Η υπόθεση σχετιζόταν με αναδρομικά εισοδήματα που ο φορολογούμενος έλαβε το 2023, αλλά αφορούσαν το φορολογικό έτος 2017. Ο φορολογούμενος υπέβαλε τροποποιητική δήλωση τον Ιούλιο του 2024 για να δηλώσει τα εισοδήματα αυτά, όπως προέκυψε από σχετική βεβαίωση του ΕΦΚΑ.
Η φορολογική διοίκηση εξέδωσε πράξη διοικητικού προσδιορισμού φόρου βάσει της τροποποιητικής δήλωσης. Ο φορολογούμενος προσέφυγε στη Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών υποστηρίζοντας ότι η πράξη ήταν άκυρη λόγω παραγραφής, ισχυριζόμενος ότι είχε παρέλθει η πενταετία που ορίζει ο νόμος για την έκδοση τέτοιων πράξεων για το συγκεκριμένο φορολογικό έτος.
Η ΔΕΔ αποφάσισε ότι η πράξη διοικητικού προσδιορισμού φόρου ήταν νόμιμη. Σύμφωνα με την απόφαση, η πενταετής προθεσμία παραγραφής ξεκινά από τη λήξη του έτους υποβολής της τελευταίας σχετικής δήλωσης. Στην προκειμένη περίπτωση, η τροποποιητική δήλωση που υποβλήθηκε το 2024 καθορίζει ότι η παραγραφή λήγει στις 31 Δεκεμβρίου 2029.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Ως εκ τούτου, η απόφαση επικύρωσε τη θέση της φορολογικής διοίκησης και απέρριψε την προσφυγή.
Η εν λόγω υπόθεση είναι σημαντική διότι αναδεικνύει μια κρίσιμη διάσταση της φορολογικής διαδικασίας, την έννοια της παραγραφής, και πώς αυτή επηρεάζεται από την υποβολή τροποποιητικών δηλώσεων. Η παραγραφή αποτελεί θεμελιώδες στοιχείο στη φορολογία, καθώς ορίζει το χρονικό διάστημα μέσα στο οποίο η φορολογική διοίκηση μπορεί να διενεργήσει ελέγχους και να επιβάλει πρόστιμα ή να αναπροσαρμόσει φορολογικές υποχρεώσεις.
Εάν η παραγραφή είχε εκπνεύσει, η πράξη προσδιορισμού φόρου θα θεωρούνταν άκυρη, απαλλάσσοντας τον φορολογούμενο από οποιαδήποτε υποχρέωση.
