Αλλαγές στο καθεστώς διεκδίκησης ακινήτων από το Δημόσιο προβλέπει το σχέδιο νόμου για τη μείωση της γραφειοκρατίας και τη βελτίωση της εξυπηρέτησης των πολιτών, το οποίο εγκρίθηκε από το Υπουργικό Συμβούλιο.
Μεταξύ των βασικών ρυθμίσεων περιλαμβάνεται η δυνατότητα αποχής του Δημοσίου, υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις, από τη δικαστική διεκδίκηση ακινήτων ιδιωτών, βάζοντας τέλος σε πρακτικές των Κτηματικών Υπηρεσιών που έως σήμερα προχωρούσαν σε αγωγές ακόμη και σε περιπτώσεις έλλειψης τίτλων ή με επίκληση της κρατικής ιδιοκτησίας κατά την περίοδο της Τουρκοκρατίας.
Σύμφωνα με το νέο πλαίσιο, το Δημόσιο δεν θα προβάλλει δικαιώματα επί ακινήτων όταν οι ιδιώτες ή οι δικαιοπάροχοί τους διαθέτουν μετεγγεγραμμένο τίτλο έως το 1975, όταν έχουν εγκατασταθεί σε ακίνητα κατόπιν υπόδειξης δημόσιας αρχής, όπως στην περίπτωση των προσφύγων, ή όταν κατέχουν προσωρινά παραχωρητήρια ή άλλους αντίστοιχους τίτλους που έχουν εκδοθεί από τη Διοίκηση.
Οι προϋποθέσεις αυτές εναρμονίζονται με τη σχετική νομολογία του Αρείου Πάγου, διασφαλίζοντας παράλληλα την προστασία του δημοσίου συμφέροντος. Από τη ρύθμιση εξαιρούνται ρητά τα κοινόχρηστα ακίνητα, οι αιγιαλοί και οι αρχαιολογικοί χώροι, ενώ δεν θίγεται η εφαρμογή της δασικής νομοθεσίας.
Ενδεικτικά, με βάση το νέο πλαίσιο, το Δημόσιο θα απέχει από τη διεκδίκηση ενός οικοπέδου που ανήκει σε οικογένεια και διαθέτει μετεγγεγραμμένο τίτλο ιδιοκτησίας πριν από το 1975, ακόμη και αν αυτός δεν συνοδεύεται από πλήρη αλυσίδα παλαιότερων τίτλων.
Αντίστοιχα, δεν θα ασκείται αγωγή για ακίνητο στο οποίο έχουν εγκατασταθεί πρόσφυγες ή οι απόγονοί τους, εφόσον η εγκατάσταση έγινε κατόπιν υπόδειξης ή παραχώρησης από δημόσια αρχή.
Τέλος, εκτός διεκδίκησης θα τίθεται ακίνητο που κατέχεται από ιδιώτη με βάση προσωρινό παραχωρητήριο ή άλλο ισοδύναμο διοικητικό τίτλο που έχει εκδοθεί από το κράτος, ακόμη και αν η οριστική τακτοποίηση της κυριότητας δεν έχει ολοκληρωθεί.
