Επιφυλακτικοί εμφανίζονται οι παράγοντες της αγοράς ακινήτων απέναντι στην πρόταση του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη για τη χορήγηση δικαιώματος κατασκευής έως και δύο επιπλέον ορόφων σε κτίρια, με αντάλλαγμα τη διάθεση κατοικιών για μακροχρόνια μίσθωση. Παρά την ανάγκη αύξησης της προσφοράς κατοικιών, τεχνικά, οικονομικά και νομικά ζητήματα δημιουργούν ερωτήματα σχετικά με την εφαρμογή του μέτρου.
Η πρόταση παρουσιάστηκε από τον πρωθυπουργό στο συνέδριο «Διάλογοι για την Αθήνα: Από τον μύθο στη σύγχρονη πόλη» και βασίζεται στο μοντέλο «build-to-rent», δηλαδή στην κατασκευή κατοικιών που προορίζονται αποκλειστικά για ενοικίαση και όχι για πώληση.
Σύμφωνα με το σκεπτικό της κυβερνητικής πρωτοβουλίας, οι κατασκευαστές θα μπορούσαν να αποκτούν πρόσθετα δικαιώματα δόμησης, ακόμη και έναν ή δύο επιπλέον ορόφους, υπό την προϋπόθεση ότι οι νέες κατοικίες θα διατίθενται στη μακροχρόνια μισθωτική αγορά.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
{https://exchange.glomex.com/video/v-dm1s49f9di3l?integrationId=40599y14juihe6ly}
Ωστόσο, η πρόταση βρίσκεται ακόμη σε αρχικό στάδιο και δεν έχει λάβει τη μορφή συγκεκριμένης νομοθετικής ρύθμισης. Παραμένουν αδιευκρίνιστα ζητήματα όπως οι περιοχές εφαρμογής, η διάρκεια της υποχρεωτικής ενοικίασης και οι όροι αξιοποίησης των πρόσθετων τετραγωνικών μέτρων.
Ένας από τους βασικότερους προβληματισμούς αφορά τη δυνατότητα προσθήκης νέων ορόφων σε υφιστάμενες πολυκατοικίες. Μεγάλο μέρος του κτιριακού αποθέματος της Αθήνας κατασκευάστηκε τις δεκαετίες του 1960 και του 1970, γεγονός που καθιστά απαραίτητο τον έλεγχο της στατικής επάρκειας πριν από οποιαδήποτε επέκταση.
Παράλληλα, σημαντικό ζήτημα αποτελεί το δικαίωμα υψούν, ο λεγόμενος «αέρας» μιας οικοδομής, το οποίο σε πολλές περιπτώσεις έχει ήδη κατανεμηθεί μέσω συμβολαιογραφικών πράξεων. Αυτό σημαίνει ότι η δυνατότητα προσθήκης ορόφων δεν εξαρτάται αποκλειστικά από την πολεοδομική νομοθεσία, αλλά και από τα ιδιοκτησιακά δικαιώματα των συνιδιοκτητών.
Επιπλέον, θα πρέπει να διευκρινιστεί εάν η αύξηση του επιτρεπόμενου ύψους θα συνοδεύεται από αύξηση του συντελεστή δόμησης, ώστε να μπορούν πράγματι να δημιουργηθούν νέοι χώροι κατοικίας.
Ιδιαίτερη βαρύτητα έχει και η νομική διάσταση της πρότασης, καθώς η νομολογία του Συμβουλίου της Επικρατείας έχει θέσει περιορισμούς στην οριζόντια εφαρμογή πολεοδομικών κινήτρων.
Σύμφωνα με επιφυλάξεις που διατυπώνονται από δικαστικούς κύκλους, η δυνατότητα κατασκευής επιπλέον ορόφων θα πρέπει να εξετάζεται με βάση τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά κάθε περιοχής, όπως η πυκνότητα δόμησης, οι διαθέσιμοι ελεύθεροι χώροι και η επάρκεια των υποδομών.
Προβληματισμός εκφράζεται επίσης σχετικά με την αναφορά του πρωθυπουργού στην ανάγκη συνεννόησης με το Συμβούλιο της Επικρατείας, καθώς δικαστικές πηγές επισημαίνουν ότι δεν μπορεί να υπάρξει προκαταβολική έγκριση της συνταγματικότητας μιας νομοθετικής πρωτοβουλίας.
