Απορριπτική απόφαση εξέδωσε η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών της ΑΑΔΕ σε υπόθεση φορολογούμενου που προσέφυγε κατά πράξης διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος για παλαιότερο φορολογικό έτος, υποστηρίζοντας ότι υπέστη διπλή φορολόγηση για εισόδημα από μισθωτή εργασία στην αλλοδαπή. Η υπόθεση εξετάστηκε από την αρμόδια υπηρεσία στη Θεσσαλονίκη, η οποία μετά από αξιολόγηση των στοιχείων του φακέλου απέρριψε στο σύνολό της την ενδικοφανή προσφυγή.
Σύμφωνα με την απόφαση, ο φορολογούμενος είχε υποβάλει αρχική δήλωση εισοδήματος χωρίς να συμπεριλάβει αποδοχές αλλοδαπής προέλευσης. Μεταγενέστερα, στο πλαίσιο της αυτόματης ανταλλαγής φορολογικών πληροφοριών μεταξύ κρατών-μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, οι ελληνικές φορολογικές αρχές έλαβαν στοιχεία από την Ολλανδία, τα οποία αφορούσαν μισθωτές αποδοχές που είχαν καταβληθεί σε Έλληνες φορολογικούς κατοίκους, μεταξύ των οποίων και ο συγκεκριμένος προσφεύγων.
Κατόπιν σχετικής ενημέρωσης από την ΑΑΔΕ, ο φορολογούμενος υπέβαλε εκπρόθεσμα τροποποιητική δήλωση με επιφύλαξη, υποστηρίζοντας ότι δεν εισέπραξε πραγματικές αποδοχές στην Ολλανδία, αλλά εργάστηκε εκεί προσωρινά στο πλαίσιο σύμβασης με ελληνική εταιρεία, η οποία κατέβαλε τη μισθοδοσία του αποκλειστικά στην Ελλάδα. Όπως ισχυρίστηκε, η φορολόγηση στην Ολλανδία έγινε εκ παραδρομής και βασίστηκε σε τεκμαρτή μισθολογική βάση, γεγονός που, κατά την άποψή του, οδήγησε σε διπλή φορολόγηση για το ίδιο εισόδημα.
Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών, ωστόσο, έκρινε ότι οι ισχυρισμοί αυτοί δεν τεκμηριώνονται επαρκώς. Από τα στοιχεία που διαβιβάστηκαν από τις ολλανδικές φορολογικές αρχές προκύπτει ότι το εισόδημα χαρακτηρίστηκε ως πραγματικό και όχι τεκμαρτό, γεγονός που αποδυναμώνει τον βασικό ισχυρισμό του προσφεύγοντος. Επιπλέον, διαπιστώθηκαν αποκλίσεις μεταξύ των στοιχείων που είχαν δηλωθεί στην Ελλάδα από την εργοδότρια εταιρεία και των δεδομένων που εστάλησαν από την αλλοδαπή.
Η απόφαση επισημαίνει επίσης ότι ο φορολογούμενος δεν προσκόμισε κρίσιμα αποδεικτικά έγγραφα, όπως σύμβαση εργασίας ή άλλα στοιχεία από τα οποία να προκύπτουν με σαφήνεια οι όροι απασχόλησής του, ο τόπος παροχής της εργασίας και η ακριβής φύση των αποδοχών του. Υπό αυτά τα δεδομένα, οι φορολογικές αρχές έκριναν ότι δεν αποδεικνύεται η ύπαρξη διπλής φορολόγησης για το ίδιο εισόδημα.
Με βάση τα παραπάνω, η ενδικοφανής προσφυγή απορρίφθηκε και η πράξη διορθωτικού προσδιορισμού φόρου παρέμεινε σε ισχύ.
