Καθημερινές είναι οι αποκαλύψεις για τα ΕΛΤΑ που βρέθηκαν στο επίκεντρο με την αιφνιδιαστική απόφαση για λουκέτο σε 204 καταστήματα σε όλη την Ελλάδα. Τα καταστήματα στην Αττική έκλεισαν (όσα είχαν ανακοινωθεί), ενώ κανονικά θα μπει λουκέτο και στα καταστήματα στην επαρχία. Ο CEO παραιτήθηκε και αντικαταστάθηκε, ενώ 100 βουλευτές βγήκαν στο... αντάρτικο για τα ΕΛΤΑ.
Σήμερα η εφημερίδα Καθημερινή (Ματίνα Χαρκοφτάκη) αποκαλύπτει ότι τα ΕΛΤΑ φαίνεται να χρησιμοποιούν ξεχασμένες συντάξεις και επιδόματα που έχει πιστώσει το κράτος στους αποκαλούμενους ταχυδρομικούς λογαριασμούς Giro, οι οποίοι ξεπερνούν τα 130 εκατ. ευρώ, για να κλείνουν κατά καιρούς το έλλειμμα ρευστότητας που έχουν.
Τα χρήματα των ταχυδρομικών λογαριασμών (giro), τουλάχιστον λογιστικά, εμφανίζονται στον ισολογισμό, ωστόσο το ερώτημα που προκύπτει είναι εάν, σε περίπτωση που αύριο κάποιοι δικαιούχοι αποφάσιζαν να κάνουν μαζική ανάληψη ενός σημαντικού ποσού –αντιστοιχώντας αθροιστικά περίπου στο 10% των συνολικών 131,7 εκατ. ευρώ– τα ΕΛΤΑ θα ήταν σε θέση να ανταποκριθούν άμεσα σε αυτή την υποχρέωση (Αναλυτικά στην εφημερίδα Καθημερινή που κυκλοφορεί στα περίπτερα).
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Αξίζει να σημειωθεί ότι, σύμφωνα με πληροφορίες της «Κ», καταβάλλονται από το Δημόσιο στα ΕΛΤΑ κάθε μήνα περίπου 60 εκατ. ευρώ σε συντάξεις, τα οποία στη συνέχεια ο οργανισμός τα διανέμει στους δικαιούχους, μεταξύ άλλων, μέσω των ταχυδρομικών λογαριασμών giro, τους οποίους κλήθηκαν να ανοίξουν οι συνταξιούχοι το 2011.
Το Στρατηγικό Σχέδιο 2025-2027 για τα ΕΛΤΑ και πώς «κατέρρευσε» μέσα σε λίγους μήνες
Η πρόσφατη απόφαση για αναστολή λειτουργίας 204 καταστημάτων των ΕΛΤΑ, η οποία μερικώς ανεστάλη, λόγω των σφοδρών αντιδράσεων ανοίγει έναν νέο κύκλο αμφισβήτησης για το Υπερταμείο (Growthfund), αυτή τη φορά με επίκεντρο τη στρατηγική του αξιοπιστία.
Το στρατηγικό σχέδιο 2025-2027 του Υπερταμείου που είχε παρουσιαστεί προσφάτως, προέβλεπε την επαναφορά των Ελληνικών Ταχυδρομείων σε σταθερή τροχιά κερδοφορίας, με τριπλασιασμό του EBITDA, αύξηση του μεριδίου αγοράς στα δέματα και κεφαλαιακή θωράκιση μέσα από αξιοποίηση του δικτύου και της ακίνητης περιουσίας. Σήμερα όμως, πολλά από αυτά τα μεγέθη μοιάζουν να καθίστανται δομικά ανέφικτα με βάση τις κινήσεις συρρίκνωσης που ανακοινώθηκαν.
