Η πρωτοβουλία για τη δημιουργία Ενιαίου Χώρου Πληρωμών σε Ευρώ ξεκίνησε το 2002 με σκοπό οι πολίτες να μπορούν να εκτελούν κάθε πληρωμή με την ίδια ευκολία και ασφάλεια σαν να βρίσκονταν στον τόπο διαμονής τους. Για να γίνει αυτό έπρεπε να αντιμετωπιστούν τα τεχνικά και νομικά προβλήματα.
Μία μεγάλη αλλαγή είναι o Διεθνής Αριθμός Τραπεζικού Λογαριασμού (IBAN) που έχει κοινή δομή σε όλες τις χώρες και επιτρέπει την αναγνώριση του αριθμού λογαριασμού του πελάτη, του υποκαταστήματος της τράπεζας και της χώρας στην οποία βρίσκεται ο λογαριασμός.
Το πρόγραμμα έχει φέρει επίσης κάποιους κοινούς κανόνες στις συναλλαγές, όπως για παράδειγμα η ώρα κατά την οποία πρέπει οι τράπεζες να πραγματοποιήσουν τις μεταφορές των χρημάτων. Αυτό σημαίνει ότι οι τράπεζες και οι επιχειρήσεις πρέπει να επενδύσουν στα συστήματα πληροφορικής που θα επεξεργάζονται τις πληρωμές.
Η προθεσμία που έδωσε το ΕΚ αφορά τις αλλαγές του SEPA στις μεταφορές πίστωσεων και στις άμεσες χρεώσεις. Στις μεταφορές πιστώσεων ο πληρωτής δίνει εντολή στην τράπεζά του/της για να μεταφέρει ένα ποσό σε άλλο τραπεζικό λογαριασμό. Στις άμεσες χρεώσεις ο πληρωτής δίνει άδεια για την πληρωμή εκ των προτέρων και στη συνέχεια ο δικαιούχος αντλεί το ποσό από τον λογαριασμό του πληρωτή.
Τα στοιχεία της ΕΚΤ δείχνουν ότι το Δεκέμβριο του 2013 μόνο το 73,78% των πιστωτικών μεταφορών και το 41% των άμεσων χρεώσεων συμμορφώθηκαν με το νέο σύστημα SEPA.
