Το ΙΟΒΕ ξεκαθαρίζει πως η άρση των περιορισμών στις τραπεζικές συναλλαγές θα μπορεί να συμβεί μόνο σταδιακά και στο βαθμό που η εμπιστοσύνη θα επανέρχεται, με την επίτευξη μιας νέας εξισορρόπησης των ίδιων των τραπεζών αλλά και των δημοσιονομικών και μακροοικονομικών δεδομένων.
«Οι περιορισμοί αυτοί, μαζί με την ευρύτερη διάρρηξη της εμπιστοσύνης που έχει υπάρξει, θα τείνουν να υποβιβάσουν το σύνολο της οικονομικής δραστηριότητας στη χώρα. Τα εισοδήματα και η απασχόληση θα μειώνονται κατά τους επόμενους μήνες, καθώς οι επενδύσεις είναι φυσιολογικό ότι θα παρουσιάσουν σημαντική κάμψη», σημειώνεται στην έκθεση.
Οι αναλυτές του Ιδρύματος αναφέρουν πως οι συνθήκες για μια θετική πορεία ανάπτυξης υπάρχουν, όμως δεν είναι αυτονόητες ούτε θα προκύψουν αυτόματα. Καθώς όμως όλα τα περιθώρια έχουν εξαντληθεί και έχει γίνει φανερό ότι οι εναλλακτικές θα είναι ιδιαίτερα επώδυνες, η στοίχιση όλων των παραγόντων για τη στήριξη μιας αναπτυξιακής πορείας της ελληνικής οικονομίας πρέπει να αποτελέσει εθνικό σκοπό και όχι αντικείμενο πολιτικής διαπραγμάτευσης.
«Η έλλειψη συνεννόησης ανάμεσα στις κύριες πολιτικές δυνάμεις, ανεξάρτητα από τις επιμέρους διαφορές τους, σε ένα ελάχιστο εθνικό πρόγραμμα σταθεροποίησης και ανάπτυξης, έχει αποδειχθεί από το 2009 και μετά ο κύριος
αποσταθεροποιητικός παράγοντας που βάθυνε την αβεβαιότητα και την ύφεση αλλά και που διαφοροποιεί την ελληνική περίπτωση σε σχέση με τις άλλες χώρες όπου εφαρμόστηκαν αντίστοιχα προγράμματα. Ανεξάρτητα από τις όποιες άλλες πολιτικές εξελίξεις, η απάλειψη αυτού του προβλήματος θα αποδειχθεί καταλυτική», σημειώνει το ΙΟΒΕ.
Η έκθεση του Ιδρύματος επισημαίνει πως είναι ανάγκη να αναγνωρίζεται ότι η συμφωνία που έχει επί της αρχής συμφωνηθεί, έχει πολλά θετικά σημεία που επιτρέπουν μια αναγκαία βάση στήριξης, όπως και σημεία που επιδέχονται κριτικής, όπως η αύξηση της φορολογίας που θα λειτουργήσει υφεσιακά.
Το ΙΟΒΕ εστιάζει στην επείγουσα και έμπρακτη στροφή προς προσέλκυση επενδύσεων, με στόχο το διπλασιασμό του ποσοστού τους επί του εθνικού προϊόντος το συντομότερο. Όπως αναφέρει αυτό προϋποθέτει τουλάχιστον τέσσερις επιμέρους κινήσεις:
(α) τη σταθεροποίηση του εγχώριου τραπεζικού συστήματος, με την απαραίτητη ανακεφαλαιοποίηση και χειρισμό των προβληματικών δανείων, ώστε να απελευθερωθούν και κινητοποιηθούν οι διαθέσιμοι εγχώριοι πόροι,
(β) την κινητοποίηση ώστε να αξιοποιηθεί, με μόχλευση ακόμα περισσότερων επενδυτικών πόρων, το ‘πακέτο Γιούνκερ
(γ) την προσέλκυση ξένων άμεσων επενδύσεων, μέσω και κατάλληλων μεταρρυθμιστικών παρεμβάσεων στις αγορές και τη δημόσια διοίκηση και
(δ) το σχεδιασμό και λειτουργία του ταμείου αξιοποίησης δημόσιας περιουσίας, που προβλέπεται στο σχέδιο συμφωνίας, προς κατεύθυνση αναπτυξιακή με τρόπο που να προσελκύει πρόσθετα νέα κεφάλαια.
