Με την επιστροφή σε πλήρεις ρυθμούς μετά τη σύντομη θερινή ανάπαυλα και τη σημερινή συνεδρίαση του Υπουργικού Συμβουλίου υπό τον Κυριάκο Μητσοτάκη, η κυβέρνηση εισέρχεται ουσιαστικά στην τελική ευθεία προς τις εκλογές. Μόνο που η αφετηρία αυτής της τελευταίας πολιτικής διαδρομής κάθε άλλο παρά ευνοϊκή είναι. Η ακρίβεια επιμένει, η πίεση στα νοικοκυριά δεν υποχωρεί και η δημοσκοπική φθορά δείχνει να αποκτά πλέον χαρακτηριστικά μονιμότητας.
Η ΔΕΘ στο επίκεντρο
Πρώτος μεγάλος σταθμός είναι η ΔΕΘ της 5ης Σεπτεμβρίου, η τελευταία πριν από τις κάλπες, στην οποία το Μέγαρο Μαξίμου επενδύει σημαντικό πολιτικό κεφάλαιο. Η προετοιμασία εντείνεται, με την κυβέρνηση να αναζητεί μέσα από φοροελαφρύνσεις, εισοδηματικές ενισχύσεις και παρεμβάσεις στις τιμές ένα αφήγημα που θα μπορούσε να ανακόψει τις απώλειες. Το ερώτημα, ωστόσο, είναι εάν υπάρχουν πλέον εξαγγελίες ικανές να αλλάξουν μια εικόνα που έχει διαμορφωθεί σε βάθος χρόνου.
Η κυβέρνηση μπορεί να επικαλείται την ανάπτυξη, την αποκλιμάκωση του δημόσιου χρέους και τις θετικές αξιολογήσεις της ελληνικής οικονομίας, όμως η πραγματικότητα στο ταμείο του σουπερμάρκετ παραμένει πολύ διαφορετική. Η απόσταση ανάμεσα στους μακροοικονομικούς δείκτες και στην καθημερινότητα των πολιτών είναι ίσως η μεγαλύτερη πολιτική αδυναμία της. Λογαριασμοί, ενοίκια και βασικά είδη διατροφής εξακολουθούν να απορροφούν μεγάλο μέρος του οικογενειακού προϋπολογισμού, περιορίζοντας την απήχηση οποιασδήποτε θετικής κυβερνητικής αφήγησης.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Το τεστ των μειώσεων στις τιμές
Σε αυτό το περιβάλλον, η «εθνική κοινωνική συμφωνία» για μειώσεις τιμών από 5% έως 20% σε έως 1.500 προϊόντα, που ενεργοποιείται στις 31 Αυγούστου, αποτελεί ένα πρώτο κρίσιμο τεστ. Το Μέγαρο Μαξίμου θέλει να αποδείξει ότι οι παρεμβάσεις μπορούν να γίνουν αισθητές στο ράφι. Ωστόσο, έπειτα από διαδοχικά κύματα ανατιμήσεων, ακόμη και σημαντικές μειώσεις σε επιμέρους προϊόντα δύσκολα αποκαθιστούν την αγοραστική δύναμη που χάθηκε τα προηγούμενα χρόνια.
Αυτό είναι και το πραγματικό πρόβλημα ενόψει ΔΕΘ. Δεν αρκεί πλέον ένα μεγαλύτερο «πακέτο» μέτρων. Η κυβέρνηση καλείται να πείσει ότι μπορεί να αλλάξει μια παγιωμένη κοινωνική αίσθηση πως το κόστος ζωής έτρεξε πολύ ταχύτερα από τα εισοδήματα. Μέχρι στιγμής, πάντως, μοιάζει περισσότερο να κυνηγά την ακρίβεια παρά να την προλαβαίνει, ενώ οι εξαγγελίες λειτουργούν περισσότερο ως ανάχωμα στη δυσαρέσκεια παρά ως αφετηρία ουσιαστικής αντιστροφής του κλίματος.
Το προηγούμενο της ΔΕΘ του 2025
Η ΔΕΘ του 2025 δεν έφερε την πολιτική επανεκκίνηση που επιδίωξε η κυβέρνηση, καθώς οι εξαγγελίες δεν κατάφεραν να αναστρέψουν ουσιαστικά τη δημοσκοπική φθορά. Έναν χρόνο αργότερα, είναι ακόμη πιο αμφίβολο εάν η ΔΕΘ του 2026 μπορεί να πετύχει όσα δεν πέτυχε η προηγούμενη. Η ακρίβεια επιμένει, η αγοραστική δύναμη παραμένει υπό πίεση και η κοινωνική δυσαρέσκεια έχει συσσωρευτεί, ενώ οι πολιτικοί δείκτες εμφανίζονται περισσότερο επιβαρυμένοι.
Έτσι, η Θεσσαλονίκη κινδυνεύει να αποτελέσει όχι αφετηρία αντεπίθεσης, αλλά ακόμη μία προσπάθεια ανάσχεσης των απωλειών. Γιατί πλέον δεν αρκούν οι εξαγγελίες· απαιτείται χειροπιαστή αλλαγή στην καθημερινότητα.
