Προσοχή στη φορολογική μεταχείριση των τόκων αλλά και στη διαδικασία επιστροφής φόρου θα πρέπει να δίνουν οι ξένες εταιρείες που επενδύουν σε ομόλογα του Ελληνικού Δημοσίου, όπως δείχνει υπόθεση αλλοδαπής εταιρείας που έφθασε στη Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ), με επίδικο ποσό άνω των 470.000 ευρώ.
Η υπόθεση αφορά εταιρεία του εξωτερικού, χωρίς ΑΦΜ και μόνιμη εγκατάσταση στην Ελλάδα, η οποία κατείχε ελληνικά κρατικά ομόλογα μέσω θεματοφύλακα και εισέπραξε τόκους κατά τα φορολογικά έτη 2020 έως και 2023. Στις πληρωμές αυτές παρακρατήθηκε φόρος 15%, συνολικού ύψους 470.049,75 ευρώ, ο οποίος αποδόθηκε στο Ελληνικό Δημόσιο από τον θεματοφύλακα.
Το κρίσιμο σημείο είναι ότι, σύμφωνα με το φορολογικό πλαίσιο που εξετάζεται στην απόφαση της ΔΕΔ, οι τόκοι από κρατικά ομόλογα και έντοκα γραμμάτια του Ελληνικού Δημοσίου που αποκτούν νομικά πρόσωπα ή οντότητες με φορολογική κατοικία στο εξωτερικό και χωρίς μόνιμη εγκατάσταση στην Ελλάδα δεν υπόκεινται σε παρακράτηση φόρου.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Όταν, όμως, η αλλοδαπή εταιρεία επιχείρησε να πάρει πίσω τα χρήματα που θεωρούσε ότι είχαν παρακρατηθεί αχρεωστήτως, βρέθηκε αντιμέτωπη με ένα διαδικαστικό εμπόδιο. Ο φόρος δεν είχε αποδοθεί στο Δημόσιο από την ίδια, αλλά από τον θεματοφύλακα που διαχειριζόταν τα ομόλογά της. Αυτό σήμαινε ότι για την επιστροφή των χρημάτων απαιτούνταν συγκεκριμένες ενέργειες και από την πλευρά του φορέα που είχε πραγματοποιήσει την παρακράτηση.
Η εταιρεία ζήτησε είτε να της επιστραφεί απευθείας το ποσό των 470.049,75 ευρώ είτε, εναλλακτικά, να καταβληθεί στον θεματοφύλακα ώστε εκείνος να της το μεταφέρει. Ο θεματοφύλακας προχώρησε τελικά σε δήλωση εκχώρησης του δικαιώματος επιστροφής και συναίνεσε στην απευθείας καταβολή των χρημάτων στη δικαιούχο εταιρεία. Ωστόσο, η δήλωση αυτή έγινε μεταγενέστερα από την υποβολή και την αρχική εξέταση του αιτήματος επιστροφής.
Η ΔΕΔ έκρινε ότι το αίτημα της αλλοδαπής εταιρείας ήταν νομικά βάσιμο, ωστόσο θεώρησε ότι το ζήτημα που είχε προκύψει ήταν πλέον διαδικαστικό και αφορούσε τη σχέση μεταξύ της δικαιούχου εταιρείας και του θεματοφύλακα που είχε παρακρατήσει και αποδώσει τον φόρο. Τελικά, η ενδικοφανής προσφυγή απορρίφθηκε ως απαράδεκτη, καθώς, σύμφωνα με τη ΔΕΔ, δεν υπήρχε εκτελεστή διοικητική πράξη που να μπορεί να προσβληθεί μέσω της συγκεκριμένης διαδικασίας.
