Το μεγαλύτερο ποσοστό των δαπανών αφορά σε παροχές γήρατος (συντάξεις), οι οποίες το 2016 αποτελούσαν το 55% των συνολικών δαπανών κοινωνικής προστασίας και παρουσίασαν μείωση 1% σε σχέση με το 2015. Ακολουθούν οι δαπάνες για παροχές ασθένειας, οι οποίες ανήλθαν σε 20,5%, αυξημένες κατά 7,6%, και οι δαπάνες για παροχές σε επιζώντες (συντάξεις χηρείας/ορφανών), οι οποίες ανήλθαν σε 10,2%, μειωμένες κατά 1,5%.
Τα έσοδα για κοινωνική προστασία ανήλθαν σε 45.703 εκατ. ευρώ, παραμένοντας στα ίδια επίπεδα σε σχέση με το 2015. Το 55,3% των εσόδων προήλθε από ασφαλιστικές εισφορές (εργοδοτών ή εργαζομένων), ενώ το 39,3% περίπου προήλθε από συνεισφορές του κράτους.
Τέλος, το 2016 ο συνολικός αριθμός δικαιούχων κύριας σύνταξης χωρίς διπλή καταγραφή (δηλαδή καταμετρώντας μία μόνο φορά δικαιούχους με πολλαπλές συντάξεις) ανήλθε σε 2.617.056 άτομα.
Σημειώνεται ότι σύμφωνα με την ΕΛΣΤΑΤ οι δαπάνες κοινωνικής προστασίας κατανέμονται στις εξής 8 λειτουργίες: ασθένεια, αναπηρία, γήρας, χηρεία, οικογένεια/τέκνα, ανεργία, στέγαση και κοινωνικός αποκλεισμός.
