Η υπόθεση, για την οποία το ΣτΕ επιφυλάχθηκε να εκδώσει απόφαση και αναμένεται με το νέο δικαστικό έτος (16 Σεπτεμβρίου 2014), αφορά προσφυγή, κατά του Ταμείου Προνοίας Δημοσίων Υπαλλήλων, συνταξιούχου εκπαιδευτικού, η οποία με καθυστέρηση δύο και πλέον ετών έλαβε μειωμένο εφάπαξ (31.2677 ευρώ αντί 47.569 ευρώ) και ζητεί επιπροσθέτως να της καταβληθεί το ποσό των 5.000 ευρώ ως χρηματική ικανοποίηση για τη σοβαρή ηθική βλάβη, που της προκάλεσε από την παράνομη συμπεριφορά του, δηλαδή της περικοπής του εφάπαξ.
Η συνταξιούχος υποστηρίζει ότι η περικοπή του εφάπαξ και η καθυστέρηση απόδοσής του που είχε ως συνέπεια και περαιτέρω περικοπή, λόγω των μνημονίων, είναι αντισυνταγματική και αντίθετη στην Ευρωπαϊκή Σύμβαση Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, ενώ σημειώνει ότι με την περικοπή του εφάπαξ επιβλήθηκε άδική οικονομική επιβάρυνση στην ευπαθή πληθυσμιακή κατηγορία των συνταξιούχων, τα εισοδήματα των οποίων έχουν ήδη υποστεί αλλεπάλληλες αναδρομικές περικοπές τα τελευταία χρόνια.
Εκπρόσωπος του εν λόγω Ταμείου, κατά την ακροαματική διαδικασία, υποστήριξε, μεταξύ των άλλων, ότι η περικοπή και η καθυστέρηση απόδοσης του εφάπαξ οφείλεται στο ότι έχουν βγει στη σύνταξη περίπου 35.000 δημόσιοι υπάλληλοι και το Ταμείο αντιμετωπίζει οικονομικά προβλήματα. Εξάλλου, ο εκπρόσωπος του ελληνικού Δημοσίου τόνισε ότι η περικοπή του εφάπαξ είναι συνταγματικά ανεκτή.
