Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) της ΑΑΔΕ έκανε δεκτή ενδικοφανή προσφυγή φορολογούμενου και ακύρωσε πράξεις διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος και ΦΠΑ για τα φορολογικά έτη 2019 και 2020, κρίνοντας ότι υπήρξε παράβαση ουσιώδους τύπου της διαδικασίας κατά την κοινοποίηση των εκθέσεων ελέγχου.
Η υπόθεση αφορούσε επιχειρηματία που δραστηριοποιούνταν στον κλάδο της βραχυχρόνιας μίσθωσης επιπλωμένων δωματίων και διαμερισμάτων. Μετά από φορολογικό έλεγχο του 3ου ΕΛΚΕ Αττικής είχαν εκδοθεί οριστικές πράξεις διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος και ΦΠΑ, με συνολικές επιβαρύνσεις που ξεπερνούσαν τις 220.000 ευρώ. Σύμφωνα με τα πορίσματα του ελέγχου, είχαν διαπιστωθεί λογιστικές διαφορές, αδήλωτα εισοδήματα από ενοίκια, διαφορές τεκμηρίων, καθώς και προσαύξηση περιουσίας που αποδόθηκε σε αδικαιολόγητες τραπεζικές πιστώσεις και καταθέσεις.
Ο έλεγχος είχε επίσης εφαρμόσει έμμεσες τεχνικές προσδιορισμού εισοδήματος, καταλήγοντας σε αποκρυβείσα φορολογητέα ύλη ύψους 172.146,70 ευρώ για το 2019 και 132.720,28 ευρώ για το 2020. Με βάση τα ευρήματα αυτά, το τελικό φορολογητέο εισόδημα είχε προσδιοριστεί σε 224.200,33 ευρώ για το 2019 και 173.805,09 ευρώ για το 2020.
Κατά την εξέταση της προσφυγής, η ΔΕΔ διαπίστωσε ότι κατά την ηλεκτρονική κοινοποίηση των εκθέσεων ελέγχου στον φορολογούμενο είχαν αναρτηθεί μόνο οι μονές σελίδες των εκθέσεων και όχι το πλήρες περιεχόμενό τους. Το γεγονός αυτό επιβεβαιώθηκε και από τις απόψεις του ίδιου του 3ου ΕΛΚΕ Αττικής.
Η ΔΕΔ έκρινε ότι οι εκθέσεις ελέγχου αποτελούν το βασικό στοιχείο αιτιολόγησης των καταλογιστικών πράξεων και ότι η ελλιπής κοινοποίησή τους στερεί από τον φορολογούμενο τη δυνατότητα ουσιαστικής αξιολόγησης και αντίκρουσης των διαπιστώσεων του ελέγχου. Επικαλούμενη τη νομολογία του Συμβουλίου της Επικρατείας και τις διατάξεις περί επαρκούς αιτιολογίας των διοικητικών πράξεων, έκρινε ότι οι επίμαχες πράξεις ήταν τυπικά πλημμελείς και ακυρωτέες.
Με την υπ’ αριθμ. 1811/2026 απόφασή της, η ΔΕΔ έκανε δεκτή την ενδικοφανή προσφυγή και ακύρωσε τις πράξεις διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος και ΦΠΑ. Ωστόσο, επισημαίνεται ότι η ακύρωση βασίστηκε σε τυπική πλημμέλεια και όχι στην ουσία των φορολογικών ευρημάτων, γεγονός που επιτρέπει στη φορολογική διοίκηση να επανεκδώσει νέες πράξεις, τηρώντας τις νόμιμες διαδικασίες και την πλήρη αιτιολόγηση που απαιτεί ο νόμος, όπου δεν τίθεται θέμα παραγραφής.
