Αρχικά θα πρέπει να στηρίξει και να βοηθήσει την Επιτροπή για το ασφαλιστικό, έτσι ώστε να καταλήξει σε κάποιο πόρισμα εντός των επόμενων 45 ημερών. Για το λόγο αυτό έχει προγραμματιστεί για σήμερα, η δεύτερη κατά σειρά συνεδρίαση της εν λόγω Επιτροπής. Τα 12 μέλη της, πρόκειται να καταθέσουν τις προτάσεις τους, σε μια προσπάθεια να υπάρξει μεταρρύθμιση τέτοιου τύπου, έτσι ώστε να καταστεί το ασφαλιστικό της χώρας βιώσιμο. Ήδη οι πρώτες διαρροές που έχουν γίνει, εστιάζονται σε πρόταση για υπολογισμό του ύψους των συντάξεων στο μέλλον, που θα προκύπτει από το σύνολο του εργασιακού βίου των ασφαλισμένων και όχι από την τελευταία πενταετία ή την τελευταία διετία, όπως συμβαίνει έως τώρα, ανάλογα το Ταμείο.
Η αξιοποίηση του συνόλου των ασφαλιστικών εισφορών, που έχουν καταβληθεί από τους ασφαλισμένους στη διάρκεια του εργασιακού βίου, εκτιμάται ότι θα βοηθήσει έτσι ώστε να γίνει πιο δίκαιη η καταβολή των συντάξεων στο εξής. Αναμένεται να συνδυαστεί δε, με μείωση του ποσοστού αναπλήρωσης των καταβαλλόμενων συντάξεων στο εξής, κάτι που σημαίνει μειωμένες συντάξεις για μελλοντικούς συνταξιούχους.
Με τον τρόπο αυτό η επιτροπή εκτιμά ότι θα πετύχει να εξαφανίσει όλα τα τυχόν «ειδικά καθεστώτα» συνταξιοδότησης που ισχύουν στα ταμεία των ΔΕΚΟ και των τραπεζών και να προχωρήσει σε έναν πρώτο εξορθολογισμό του ασφαλιστικού συστήματος. Ταυτόχρονα, θα γίνει το πρώτο βήμα για να προχωρήσει η διαδικασία ενοποίησης των Φορέων Κύριας Ασφάλισης (ΦΚΑ), με επίκεντρο το ΙΚΑ, κάτι που αποτελεί και δέσμευση, λόγω του νέου Μνημονίου.
Ταυτόχρονα όμως, το υπουργείο Εργασίας πρέπει να κινηθεί ταχύτατα και στο σκέλος του εργασιακού εάν θέλει να ξεκινήσουν οι συζητήσεις με τους θεσμούς, στη βάση της αξιοποίησης των «βέλτιστων» πρακτικών που ισχύουν στην υπόλοιπη Ευρώπη. Στο πλαίσιο αυτό πρέπει να επιδιώξει έναρξη επαφών με τη Διεθνή Οργάνωση Εργασίας (ILO), που θα είναι βασικός συντελεστής στη διαπραγμάτευση μεταξύ των δύο μερών. Την ίδια στιγμή, θα πρέπει να ενημερώνει αναλυτικά το Ευρωκοινοβούλιο για την πορεία των συζητήσεων, σε μια προσπάθεια να εντάξει και το συγκεκριμένο θεσμό, στις διαπραγματεύσεις. Στόχος είναι να μπουν τα «αναχώματα» εκείνα που θα βοηθήσουν ώστε να μην γίνουν πράξη οι απαιτήσεις των δανειστών, από το 2016 και μετά. Αυτές εστιάζονται στο σκέλος των εργασιακών, στην απελευθέρωση των ομαδικών απολύσεων, στην διατήρηση, αν όχι στην αύξηση των ατομικών και των επιχειρησιακών συμβάσεων, με παράλληλη περιθωριοποίηση των συλλογικών συμβάσεων εργασίας. Επίσης, οι δανειστές επιμένουν για να γίνουν πιο δύσκολες οι προκηρύξεις απεργιών, από εδώ και στο εξής.
