Στον προϋπολογισμό καταγράφεται η εκτίμηση για την ανεργία στην Ευρωζώνη ότι θα υποχωρήσει τα επόμενα τρία χρόνια, με επιβραδυντικό ρυθμό, από το 11,6% που ήταν το 2014, στο 11% το 2015, στο 10,6% το 2016 και στο 10,3% το 2017. Στην Ελλάδα όμως θα διατηρηθεί υπερδιπλάσια, αφού θα ανέλθει στο 25,4%, τόσο φέτος, όσο και του χρόνου. Στο πλαίσιο της ενίσχυσης της απασχόλησης στο κείμενο του προϋπολογισμού γίνεται αναφορά σε ένα ποσό 1 δισ. ευρώ, που μπορεί να αξιοποιηθεί για την έναρξη προγραμμάτων που συγχρηματοδοτούνται στο πλαίσιο της πολιτικής συνοχής.
Μείωση στις επικουρικές συντάξεις «κρύβει» ο προϋπολογισμός του 2016, καθώς η εκτίμηση που έχει καταγραφεί είναι ότι το επόμενο έτος θα χρειαστούν 396 εκατ. ευρώ λιγότερα (3,504 δισ. ευρώ) σε σχέση με φέτος (3,9 δισ. ευρώ) για να καλυφθεί η συγκεκριμένη δαπάνη.
Ασφαλιστικό
Στον προϋπολογισμό γίνεται συγκεκριμένη αναφορά στα μέτρα που λήφθηκαν, αλλά και σε εκείνα που έπονται. Τονίζεται η δημιουργία ισχυρών αντικινήτρων για την πρόωρη συνταξιοδότηση, μέσα από παρεμβάσεις όπως:
*Η σταδιακή προσαρμογή των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης στα 67 έτη, έως το 2022, ή στα 62 έτη με 40 έτη ασφαλιστικών εισφορών.
*Η θέσπιση κανόνα καταβολής του οργανικού ποσού της σύνταξης αρχικά, για να καταβληθεί το κατώτατο όριο σύνταξης, με τη συμπλήρωση των 67 ετών.
*Η εφαρμογή των μεταρρυθμίσεων που θεσμοθετήθηκαν με το νόμο 3863/2010 για τις κύριες συντάξεις για όσους συνταξιοδοτήθηκαν από 1.1.2015 και μετά, η διατήρηση μέχρι 31.12.2021 των κατώτατων ορίων σύνταξης στο ύψος που ίσχυε στις 31.7.2015, καθώς και η ένταξη από 1.9.2015 όλων των ταμείων επικουρικής ασφάλισης στο ΕΤΕΑ, με χρηματοδότηση αποκλειστικά από ίδιες εισφορές.
Επίσης, τονίζεται ότι η ελληνική κυβέρνηση δεσμεύτηκε έναντι των εταίρων της να εξοικονομήσει πόρους από το ασφαλιστικό σύστημα που θα ανέλθουν 0,25% και 1% του ΑΕΠ, το 2015 και το 2016 αντίστοιχα. Για το λόγο αυτό η μεταρρύθμιση της Κοινωνικής Ασφάλισης, τονίζεται ότι «αναμένεται να νομοθετηθεί άμεσα, εντός του τρέχοντος οικονομικού έτους». Σε κάθε περίπτωση, το εθνικό σχέδιο, όπως ονομάζεται θα επιτυγχάνει την ουσιαστική απλοποίηση του συστήματος Κοινωνικής Ασφάλισης, της αποκατάσταση της ισότητας, μέσω καθιέρωσης ενιαίων κανόνων, τη διαγενεακή ισότητα με την αποκατάσταση της αλληλεγγύης, τόσο μεταξύ των παλαιών ασφαλισμένων, όσο και μεταξύ παλαιών και νέων ασφαλισμένων. Επίσης, θα διασφαλίζει την ενίσχυση του κοινωνικού, αναδιανεμητικού χαρακτήρα του συνταξιοδοτικού συστήματος, ενώ παράλληλα θα εγγυάται την μακροπρόθεσμη βιωσιμότητά του.
Από τον Βασίλη Αγγελόπουλο
