Ειδικότερα, το Γ' Τμήμα του ΣτΕ έκρινε ότι «ο νομοθέτης δεν θέλησε η κατάληψη του εν ενεργεία πρύτανη από το νόμιμό όριο ηλικίας, η οποία συνεπάγεται βεβαίως την απώλεια της ενεργού ακαδημαϊκής ιδιότητας του, να αποτελεί και λόγο διακοπής της θητείας του ως διοικητικού οργάνου, αλλά να συνεχίζει και να ολοκληρώνει την θητεία αυτή περιοριζόμενος εφεξής αποκλειστικά στην άσκηση των αρμοδιοτήτων του αξιώματος του» (πρύτανη).
Ακόμη, επισημαίνεται στην απόφαση του ΣτΕ ότι «δικαιολογείται από την ανάγκη να διασφαλίζεται η διοικητική σταθερότητα στα ΑΕΙ και να αποτρέπονται κατά το δυνατόν επαναλαμβανόμενες εκλογικές διαδικασίες, οφειλόμενες σε πρόωρη διακοπή της θητείας του πρύτανη».
Επίσης, αναφέρεται στη επίμαχη δικαστική απόφαση ότι η σχετική «νομοθετική ρύθμιση (νόμοι 4009/2011, 1268/1982 και 2083/1992) είναι συνταγματικώς θεμιτή και από την άποψη του άρθρου 16 του Συντάγματος, δεδομένου ότι παρέχεται ευρεία ευχέρεια στον κοινό νομοθέτη να καθορίζει τα όρια ηλικίας των καθηγητών των ΑΕΙ».
Στο ΣτΕ έχει προσφύγει ο πρύτανης του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας Ιωάννης Μεσσήνης και ζητεί να ακυρωθεί η απόφαση του συμβουλίου του Ιδρύματος με την οποία αποφασίστηκε να προκηρυχθούν εκλογές για την ανάδειξη νέου πρύτανη, γιατί ο κ. Μεσσήνης συνταξιοδοτείται στις 31.8.2014 λόγω συμπλήρωσης του ανωτάτου ορίου ηλικίας (τελικά διορίστηκε κατόπιν εκλογής πρύτανης ο Γεώργιος Πετράκος).
Ακόμη, ζητεί ο κ. Μεσσήνης να ακυρωθούν και άλλες συμπληρωματικές αποφάσεις της πρώτης, όπως είναι ο διορισμός στην θέση του πρυτάνεως του εν λόγω Πανεπιστημίου του Γιώργου Πετράκου, κ.λπ.
Τελικά, η 7μελής σύνθεση παρέπεμψε για οριστική κρίση στην Ολομέλεια του ΣτΕ λόγω μείζονος σπουδαιότητας του όλου ζητήματος το οποίο άπτεται της ερμηνείας του άρθρου 16 του Συντάγματος, ενώ έκανε δεκτή την παρέμβαση του Γιώργου Πετράκου κατά του κ. Μεσσήνη.
