μια ευημερούσα Ουκρανία θα ήταν εφόδιο για την Ευρώπη, στον αγώνα κατά της ρωσικής επιθετικότητας και υπέρ της αλληλεγγύης, αλλά και μιας νέας αρχής στην Ουκρανία».
