Στην ελληνική αγορά στέγης επικρατεί το απόλυτο αδιέξοδο, με τις κυβερνητικές παρεμβάσεις να μην έχουν καταφέρει να ανακόψουν ούτε την άνοδο των τιμών ούτε την αίσθηση ασφυξίας που βιώνουν νοικοκυριά και νέοι άνθρωποι.
Τα μέτρα που παρουσιάστηκαν ως «λύση» στη στεγαστική κρίση, όπως τα προγράμματα «Σπίτι μου Ι» και «Σπίτι μου ΙΙ», αποδείχθηκαν κατώτερα των περιστάσεων. Αντί να ενισχύσουν την πρόσβαση σε προσιτή κατοικία, τροφοδότησαν την ήδη αυξημένη ζήτηση, με αποτέλεσμα να οδηγήσουν σε περαιτέρω άνοδο των τιμών. Σύμφωνα με εκτιμήσεις στελεχών της αγοράς, οι τιμές πώλησης έχουν αυξηθεί έως και 30% εξαιτίας της κρατικής επιδότησης δανείων, γεγονός που εξανεμίζει σχεδόν κάθε όφελος από το χαμηλότερο επιτόκιο που προσφέρουν τα προγράμματα.
Το «Σπίτι μου ΙΙ» διαθέτει προϋπολογισμό 2 δισ. ευρώ, ωστόσο η απορρόφηση κινείται σε χαμηλά επίπεδα. Από τους 31.000 υποψηφίους δανειολήπτες που έχουν λάβει προέγκριση, μόλις 9.500 κατάφεραν να βρουν ακίνητο και να προχωρήσουν.
Στην πράξη, οι εκταμιεύσεις περιορίζονται σε περίπου 3.500 περιπτώσεις, με συνολικά 370 εκατ. ευρώ, τη στιγμή που η ζήτηση για κατοικίες παραμένει εκρηκτική. Η αδυναμία εύρεσης κατάλληλων ακινήτων, σε συνδυασμό με την έλλειψη νέων κατασκευών, έχει οδηγήσει πολλούς να εγκαταλείψουν την προσπάθεια.
Την ίδια στιγμή, η εικόνα δεν είναι καλύτερη ούτε στη φοιτητική στέγη. Οι ζητούμενες τιμές για μικρά διαμερίσματα σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη κινούνται σε δυσθεώρητα επίπεδα, αγγίζοντας τα 500 ευρώ για ένα στούντιο, ενώ στην περιφέρεια οι αυξήσεις ξεπερνούν το 10% σε ετήσια βάση. Το φοιτητικό επίδομα, που αυξήθηκε τα τελευταία χρόνια, καλύπτει μόνο μέρος των αναγκών και σε αρκετές περιπτώσεις θεωρείται ότι συνέβαλε στην περαιτέρω άνοδο των ενοικίων.
