Όπως εκτίμησε σε συνέντευξή του προς τη Γερμανική Ραδιοφωνία ο γερμανός αναλυτής, η συμφωνία σίγουρα δεν είναι ιδανική, ωστόσο «αν τη διαβάσει κανείς με προσοχή θα διαπιστώσει ότι υπάρχουν πολλά ανοιχτά σημεία τα οποία μπορεί να αξιοποιήσει από την πλευρά της και η Ελλάδα. Ο έλληνας υπουργός Οικονομικών Βαρουφάκης περιέγραψε πολύ καλά το αποτέλεσμα λέγοντας ότι ο ίδιος και η Ελλάδα αισθάνονται ότι συνέγραψαν τη συμφωνία. Από αυτό αντιλαμβάνεται κανείς πόσο σημαντικοί είναι οι συμβολισμοί, το να έχεις τη δυνατότητα να συναποφασίζεις».
Προτεραιότητα η αντιμετώπιση της ανθρωπιστικής κρίσης
Σύμφωνα με τον Ρούντολφ Χίκελ, «(…)Η ευελιξία του πακέτου έγκειται αφενός στο ότι αν και δεν μπορούν να αναιρεθούν μεταρρυθμίσεις χωρίς να υπάρξει προηγουμένως συνεννόηση, ορισμένα σημεία που αφορούν κυρίως τις περικοπές, μπορούν να επανεξεταστούν. Αφετέρου υπάρχει μια ακόμη πολύ σημαντική πρόταση στη συμφωνία: δεν επιτρέπεται να ληφθούν μέτρα τα οποία θέτουν σε κίνδυνο την οικονομική σταθερότητα της χώρας. Υπάρχουν όμως μέτρα τα οποία δεν συμβάλουν διόλου στην οικονομική σταθερότητα. Ίσως να είμαι πολύ αισιόδοξος, αλλά διακρίνω περιθώρια ελιγμών».
Μια από τις άμεσες προτεραιότητες, σύμφωνα με τον γερμανό οικονομολόγο, θα πρέπει να είναι η αντιμετώπιση της ανθρωπιστικής κρίσης στην Ελλάδα. «Γνωρίζω τα επιχειρήματα του Σόιμπλε και εάν είχε δίκιο θα τον υποστήριζα. Ο Σόιμπλε ισχυρίζεται ότι αφενός υπάρχουν σημάδια οικονομικής ανάκαμψης και πως αφετέρου επιτυγχάνεται πάλι πρωτογενές πλεόνασμα. Πρόκειται όμως απλά για ωραιοποίηση της σημερινής κατάστασης. Από οικονομική και κοινωνική σκοπιά η Ελλάδα παραμένει μια χώρα σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης».
Να διορθωθούν τα λάθη της συνταγής
Παράλληλα όμως, όπως επισημαίνει ο Ρούντολφ Χίκελ, θα πρέπει να γίνει και μια συνολική επαναξιολόγηση της πολιτικής που ακολουθήθηκε και της συνταγής που εφαρμόστηκε τα τελευταία χρόνια στην Ελλάδα.
«Πρόκειται για κάτι που με εκπλήσσει, παρουσία μάλιστα και του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου της κ. Λαγκάρντ. Ήδη το 2013 το ΔΝΤ παρουσίασε μια εκτενή ανάλυση που λέει ότι η στρατηγική για την Ελλάδα και η πολιτική της λιτότητας εκτόξευσαν το χρέος στα ύψη καθώς κατέρρευσε η οικονομία. Ελπίζω ο απολογισμός αυτός σχετικά με το τι πήγε λάθος στην ακολουθούμενη στρατηγική εξυγίανσης, να τεθεί στο επίκεντρο. Οι δυο πλευρές θα πρέπει να δουν από κοινού ποια ήταν τα λάθη που έγιναν και να τα διορθώσουν. Στη συνέχεια θα πρέπει όμως να πει κανείς και στους Έλληνες ότι είναι πλέον καιρός να κάνουν κάτι. Το μεγαλύτερο ρίσκο είναι να μην καταφέρουν ο Τσίπρας και ο υπουργός του επί των Οικονομικών να αντιμετωπίσουν τη διαφθορά και την εκροή κεφαλαίων αλλά και να φορολογήσουν τους πλούσιους. Σε αυτό θα πρέπει να στηριχθούν από την ευρωζώνη».
πηγη DW
