Μια υπόθεση με δαπάνες για «ανεύρεση πελατών» βρέθηκε στο μικροσκόπιο της εφορίας, με τον φορολογικό έλεγχο να μην αναγνωρίζει τα συγκεκριμένα έξοδα και την εταιρεία να βρίσκεται τελικά αντιμέτωπη με επιπλέον φόρο και πρόστιμο συνολικού ύψους 17.207 ευρώ.
Η υπόθεση έφτασε στη Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών, η οποία με την απόφαση 3412 της 18ης Αυγούστου 2026 απέρριψε την προσφυγή της εταιρείας και επικύρωσε τα αποτελέσματα του ελέγχου.
Σε έλεγχο το 2024
Η εταιρεία, με κύρια δραστηριότητα λογιστικές υπηρεσίες για τη σύνταξη οικονομικών καταστάσεων και φορολογικών δηλώσεων, μπήκε σε έλεγχο για το φορολογικό έτος 2024 μετά την υποβολή δήλωσης από την οποία προέκυπτε επιστροφή φόρου 12.550 ευρώ.
Κατά τον έλεγχο διαπιστώθηκε ότι είχαν περάσει στα έξοδα δαπάνες τις οποίες η φορολογική αρχή δεν αναγνώρισε προς έκπτωση. Μεταξύ αυτών ήταν αμοιβές τρίτου ύψους 71.550 ευρώ για υπηρεσίες εύρεσης πελατών.
Η εταιρεία αμφισβήτησε τον καταλογισμό, υποστηρίζοντας ότι οι συναλλαγές ήταν πραγματικές και ότι στα σχετικά τιμολόγια αναγραφόταν ξεκάθαρα η αιτιολογία «ΑΝΕΥΡΕΣΗ ΠΕΛΑΤΩΝ». Επικαλέστηκε επίσης έγγραφη σύμβαση, τραπεζικές πληρωμές και το γεγονός ότι οι δαπάνες είχαν καταχωριστεί κανονικά στα βιβλία της. Η ΔΕΔ, ωστόσο, έκρινε ότι αυτά δεν ήταν αρκετά.
Σύμφωνα με την απόφαση, η απλή αναγραφή «ανεύρεση πελατών» στα τιμολόγια ήταν αόριστη και δεν επέτρεπε στον έλεγχο να διαπιστώσει με σαφήνεια ποιες ακριβώς υπηρεσίες είχαν παρασχεθεί και πώς αυτές συνδέονταν με τη δραστηριότητα και τους πελάτες της εταιρείας.
Δεν έφτανε ούτε η σύμβαση
Ούτε η σύμβαση που προσκομίστηκε κρίθηκε αρκετή για να καλύψει το κενό. Η εταιρεία δεν παρουσίασε, μεταξύ άλλων, αναλυτική λίστα πελατολογίου και στοιχεία που να δείχνουν πώς είχε υπολογιστεί η αμοιβή σε κάθε τιμολόγιο. Παράλληλα, η συγκεκριμένη σύμβαση είχε υποβληθεί στο Taxisnet τον Νοέμβριο του 2025, δηλαδή μετά τη γνωστοποίηση της εντολής ελέγχου τον Αύγουστο του ίδιου έτους, ενώ σύμφωνα με τη ΔΕΔ δεν προέκυπτε βέβαιη ημερομηνία κατάρτισής της.
Ένα ακόμη στοιχείο που βάρυνε στην υπόθεση ήταν η σχέση του προσώπου που εξέδιδε τα επίμαχα τιμολόγια με την ίδια την εταιρεία. Όπως αναφέρει η απόφαση, το συγκεκριμένο φυσικό πρόσωπο κατείχε το 80% των εταιρικών μεριδίων και ήταν παράλληλα διαχειριστής της εταιρείας. Με βάση το σύνολο των στοιχείων, η ΔΕΔ έκρινε ότι δεν αποδείχθηκε πως η συγκεκριμένη δαπάνη πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο της επιχειρηματικής δραστηριότητας και προς το συμφέρον της εταιρείας.
Έτσι, η προσφυγή απορρίφθηκε και ο καταλογισμός παρέμεινε σε ισχύ. Η εταιρεία καλείται να καταβάλει διαφορά φόρου 11.471,50 ευρώ και πρόστιμο 5.735,75 ευρώ, με τον συνολικό «λογαριασμό» να φτάνει τα 17.207,25 ευρώ.
