Σύμφωνα με το ενημερωτικό σημείωμα του υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης για τον ΟΠΕΚΕΠΕ, “προκειμένου η χώρα μας να οριοθετήσει τις περιοχές με φυσικούς περιορισμούς ανάθεσε σχετική μελέτη έτσι ώστε να διαπιστωθεί ποιες περιοχές και σε τι ποσοστό πληρούν τα βιοφυσικά κριτήρια που θέτει ο Ευρωπαϊκός Κανονισμός (ΕΕ) 1305/2013. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της σχετικής μελέτης, που εκπονήθηκε από το Γεωπονικό Πανεπιστήμιο Αθηνών στο πλαίσιο του μέτρου Τεχνικής Στήριξης του ΠΑΑ 2014 – 2020, για το πρώτο στάδιο οριοθέτησης, σχεδόν το σύνολο της μη ορεινής χρησιμοποιούμενης γεωργικής έκτασης της χώρας υπόκειται σε βιοφυσικούς περιορισμούς, με κυριότερο την ξηρασία.”
“Στη συνέχεια προκειμένου να διαπιστωθεί αν συνεχίζουν να ισχύουν οι φυσικοί περιορισμοί ή έχουν ξεπερασθεί μετά από την πραγματοποίηση επενδύσεων εξετάστηκε αν έχουν γίνει αρδευτικά έργα δεδομένου ότι ο κύριος περιορισμός είναι η ξηρασία. Στη βάση αυτή εξετάστηκε και το ποσοστό άρδευσης ανά Δημοτική / Τοπική Κοινότητα. Για την εκτίμηση των αρδευόμενων εκτάσεων χρησιμοποιήθηκαν τόσο τα δεδομένα γεωργικής απογραφής της ΕΛΣΤΑΤ όσο και δεδομένα αρδευόμενων αγροτεμαχίων του ΟΣΔΕ. Οπότε εκτιμήθηκε ότι στις Δημοτικές / Τοπικές Κοινότητες, στις οποίες η αρδευόμενη έκταση είναι μεγαλύτερη του 50% έχει αρθεί ο φυσικός περιορισμός και επομένως εξαιρέθηκαν.
Επιπλέον, εκτιμήθηκε η οικονομική δραστηριότητα, με υπολογισμό της τυπικής απόδοσης ανά νομό και εξαιρέθηκαν οι Νομοί που παρουσιάζουν τυπική απόδοση μεγαλύτερη του 80% του μέσου όρου της χώρας, καθώς στις περιοχές αυτές φαίνεται ότι οι γεωργικές πρακτικές έχουν προσαρμοστεί στις συνθήκες, έτσι ώστε να αμβλύνεται η επίδραση των φυσικών περιορισμών.”
Ειδικά μειονεκτήματα
Με βάση την παράγραφο 4 του άρθρου 32 Καν(ΕΕ) 1305/2013, μπορούν να καθοριστούν περιοχές, πέραν των ορεινών και αυτών που υπόκεινται σε άλλους φυσικούς περιορισμούς, «[…] εάν αντιμετωπίζουν ειδικά μειονεκτήματα και η διαχείριση γης πρέπει να συνεχισθεί προκειμένου να διατηρηθεί ή να βελτιωθεί το περιβάλλον, να διατηρηθεί η ύπαιθρος, να διαφυλαχθεί το τουριστικό δυναμικό της περιοχής ή να προστατευθεί η ακτογραμμή.
Στις περιοχές με ειδικά μειονεκτήματα συγκαταλέγονται οι γεωργικές περιοχές εντός των οποίων οι φυσικές συνθήκες παραγωγής είναι παρόμοιες και η συνολική έκταση των οποίων δεν υπερβαίνει το 10% της έκτασης του συγκεκριμένου κράτους μέλους.»
Με βάση αυτή τη διάταξη και με σκοπό τη διατήρηση της υπαίθρου ή/και τη διαφύλαξη του τουριστικού δυναμικού,ορίζονται ως περιοχές με ειδικά μειονεκτήματα:
οι περιοχές της Θράκης που δεν εμπίπτουν σε κάποιον από τους λοιπούς χαρακτηρισμούς·
οι περιοχές της Κεντρικής και Δυτικής Μακεδονίας που εφάπτονται στα χερσαία σύνορα και δεν εμπίπτουν σε κάποιον από τους λοιπούς χαρακτηρισμούς·
οι νησιωτικές περιοχές που δεν εμπίπτουν σε κάποιον από τους λοιπούς χαρακτηρισμούς, και συγκεκριμένα Δημοτικές / Τοπικές κοινότητες των νησιών της Περιφέρειας Αττικής, της Περιφέρειας Ιονίων Νήσων και της Περιφέρειας Νοτίου Αιγαίου.”
Επισημαίνεται από το υπουργείο ότι “η ως άνω οριοθέτηση των περιοχών με φυσικούς περιορισμούς και των περιοχών με ειδικά μειονεκτήματα υπόκειται στην έγκριση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.”
Στο έγγραφο της διαβούλευσης παρουσιάζεται χάρτης και κατάλογος των νέων περιοχών με φυσικούς περιορισμούς και των περιοχών με ειδικά μειονεκτήματα ανά Περιφέρεια, Δήμο, Τοπική/Δημοτική κοινότητα. Ερωτήματα, σχόλια και παρατηρήσεις στο πλαίσιο της δημόσιας διαβούλευσης μπορούν να υποβάλλονται από τους ενδιαφερόμενους από σήμερα Πέμπτη 13 Σεπτεμβρίου μέχρι τη Δευτέρα 1η Οκτωβρίου 2018.
δείτε εδω τις περιοχές και το έγγραφο διαβούλευσης