Στην καρδιά του σχεδίου προβλεπόταν δραστική βελτίωση των οικονομικών αποτελεσμάτων: αύξηση του EBITDA κατά τρεις φορές έως το 2027, ενίσχυση του κύκλου εργασιών μέσω της αγοράς δεμάτων και παράλληλη εκμετάλλευση της ακίνητης περιουσίας. Η εν λόγω πρόβλεψη δεν ήταν απλή λογιστική άσκηση· στηριζόταν στην υπόθεση ότι το δίκτυο των ΕΛΤΑ θα αυξηθεί κατά 50%, ξεπερνώντας τα 1.500 σημεία εξυπηρέτησης, διευκολύνοντας μεγαλύτερο όγκο συναλλαγών, ταχύτερη διανομή και ισχυρότερη παρουσία στις τοπικές κοινωνίες. Με το νέο επιχειρησιακό μοντέλο, όμως, η εξίσωση αλλάζει ριζικά.
Το κλείσιμο 204 καταστημάτων - αρχικά 46 εξ αυτών - περιορίζει το δυνητικό πελατολόγιο, μειώνει τα φυσικά σημεία επαφής με την αγορά και, το κυριότερο, υπονομεύει τη δυνατότητα αύξησης του τζίρου μέσω εμπροσθοβαρούς ανάπτυξης. Η λογική της μείωσης κόστους μπορεί να αποδώσει βραχυπρόθεσμα σε επίπεδο λειτουργικών δαπανών, όμως θέτει υπό αμφισβήτηση την επίτευξη των στόχων εσόδων που είχαν τεθεί. Η μείωση φυσικής παρουσίας –παρά την ενίσχυση κινητών μονάδων και συνεργαζόμενων σημείων– εκτιμάται ότι θα επιβραδύνει τον ρυθμό διείσδυσης σε κρίσιμες αγορές, ιδίως στην περιφέρεια όπου η φυσική πρόσβαση παραμένει κρίσιμος παράγοντας χρήσης υπηρεσιών.
Ακόμη και εάν τα ΕΛΤΑ πετύχουν μείωση κόστους μέσω εξορθολογισμού, η απώλεια δυνητικού κύκλου εργασιών από καταστήματα που κλείνουν δημιουργεί αναντιστοιχία με το αρχικό χρηματοοικονομικό υπόδειγμα. Το σχέδιο του Υπερταμείου προέβλεπε αύξηση του μεριδίου στην αγορά δεμάτων από 13% σε 18%. Χωρίς ανάπτυξη δικτύου και φυσική παρουσία, αυτή η αύξηση καθίσταται ιδιαίτερα δύσκολη, ειδικά όταν οι ιδιωτικές εταιρείες courier επεκτείνονται επιθετικά με hubs και καταστήματα παραλαβής μέσα σε τοπικές αγορές.
Παράλληλα, η συγχώνευση λειτουργιών με την ΕΛΤΑ Courier, που είχε παρουσιαστεί ως μοχλός επιτάχυνσης και αποδοτικότητας, πλέον αντιμετωπίζει δυσκολία κλίμακας. Το ενιαίο επιχειρησιακό σχήμα ήταν σχεδιασμένο να πατήσει πάνω σε ένα αναπτυσσόμενο δίκτυο· τώρα καλείται να λειτουργήσει σε περιβάλλον συρρίκνωσης, όπου η ενοποίηση δεν θα τροφοδοτηθεί από αύξηση δραστηριότητας αλλά από περικοπές.
Το Υπερταμείο καλείται να απαντήσει αν η αλλαγή πορείας αποτελεί προσαρμογή σε νέα δεδομένα ή αποδοχή ότι οι αρχικοί στόχοι ήταν υπεραισιόδοξοι. Σε κάθε περίπτωση, η απόκλιση μεταξύ εξαγγελιών και πράξεων δημιουργεί κλυδωνισμούς, όχι μόνο στην επιχειρησιακή εικόνα των ΕΛΤΑ, αλλά και στην αξιοπιστία του ίδιου του κρατικού φορέα επενδύσεων. Η επόμενη περίοδος θα είναι καθοριστική: είτε θα υπάρξει νέο επικαιροποιημένο σχέδιο με ρεαλιστικούς οικονομικούς στόχους, είτε η τρέχουσα στρατηγική αναθεώρηση θα αποδειχθεί σύμπτωμα βαθύτερης κρίσης κατεύθυνσης για τον ιστορικό ταχυδρομικό οργανισμό.
