Από την 1η Ιανουαρίου 2026 θα ενεργοποιηθούν φορολογικές ελαφρύνσεις, αυξήσεις αποδοχών και συντάξεων, ενισχύσεις στα Σώματα Ασφαλείας και τις Ένοπλες Δυνάμεις, καθώς και μέτρα για τις μικρές κοινότητες της χώρας. Παρά τον όγκο των μέτρων και τη διασπορά τους σε διαφορετικές κοινωνικές και οικονομικές κατηγορίες, το πακέτο δεν επαρκεί για να αναχαιτίσει το κύμα ακρίβειας, να ανακουφίσει ουσιαστικά τη μεσαία τάξη ή να ενισχύσει την παραγωγικότητα και την αναπτυξιακή δυναμική της οικονομίας.
Στις νέες παρεμβάσεις που θα εφαρμοσθούν το 2026 περιλαμβάνονται η αναμόρφωση της φορολογικής κλίμακας υπέρ των οικογενειών, των νέων και της μεσαίας τάξης, η σταδιακή κατάργηση του ΕΝΦΙΑ σε μικρούς οικισμούς, η μείωση του ΦΠΑ σε νησιά του Βορείου Αιγαίου, στη Σαμοθράκη και σε μικρά νησιά των Δωδεκανήσων, η αναπροσαρμογή των τεκμηρίων διαβίωσης, καθώς και οι μεγάλες αλλαγές στα ειδικά μισθολόγια των Ενόπλων Δυνάμεων και των Σωμάτων Ασφαλείας.
Παράλληλα αυξάνεται η αποζημίωση των οπλιτών, θεσπίζονται νέα αφορολόγητα επιδόματα για ακαδημαϊκούς και ερευνητές, και ενεργοποιούνται νέες φοροαπαλλαγές για επαγγελματικές και κοινωνικές ομάδες. Το δημοσιονομικό αποτύπωμα των μέτρων αυτής της ενότητας είναι ήδη σημαντικό και για το 2026 υπερβαίνει το 1,6 δισ. ευρώ.
Επιδομα 250 ευρώ και επιστροφή ενοικίου
Ιδιαίτερη βαρύτητα έχουν και οι παρεμβάσεις που θεσμοθετήθηκαν μέσα στο 2025 και μεταφέρονται στο 2026. Μεταξύ αυτών βρίσκονται η επιστροφή ενός ενοικίου ετησίως στα νοικοκυριά, η ετήσια ενίσχυση των 250 ευρώ σε συνταξιούχους, υπερήλικες και ΑμεΑ, η αύξηση της δημόσιας επενδυτικής δαπάνης, η διεύρυνση του ορίου φαρμακευτικής και υγειονομικής δαπάνης και η επέκταση επιδομάτων για ενστόλους και ειδικές κατηγορίες εργαζομένων. Το κόστος αυτών των μέτρων για το 2026 αγγίζει το 1,5 δισ. ευρώ και αποτελεί κρίσιμο κομμάτι της κυβερνητικής προσπάθειας να αντιμετωπίσει τις κοινωνικές πιέσεις της ακρίβειας .
Παρά το μέγεθος των παρεμβάσεων, η αποτελεσματικότητά τους θεωρείται περιορισμένη. Η συνεχιζόμενη ακρίβεια απορροφά μεγάλο μέρος των μισθολογικών και συνταξιοδοτικών αυξήσεων. Η φορολογική ελάφρυνση δεν επεκτείνεται επαρκώς στη «μεσαία μέση τάξη», η οποία παραμένει επιβαρυμένη από υψηλό κόστος ζωής και ανεπαρκή εισοδηματική ενίσχυση. Η στεγαστική κρίση συνεχίζεται, καθώς μέτρα όπως η επιστροφή ενός ενοικίου δεν απαντούν στη διαρθρωτική άνοδο των τιμών ενοικίασης και αγοράς ακινήτων. Πολλά κοινωνικά μέτρα είναι εφάπαξ ή αποσπασματικά και δεν συγκροτούν συνεκτική πολιτική μείωσης της φτώχειας. Τέλος, το αναπτυξιακό αποτύπωμα των παρεμβάσεων παραμένει περιορισμένο, καθώς η παραγωγικότητα, η καινοτομία και η ενίσχυση της πραγματικής οικονομίας δεν ενισχύονται με τη δυναμική που απαιτούν οι συνθήκες.
