Η ΓΣΕΕ υπερασπίστηκε, με νομικά επιχειρήματα, ότι οι προσαυξήσεις των τριετιών δεν έχουν καταργηθεί, αφούη αρμοδιότητα του Υπουργού Εργασίας να καθορίζει τον κατώτατο μισθό καιημερομίσθιο οριοθετήθηκε νομοθετικά και αφορά μόνο στο ελάχιστο ποσόαναφοράς (κατώτατος μισθός και κατώτατο ημερομίσθιο), χωρίς να θιγούν οιδιατάξεις των προσαυξήσεων των τριετιών, οι οποίες εξακολουθούν ναισχύουν κανονικά.
Η αναφορά του κατώτατου μισθού και ημερομισθίου ωςμιας μοναδικής αξίας (ποσού) αναφοράς έχει το νόημα ότι με τη διαδικασία αυτή δεν θίγονται όλες οι άλλες παροχές (τριετίες , επίδομα γάμου κλπ) που καθορίζονται από το νόμο ή από άλλη πηγή, το ύψος των οποίων καθορίζεταιως ποσοστό επί του μοναδικού ποσού αναφοράς.
Μεταξύ των παροχών αυτών που δεν εθίγησαν είναι και οι προσαυξήσεις λόγω προϋπηρεσίας(τριετιών).
Ο ΣΕΒ και άλλες εργοδοτικές ενώσεις ζήτησαν την ακύρωση της από 18-2-2019 εγκυκλίου του Υπουργείου Εργασίας , με την οποία δίνονταν οδηγίες γιατην εφαρμογή της Υπουργικής Απόφασης για τον καθορισμό του νέου τότεκατώτατου μισθού και ημερομισθίου στα 650,00 € και 29,04 € , αντίστοιχα.
Στην εγκύκλιο αυτή αποτυπωνόταν και το ισχύον νομικό πλαίσιο για τις τριετίες.
Οι εργοδοτικές ενώσεις υποστήριξαν ότι οι νομοθετικές διατάξεις γιατις τριετίες που, εκτός των άλλων, αποτέλεσαν επί σειρά ετών περιεχόμενο τωνΕθνικών Γενικών Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας, έχουν καταργηθεί.
Η ΓΣΕΕ, με άλλες συνδικαλιστικές οργανώσεις, όρθωσαν ανάχωμα υπεράσπισης των επιδομάτων τριετιών στο Συμβούλιο της Επικρατείας, μεσκοπό να επιβεβαιωθεί η ισχύς τους, ώστε να μην επέλθει χειροτέρευση τωνμισθολογικών όρων εργασίας μεγάλου αριθμού εργαζομένων, που αμείβονταιμε τον κατώτατο μισθό.
Σύμφωνα με τη ΓΣΕΕ αντικείμενο της δίκης ήταν οι προσαυξήσεις των τριετιών για προϋπηρεσία συμπληρωμένη μέχρι την 14-2-2012.
"Γιατί, όπως είναι γνωστό, οι προσαυξήσεις των τριετιών πουσυμπληρώνονται μετά την 14-2-2012 έχουν ανασταλεί με τα νομοθετικά μέτρατου 2ου μνημονίου, έως ότου η ανεργία διαμορφωθεί σε ποσοστό κάτω του 10%.
Το Συμβούλιο της Επικρατείας απέρριψε ως απαράδεκτη την αίτησηακύρωσης του ΣΕΒ με το σκεπτικό ότι η προσβαλλόμενη ερμηνευτικήεγκύκλιος στερείται εκτελεστού χαρακτήρα. Το ΣτΕ δέχθηκε ότι ηερμηνευτική εγκύκλιος εκτός από την Υπουργική Απόφαση περί καθορισμούτου κατώτατου μισθού και ημερομισθίου αποτύπωσε και τις ισχύουσεςδιατάξεις περί τριετιών.
Στο πλαίσιο αυτό, το Δικαστήριο έκρινε ότι οι υποδείξεις που περιέχει η εγκύκλιος για την υποχρέωση καταβολής των προσαυξήσεων των τριετιών, αποτελεί ζήτημα που ρυθμίζεται ευθέως απότο νόμο, για την εφαρμογή του οποίου δεν είναι αναγκαία η έκδοση οποιασδήποτε διοικητικής πράξης.
Συνακόλουθα, δεν είναι η ερμηνευτική εγκύκλιος, αλλά ο νόμος, που παράγει νομική δέσμευση για καταβολή τωνεπιδομάτων τριετιών, αφού οι αντίστοιχες νομοθετικές διατάξεις για τιςτριετίες δεν έχουν καταργηθεί και επομένως είναι νομικά δεσμευτικές γιατους εργοδότες".
Η απόφαση του ΣτΕ δίνει ηχηρή απάντηση σε όσους μέχρι σήμεραεπιδίωκαν με αβάσιμες νομικές ερμηνείες των κρίσιμων διατάξεων τηναποψίλωση του κατώτατου μισθού από τα επιδόματα προϋπηρεσίας.
Γιατί δεν μπορούμε να αφήσουμε ασχολίαστο το γεγονός ότι αμέσωςμετά τη γνωστοποίηση της απόφασης του ΣτΕ, μπήκαν μπροστά, εκτός τωνάλλων, και οι «μηχανές» της παρερμηνείας, για να ακυρώσουν το σαφέςπόρισμα του Δικαστηρίου.
Επαναλαμβάνουμε ότι αντικείμενο της δίκης στοΣτΕ δεν ήταν η συμβατότητα του άρθρου 4 της ΠΥΣ 6/2012 («πάγωμα» τωνπροσαυξήσεων λόγω τριετιών που συμπληρώνονται μετά τις 14.2.2012 μέχριτο ποσοστό της ανεργίας να πέσει κάτω από το 10%).
