Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) της ΑΑΔΕ έκρινε την ίδρυση κυπριακής εταιρείας από δύο συγγενικά πρόσωπα, εκ των οποίων το ένα διατηρούσε ελληνική εμπορική επιχείρηση με παρόμοια δραστηριότητα, ως τεχνητή διευθέτηση. Ο φορολογικός έλεγχος αποκάλυψε τη μεταφορά και τιμολόγηση του πελατολογίου της ελληνικής εταιρείας στην κυπριακή, επιδιώκοντας την εκμετάλλευση του ευνοϊκού φορολογικού καθεστώτος της Κύπρου.
Παρά την αποχώρηση του κοινού εταίρου από την κυπριακή εταιρεία και τη μεταβίβαση του μεριδίου του στο συγγενικό του πρόσωπο, διαπιστώθηκε σε συνεργασία με τις κυπριακές αρχές ότι τα προϊόντα, αν και τιμολογούνταν από την κυπριακή εταιρεία, αποστέλλονταν από τις αποθήκες της ελληνικής επιχείρησης.
Η τεχνητή διευθέτηση αναφέρεται σε νομικές ή επιχειρηματικές δομές και πρακτικές που δημιουργούνται κυρίως ή αποκλειστικά για την αποφυγή φορολογικών υποχρεώσεων, χωρίς να αντιστοιχούν σε πραγματική οικονομική δραστηριότητα ή να έχουν ουσιαστικό επιχειρηματικό σκοπό. Συχνά, αυτές οι διευθετήσεις σχεδιάζονται για να επωφεληθούν από ευνοϊκότερα φορολογικά καθεστώτα άλλων χωρών, μειώνοντας έτσι τη φορολογική επιβάρυνση της εταιρείας ή του ατόμου.
Η υπόθεση είναι σημαντική για διάφορους λόγους. Πρώτον, αναδεικνύει το ζήτημα της φοροαποφυγής μέσω της χρήσης κυπριακών εταιρειών από ελληνικές επιχειρήσεις, κάτι που έχει ευρύτερες συνέπειες για την οικονομία και τα δημόσια έσοδα της Ελλάδας. Η πρακτική αυτή, γνωστή και ως «τριγωνικές συναλλαγές», στοχεύει στην εκμετάλλευση των ευνοϊκών φορολογικών καθεστώτων άλλων χωρών, προκαλώντας έτσι απώλειες εσόδων για το ελληνικό κράτος.
Δεύτερον, η υπόθεση αποτελεί παράδειγμα της σημασίας της διεθνούς συνεργασίας στον τομέα της φορολογικής διακυβέρνησης. Η συνεργασία μεταξύ των ελληνικών και κυπριακών αρχών ήταν κρίσιμη για την αποκάλυψη της συγκεκριμένης πρακτικής, κάτι που δείχνει την ανάγκη για συντονισμό και ανταλλαγή πληροφοριών μεταξύ των χωρών για την αντιμετώπιση της φοροδιαφυγής.
