Η ρύθμιση της «νέας αρχής», σχεδόν ένα χρόνο μετά την εφαρμογή της, φαίνεται ότι δεν μπορεί να καλύψει την «τρύπα» που έχει δημιουργηθεί στα έσοδα των ταμείων από την τεράστια ανεργία, τη μείωση των μισθών και τη «μαύρη» εργασία. Αυτός είναι και ο λόγος που πλέον ακόμα και το ίδιο το υπουργείο Εργασίας, έχει αρχίσει να εξετάσει σενάρια που έχουν ως στόχο την επέκταση της ρύθμισης και την αλλαγή στο διακανονισμό των χρεών. Στις διαπραγματεύσεις που πρόκειται να διεξαχθούν με την τρόικα στις αρχές Ιουλίου, θα τεθεί επιτακτικά το θέμα, μιας και τα έσοδα έχουν καταρρεύσει.
Την αιχμή του δόρατος των προτάσεων της Αθήνας θα αποτελέσει στις επικείμενες διαπραγματεύσεις με την τρόικα, η επέκταση της ρύθμισης με διακανονισμό χρεών και μέσο όρο δόσεων τις 80, οι οποίες μπορούν να φθάσουν ακόμη και τις 120 ή τις 150 δόσεις. Η ισχύς της ρύθμισης, ανανεώθηκε με πρόσφατη τροπολογία. Ωστόσο, καλύπτει μόνο όσους είχαν ήδη ενταχθεί. Δηλαδή, περίπου 25.000 επιχειρήσεις και προβλέπει την καταβολή των τρεχουσών εισφορών εκ των οποίων το 20% αφαιρείται από την παλαιά οφειλή. Στόχος, να ενταχθούν στην ρύθμιση και όσοι έχουν δημιουργήσει οφειλές μέχρι σήμερα.
Από την πλευρά του, το ΙΚΑ προτείνει να αυξηθούν οι δόσεις της ρύθμισης «Νέα Αρχή» σε τουλάχιστον 72, ώστε να διευκολυνθεί και η εξυπηρέτηση των παλαιών και των τρεχουσών εισφορών, ζητώντας παράλληλα την κεφαλαιοποίηση των οφειλών μέχρι 31.12.2013, παροχή εκπτώσεων επί των πρόσθετων τελών για εφάπαξ εξόφληση από 25% έως 60% και κατάργηση του επιτοκίου 8,15%. Υπενθυμίζεται ότι η ρύθμιση της «Νέας Αρχής» ξεκίνησε τον περασμένο Ιούλιο με 48 δόσεις, αλλά κάθε μήνας που περνάει μειώνονται οι δόσεις κατά μία. Το γεγονός αυτό θεωρείται αποθαρρυντικό για να υπαχθούν στη ρύθμιση οφειλέτες που θα κληθούν να καταβάλλουν πολύ υψηλή μηνιαία δόση.
Το πρόβλημα είναι ότι η τρόικα δεν φαίνεται διατεθειμένη να αλλάξει στάση και να δεχτεί τροποποιήσεις της ρύθμισης οφειλών. Οι τεχνοκράτες των δανειστών της χώρας θεωρούν ότι οι ρυθμίσεις με τις πολλές δόσεις δεν βοηθούν για να αυξηθούν τα έσοδα των ταμείων, αντίθετα διαιωνίζουν και διογκώνουν το πρόβλημα. Αντιπροτείνουν να προχωρήσουν τα αναγκαστικά μέτρα (κατασχέσεις, δήμευση τραπεζικών λογαριασμών) και ταυτόχρονα να αυξηθούν οι έλεγχοι, έτσι ώστε να περιοριστεί η ανασφάλιστη εργασία, για να μειωθεί η εισφοροδιαφυγή.
